Tagarchief: Zelfmoord

Blind verleden – Ursula Poznanski

blinmd verledenEen Facebook-groep over sombere poëzie, waarvan sommige leden opeens zelfmoord plegen. Dat is de start van dit verhaal. Beatrice Kaspary onderzoekt de zelfmoorden en stuit op ongerijmdheden. Zij sluit zich onder pseudoniem bij de Facebookgroep aan en wordt meegezogen in het groepsgebeuren. Op Facebook kan iedereen zich voordoen zoals hij wil en dus is niets wat het lijkt. Bovendien heeft iedereen in de groep zijn eigen rol: de eigenwijze, de moederlijke, de vlijmscherpe.

Uit die warboel moet Kaspary met hulp van haar compagnon een patroon ontdekken en dat gaat moeizaam. Ook is er de dreiging dat het onderzoek zal stoppen en dat de zelfmoorden als zodanig de archieven zullen ingaan. En dan wordt er nog een lijk gevonden. Van alle personen proberen ze de geschiedenis te achterhalen. Dat lukt bij sommigen nauwelijks en dat is raar in deze tijd van internet.

En dan volgt de ontknoping die terugvoert naar het Joegoslavië in de jaren 90.

Een spannend en meeslepend verhaal dat door de Facebook-groep een extra griezelige kant meekrijgt. Schrijfster schreef eerder in deze reeks de thriller Vijf, met dezelfde hoofdpersoon. Daar wordt in dit verhaal af en toe naar verwezen. Ik ken deze schrijfster van het jongerenboek Erebos en dat schiep hoge verwachtingen, die niet helemaal zijn uitgekomen. Toch een heerlijk spannend verhaal met een modern thema en goed gecomponeerd.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Detective, Politieke roman, Thriller/misdaadroman

De val – Hélène Grémillon

de valDe Val neemt ons mee naar het Argentinië van zo’n drie jaar na het einde van de dictatuur van Videla. De hoofdpersoon, Vittorio Puig, is een psychotherapeut en is getrouwd met de mooie jonge vrouw Lisandra. Op een avond komt Vittorio na een bioscoopbezoekje thuis en treft zijn appartement in wanorde aan. De ramen staan open, de muziek staat luid aan, de stoelen liggen omver. Hij kan zijn vrouw eerst niet vinden, maar ziet dan haar lichaam, vijf verdiepingen lager, op straat liggen. Hier begint de suspense.

Heeft Lisandra zelfmoord gepleegd,  heeft Vittorio haar uit het raam geduwd, of heeft iemand anders haar vermoord? Vittorio wordt stevig door de politie ondervraagd en wordt vastgehouden op verdenking van moord. Vittorio vraagt een patiënt van hem, Eva Maria, hem te helpen zijn onschuld te bewijzen. Hij denkt namelijk dat een van zijn andere patiënten zijn vrouw heeft vermoord.

Eva Maria besluit hem te helpen. Uit het appartement van Vittorio haalt zij de geluidsopnames die Vittorio gewoon is te maken van de sessies met zijn patiënten. Eva Maria beluistert de geluidscassettes, typt ze uit, analyseert ze en bespreekt ze met Vittorio tijdens haar bezoekjes aan hem in de gevangenis.  Door deze gespreksverslagen ontstaat er inzicht in de zieleroerselen van de patiënten en in hun eventuele motieven om Lisandra te doden. Ook komt de lezer allengs meer te weten over de dingen die de hoofdpersonen, Vittorio, Eva Maria en Lisandra, hebben meegemaakt tijdens de dictatuur en de impact daarvan op hun leven. Gaande het verhaal ontwikkelen de karakters van de hoofdpersonen zich ook anders dan gedacht.

Dit is een zeer leesbaar boek en het houdt heel goed de aandacht vast. Ten eerste omdat je als lezer een oplossing van de (zelf)moord wilt weten maar ook omdat het boek steeds wisselt van perspectief en van schrijfstijl. Aan de lezer is het dan om de puzzelstukjes in elkaar te passen. Het boek heeft elementen in zich van zowel een detective als van een liefdesgeschiedenis.

De Val is het tweede boek van Hélène Grémillon, na De Vertrouweling. Wat mij betreft komt er snel een volgend boek van haar.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Detective, Literaire roman, Psychologische roman

Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn – Yuki Kempees

cirkelszijnalleenmooialszerondzijnIn  Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn vertelt auteur Yuki Kempees zijn eigen verhaal. Yuki leidt een ogenschijnlijk perfect leven in Amsterdam, hij heeft gewerkt als model, viert veel feestjes; heeft altijd vrouwen om zich heen, aan drank, drugs en seks geen gebrek.

Toch is Yuki niet gelukkig. Hij lijkt zich niet te kunnen binden, zelfs niet aan Coco, het meisje op wie hij echt verliefd was en met wie hij alles kon delen. Coco was dan ook de enige met wie Yuki over Mick praat. Mick, zijn beste vriend, die er niet meer is. Yuki lijkt steeds verder weg te zakken in een depressie en verliest zichzelf compleet.

Ik was erg benieuwd naar dit boek met zijn mooie titel, en naar de jonge auteur. Het boek mist diepgang, de plot blijft lang onduidelijk . Ondanks het thema leest het makkelijk, voor je het weet heb je het uit.  Toch heeft Kempees me verrast, zijn zinnen zijn kort en krachtig, soms grof, dan weer lieflijk, de stijl doet soms kinderlijk aan, maar is ook weer poëtisch. Prachtige vergelijkingen komen voorbij.  De schrijfstijl maakt een hoop goed.

 

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Overige

Legende van een zelfmoord – David Vann

Als er een geweer in een verhaal voorkomt kun je er de donder op zeggen dat het afgaat  (vrij naar Tsjechov).  En in dit boek komen nogal wat geweren en handvuurwapens voor.

Ik moet zeggen dat ik het een lastig boek vind om te recenseren en dat ik eerst niet doorhad dat het verschillende verhalen zijn – hierover zijn de recensenten het trouwens ook niet eens.

Nu ik het net uit heb is het eigenlijk nog te vers om de structuur te doorzien. Misschien is het beter om over episoden te spreken en elke episode geeft een variant op hetzelfde thema: de onmacht van de zoon om de zelfmoord van zijn vader te kunnen duiden, de schuldgevoelens en de mentale afwezigheid van de vader. De vader heeft zo erg met zichzelf te doen dat ik me regelmatig behoorlijk ergerde. Ik vond het psychologisch ook niet het meest sterke aan het boek.

Toppunt van het boek is de centrale episode Sukkwan Island en de verrassende perspectiefwisseling halverwege dit verhaal. Ik zal niet verklappen wat en hoe, maar het maakte op mij veel indruk. De doffe wanhoop van degene die op het punt staat zelfmoord te plegen en de totale ontreddering van de nabestaande dragen het hele boek.

Fascinerend vond ik de uitgebreide en treffende beschrijvingen van vissen, de zee, het barre klimaat van Alaska, de eenzaamheid van vistrawlers en van afgelegen eilanden. De gewelddadigheid ligt weer voortdurend op de loer, maar het is van een ontstellende droevigheid.

Als lezer weet je vooraf dat het boek autobiografisch is en dat maakt het nog schrijnender. De hoofdpersoon (Roy Fenn) lijkt niet alleen qua naam op de schrijver. Hij groeide op in dezelfde plaats en zijn vader heeft – hoe kan het ook anders – zelfmoord gepleegd.

Waarheid en fictie zijn in deze verhalen dan ook niet goed te onderscheiden en dat kon wel eens de bedoeling van de schrijver zijn.

  • Heeft uw bibliotheek Legende van een zelfmoord?
  • Bekijk de website van David Vann.
  • Bekijk een interview met David Vann over Legende van een zelfmoord.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Etgar Keret – Verrassing

Ik had nog nooit van Etgar Keret gehoord, maar in een korte recensie werd hij onder meer vergeleken met Murakami en dat trok mijn aandacht. ‘Verrassing’ is een bundel korte en ultra korte verhalen van de Israëlische filmmaker en schrijver. Veel van de verhalen zijn absurd, maar altijd wortelen ze duidelijk in de werkelijkheid. Een heel harde werkelijkheid. Geweld, bedrog en echtscheiding zijn nooit ver weg.

Meteen in het openingsverhaal krijgt een schrijver onverwachts bezoek van de een na de ander. Allen zetten hem, met een pistool op de borst, onder druk om een verhaal te vertellen. Etgar Keret is dan ook een spreekbuis van de jongeren in Israel. In het leger heeft zijn beste vriend zelfmoord gepleegd – zelfmoord is een van de belangrijkste doodsoorzaken in het Israelische leger. De verhalen van Etgar Keret zijn te zien als een verantwoording op de vraag van zijn vriend naar een goede reden om verder te leven.

Dat wil niet zeggen dat de verhalen zwaar zijn, integendeel. Er zit veel humor in en sommige zijn zelfs sprookjesachtig. En van de meest gerecenseerde verhalen is dat van de vriendin die ontdekt dat er in de mond van haar vriend een rits zit. Als ze de rits opent blijkt er een ander in te zitten. Hoe het afloopt zal ik hier niet verklappen. Een van de mooiste vond ik het fantastische verhaal over een jonge man die onder een steen toegang vindt naar een ‘leugenland’, waar alle personen wonen die hij in leugentjes heeft verzonnen. Hij krijgt medelijden met de slechte omstandigheden die hij ze heeft toegedicht en verzint daarom alleen nog maar positieve leugens.

De verhalen van Etgar Keret zijn doortrokken van de Israëlische samenleving. Zijn ouders zijn holocaust slachtoffers en probeerden zich aan de wereld te onttrekken door verhalen te verzinnen; zijn zus woont in een ultraorthodoxe nederzetting, zijn broer  woont in een boomhut in Thailand en is voorstander van legalisatie van marihuana. Zijn vader ten slotte wisselde elke zeven jaar van carrière om, door zoveel mogelijk levens te leiden, ‘de nazi’s te sarren’. Zo gaan de hardste werkelijkheid, absurdisme en humor hand in hand.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman