Tagarchief: ziekte

Meneer Owita’s gids voor tuinieren – Carol Wall

boekomslagDe hoofdpersoon van het boek, een Amerikaanse vrouw, net hersteld van borstkanker, vindt het moeilijk om met haar ziekte om te gaan. Ze kan niet accepteren dat ze voortaan kankerpatiënte is en dat de ziekte zomaar weer kan beginnen. Ze koestert ook een bepaalde wrok jegens haar ouders omdat ze als baby bestraald is. In die tijd werd de schadelijkheid daarvan niet ingezien.

Ze heeft een verwaarloosde tuin en ze houdt ook helemaal niet van bloeiende planten, maar op een dag begint ze zich voor haar tuin te schamen. Ze ontmoet Giles, een supertuinman. Door hem leert ze niet alleen haar tuin te waarderen en te genieten van het tuinieren, maar ze leert ook meer te genieten van haar eigen leven. Ze wordt minder egocentrisch en krijgt meer aandacht voor de mensen om haar heen en hun behoeften. Als blijkt dat Giles zelf ook ziek is verdiept hun vriendschap zich meer en meer. Carol kan nu ook iets terug doen voor Giles en zijn gezin. Ze kijkt met bewondering naar de manier waarop hij omgaat met zijn ziekte en uiteindelijk met zijn afscheid. Daardoor krijgt ze meer vrede met haar eigen situatie.

Meneer Owita’s gids voor tuinieren is niet een heel diepgravend, literair boek. Het is een gemakkelijk leesbaar autobiografisch boek over vriendschap, dat zich afspeelt in een Amerikaans gelovig milieu. Voor mensen die in tuinieren geïnteresseerd zijn is het leuk om over de verschillende technieken en planten te lezen. Waar Carol van plan was planten weg te doen, weet Giles ze weer tot leven te wekken.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Zac & Mia – A.J. Betts

zac en miaZac is zeventien en ligt wekenlang in het ziekenhuis. Hij heeft leukemie en net een beenmergtransplantatie gehad, hij voelt zich slap, ziek en beroerd. Alleen zijn moeder mag Zac gezelschap houden, verder is hij afgesloten van alles en iedereen. De weken gaan langzaam voorbij en vooral de nachten waarin Zac de slaap niet kan vatten lijken eindeloos. Hij brengt veel tijd door op het internet, hij zoekt zich suf naar informatie over leukemie, naar lotgenoten en naar overlevingspercentages.

Als Zac eindelijk bijna naar huis mag komt er een meisje op de afdeling dat enorm boos lijkt, ruzie maakt en haar muziek keihard aan zet. Zac wordt nieuwsgierig naar het meisje, en na een tijdje te hebben gecommuniceerd door tegen de wand van elkaars kamer te kloppen, ontstaat er een voorzichtige vriendschap. Zac snapt niet dat Mia, zoals het meisje blijkt te heten, zo boos en opstandig is, haar kanker is te genezen, hij heeft er alles over opgezocht. Mia is het er niet mee eens, ze vindt helemaal niet dat ze geluk heeft gehad, ze vindt alles enorm oneerlijk, hoe kan ze op deze manier nou door met haar (voorheen) fijne leven?

Het verhaal wordt beschreven vanuit het gezichtspunt van zowel Zac als Mia. Op deze manier leer je beide personages goed kennen, ze staan  zo verschillend in hun ziekte en in het leven. Toch weten ze elkaar te vinden, en hebben ze elkaar keihard nodig.

Dit boek doet sterk denken aan de bestseller The Fault in Our Stars (vertaling: Een weeffout in onze sterren) van John Green, het heeft dezelfde thematiek, het gaat ook over tieners met kanker. Toch is  Zac & Mia weer een heel ander boek. Het haalt het wat mij betreft net niet bij The Fault in Our Stars, maar Zac & Mia is ook een prachtig verhaal en zeker het lezen waard.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige, Young adult

Kalf – Myrthe van der Meer

momredirJurgen en Onno Kapteijns ontmoeten elkaar voor het eerst op Schiphol. Onno is een succesvolle acteur in Hollywood met een Oscar op zak. Jurgen is zijn kleinzoon en heeft net een Gouden Kalf gewonnen. Van een liefdevolle familieband tussen beide acteurs is echter geen sprake. Jaren geleden vertrok Onno naar Amerika voor zijn carrière. Hij liet zijn vrouw Anna achter en keerde nooit meer terug. Jurgen haat zijn opa hierom. Onno is echter ernstig ziek en wil zijn zogenoemde bucketlist afwerken voor hij sterft. In ruil daarvoor krijgt Jurgen toegang tot zijn contacten in Amerika. Als Jurgen zijn opa voor het eerst ziet, denk hij: ‘Behalve het feit dat hij nog leefde, leek er op het eerste gezicht weinig mis met Onno Kapteijns.’ Deze gedachte zet de vijandige toon tussen beiden heren.

‘Hij kénde deze man helemaal niet. Hij hérkende hem alleen maar; van het plaatje dat over zijn tv liep, de pixels op de computer (…).’ Want wat weten Onno en Jurgen eigenlijk van elkaar? Voortdurend is er het spel van aantrekken en afstoten, toenadering en ruzie. Het zowel gedeelde als onduidelijke verleden zit Otto en Jurgen op de hielen. De hoofdstukken leiden de lezer van snelweg, hek en bankje naar Afsluitdijk, graf en Vaalserberg. Een oer-Hollandse roadtrip in een helderrode cabrio. De vriend van Jurgen is de zorgzame Raoul. Hij regelt zelfs een ‘echte’ Harley Davidson met zijspan. Dit is één van de wensen op Otto’s bucketlist.

Ook een bezoek aan theater Carré staat op het lijstje. Ik vond dit zelf erg indrukwekkend beschreven. ‘Hij sloot zijn ogen, spreidde zijn armen en voelde hoe zijn hart brak. Het theater boog voorover, vouwde zich om hem heen en nam hem op in de omhelzing die hij al die tijd had gezocht. (…) Hij was eindelijk thuis. Het podium, zonder publiek, waar je alles kon worden en niets hoefde te zijn, omdat bestaan alleen al voldoende was.’

Kalf is een boek dat leest als een trein. Aangezien ikzelf iedere dag reis, paste dit goed bij mijn leesritme. Hoewel het gehakketak van Onno en Jurgen wel wat langdradig wordt (op hoeveel verschillende manieren kan een mens een ander iets verwijten?), is de spanning tussen de twee heren voortdurend voelbaar. Ook de momenten van toenadering en eenzaamheid zijn mooi beschreven. De passages over de dunne scheidslijn tussen leven, liegen, acteren en echtheid stemmen tot nadenken. ‘Liegen is makkelijker dan acteren. Een leugenaar wordt steeds meer zichzelf, een acteur steeds meer de ander. Maar als je steeds iemand anders wordt – waar laat je dan jezelf? Hoe zorg je ervoor dat je niet leeggezogen wordt, dat je niet versplintert, dat er nog genoeg voor jou overblijft?’ Pas op het moment dat de twee acteurs oprecht zijn, is er werkelijk contact mogelijk. Deze roman laat zien dat zoiets tijd nodig heeft en alleen familie deze tijd (niet) heeft. Aanrader, dit boek van Myrthe van der Meer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Reisverhaal

Post Mortem – Peter Terrin

postEmiel Steegman is een bekende Vlaams schrijver, getrouwd met Tereza en vader van een 4-jarig dochtertje Renée. In het eerste deel van deze meeslepende roman wordt voornamelijk zijn leven als schrijver, huisman en vader beschreven. Om onder een verplicht dinertje uit te komen verzint hij een smoes terwijl hij onder de douche staat. Hij kan niet komen ‘wegens moeilijke tijden in de familie’. Dat die ‘moeilijke tijden’ ook werkelijk aanbreken kan hij op dat moment nog niet vermoeden…

Het tweede deel is gedrukt in een afwijkend lettertype. Het lijkt met een typemachine geschreven. Renée wordt op een kinderfeestje niet wakker uit een middagslaapje en met een herseninfarct in het ziekenhuis opgenomen. Aan haar bed werkt Steegman op zijn typemachine als een bezetene aan zijn nieuwe roman: ‘T’ Met zo veel mogelijk aanslagen per minuut probeert hij zijn dochter te redden.  En passant wint Steegman een prijs voor deze roman (een verhaal over een schrijver). Dit gaat echter volledig langs hem heen vanwege alle zorgen en verdriet. In het derde deel komen alle losse eindjes bij elkaar. De biograaf van Steegman maakt een reconstructie van zijn leven en gebruikt onder meer videobanden met opnamen van het revalidatieproces van Renée.

Post Mortem is een ontroerende roman. Het autobiografische element maakt het extra beladen (het dochtertje van Terrin kwam ook in het ziekenhuis terecht). Vanwege de mooie zinnen en pijnlijk harde anekdotes, is er echter geen sprake van sensatiezucht. De lezer speelt voortdurend met de vraag: wat is verbeelding en wat is werkelijkheid? Iedere lezer zal zelf zijn of haar eigen verbeelding laten werken met deze aansprekende roman. Om die reden is de vraag naar schijn of werkelijkheid wat mij betreft interessanter dan het antwoord.

Het juryrapport van de AkO Literatuurprijs geeft treffend de kracht weer van Post Mortem : ‘In deze tijd waarin wij zoeken naar houvast en waarin de media steeds meer ons leven construeren, kiest de jury voor een auteur die de liefde verklaart aan de literatuur. Welk houvast kan de literatuur nog bieden als het noodlot toeslaat en de camera draait? Post Mortem beantwoordt die vraag.’

Vind dat houvast en lees!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

De omweg – Gerbrand Bakker

Een vrouw laat haar echtgenoot en haar baan achter in Amsterdam envertrekt naar Wales. Daar huurt ze een afgelegen oude woning. Haar enige gezelschap bestaat uit de schapen in het naburige weiland en een tiental ganzen op haar erf. De reden waarom ze daar zit is in het begin niet duidelijk, gaandeweg kom je erachter dat er zich iets heeft voorgedaan in haar baan als universitair docent, een verhouding met een student hoogstwaarschijnlijk.

Ze verkent geleidelijk aan de omgeving van haar nieuwe woonplaats en probeert de tuin en het erf op orde te brengen. Als ze door een das gebeten wordt gaat ze naar een arts in het naburige stadje. Soms haalt ze brood bij de bakker en ze laat haar haar kort knippen bij de plaatselijke kapster. Dat zijn zo ongeveer haar sociale contacten. Verder probeert ze zich bezig te houden met haar proefschrift over de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson.

Na enige tijd krijgt ze bezoek van een jonge man die bezig is een nieuw lange-afstandswandelpad uit te zetten die gedeeltelijk over haar erf zal voeren. Ze biedt hem een overnachting aan, maar uiteindelijk blijft hij hangen, als een soort reddende engel. Hij helpt haar met de klussen, maar als blijkt dat ze tekenen van ziekte en de daarmee gepaard gaande uitvalsverschijnselen begint te vertonen, ontfermt hij zich over haar en wordt hij meer dan alleen een klusjesman.

Intussen probeert haar man in Amsterdam te achterhalen, in samenwerking met haar ouders en een politieagent, waar zijn vrouw gebleven is. Samen met de agent vaart hij naar Engeland om haar op te halen. Hij heeft gehoord van haar ziekte en hoopt haar snel mee te kunnen nemen naar Nederland. Zal hij nog op tijd komen?

Gerbrand Bakker heeft een mooie en indrukwekkende roman geschreven. De stijl is sober en hij gebruikt geen woord teveel, maar wat een zeggingskracht! Je moet vooral tussen de regels door lezen, want heel veel wordt alleen maar gesuggereerd. Prachtige beschrijvingen van de natuur in Noord-Wales, ook. Leesclubs zullen hun hart kunnen ophalen aan dit boek!

3 reacties

Opgeslagen onder Literaire roman