Tagarchief: vrouwenleven

Ik heet Lucy Barton – Elizabeth Strout

Ik heet Lucy Barton

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De schrijfster Lucy Barton blikt terug op een ziekenhuisopname van negen jaar eerder. Ze was opgenomen met een blindedarmontsteking, maar wordt daarna ernstig ziek waardoor ze weken in het ziekenhuis moet liggen. Haar man is thuis met hun twee dochters en kan niet vaak op bezoek komen. Hij belt Lucy’s moeder en zij komt vijf dagen aan haar bed zitten. In die dagen nemen ze de wederwaardigheden door van de bewoners van haar dorp van herkomst. Daarbij komen de jeugdherinneringen van Lucy voorbij. Ook zien we de liefde tussen moeder en dochter. Moeder doet wat haar dochter op dat moment nodig heeft en Lucy komt er weer bovenop. Als haar moeder later op sterven ligt wil Lucy hetzelfde voor haar doen. Na een paar dagen stuurt haar moeder haar weer naar huis om er voor haar gezin te zijn.

Lucy is door haar studie ontsnapt aan een situatie met veel armoede, met een vader die een oorlogstrauma had en aan een gezin dat als uitschot beschouwd werd. Ze woont in New York met haar gezin en heeft nauwelijks contact met haar familie. Tijdens haar studie heeft ze veel moeite moeten doen om normaal te lijken. Ze kon over veel dingen niet meepraten omdat ze thuis geen televisie hadden en nergens aan mee deden.

Aan het eind van het boek verlaat Lucy haar man om opnieuw te beginnen. Haar dochter is kwaad en zegt dat je een huwelijk niet kunt uitwissen zoals in een roman.

Een rode draad in het boek is een schrijverscursus waarin Lucy leert dat iedereen maar één verhaal heeft dat verteld moet worden. Dat levensverhaal wordt hier op een subtiele manier verteld. Het is nergens sentimenteel. Het gaat heel erg over herinneringen en de relatie tot het nu. Je moet doorgaan met leven zonder dat herinneringen uitgewist kunnen worden. Een mooi boek over herinneringen, liefde en schrijverschap.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Anna Karenina – Lev Tolstoj

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.

Zo begint Tolstoj het klassiek geworden boek Anna Karenina. Het zet meteen de toon. Hoofdpersoon Anna Arkadjevna zit in zo’n ongelukkig huwelijk, al wordt ze zich daar pas echt van bewust als ze, op weg naar Moskou om in een ander ongelukkig huwelijk (dat van haar broer Oblonski en zijn vrouw Dolly) te bemiddelen, in de trein graaf Vronski ontmoet. Vronski is rijk en knap en het uitgesproken tegendeel van haar man Aleksej Karenin, een saaie en veel oudere ambtenaar. De twee vallen voor elkaar en beginnen een affaire, tot verdriet van Kitty (zus van Dolly) die op Vronski verliefd is en daarom haar aanbidder Konstantin Levin (de tweede hoofdpersoon) heeft afgewezen.

In de adellijke kringen van Petersburg, waar Anna woont, wordt heel wat afgeroddeld over deze affaire. Als Anna zwanger raakt van Vronski wil zij scheiden, maar Karenin stemt niet toe in een scheiding. Anna verlaat haar echtgenoot en gaat samenleven met Vronski, maar zij voelt zich verstoten door de gemeenschap. Als zij het idee heeft dat Vronski´s liefde voor haar tanende is, wordt zij depressief en ziet zij geen andere uitweg dan zelfdoding.

Konstantin Levin (alter ego van Tolstoj) woont buiten Moskou op het familielandgoed en houdt zich het liefst verre van het stadse uitgaansleven. Hij worstelt met het karakter van zijn arbeiders, dat volgens hem er de oorzaak van is dat de bedrijfsvoering niet optimaal kan worden uitgeoefend. Tot zijn  geluk trouwt hij uiteindelijk toch met Kitty, nadat zij over haar liefdesverdriet heen is.

Ik wilde de klassieker Anna Karenina altijd al eens lezen, maar ja: 925 bladzijden, het kwam er maar niet van. Maar omdat op 1 november dit boek besproken gaat worden in de lezingenserie Spraakmakende Boeken, ben ik toch maar van start gegaan. En daar heb ik geen spijt van. Het is een zeer leesbaar en lezenswaardig boek en het verrassende is dat er ook veel humor in zit. Dat had ik niet verwacht.

De scenes in het mondaine Petersburg zie je als een film voor je. Doordat het boek destijds als feuilleton is verschenen in vele afleveringen krijgt het boek hier en daar ook het karakter van een soapserie, maar dan in de goede zin van het woord. De scenes op het platteland zijn vaak idyllisch en vormen een mooie tegenstelling met het stadse leven.

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman, Psychologische roman

Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet

Aan het eind van de dag

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Katharina Mercedes Donker, ex-minister en auteur van twee bestsellers, krijgt het verzoek  om mee te werken aan haar eigen biografie. In dit boek, Aan het eind van de dag, denkt ze erover na of ze dat wil doen en laat daarbij verschillende episoden uit haar leven de revue passeren.

Als dochter van een Nederlander die in de Spaanse Burgeroorlog heeft meegevochten, heeft ze een Spaanse tweede voornaam. Dit verleden heeft een zwaar stempel op haar jeugd gedrukt: haar vader is gewond en gedesillusioneerd teruggekomen. Ze groeit op in een Amsterdamse volksbuurt, maar heeft een scherp verstand waardoor ze op het gymnasium terecht komt in een ander milieu. Als jong meisje loopt ze weg naar Parijs waar ze zwanger wordt van een Spaanse jongen en met hem naar Spanje gaat. Haar schoonfamilie, van gegoede komaf, accepteert haar niet. Als haar relatie daar niet langer tegen bestand is loopt ze weer weg, nu samen met haar zoontje, en weer terug naar Amsterdam.

De roman voert ons langs liefdes en intriges en langs politieke perikelen. We krijgen een beeld van een sterke vrouw die weet wat ze wil, die politiek een belangrijke rol speelt en daarvoor uiteindelijk een prijs betaalt. De zachte kant van Katherine komt naar voren in de houding ten opzichte van haar volwassen kinderen en haar oude demente moeder. Ze kijkt terug op een leven vol van ambities en goede bedoelingen die lang niet altijd zijn uitgekomen. De gebeurtenissen waar ze het meeste moeite mee heeft worden messcherp gefileerd met veel analytisch vermogen en psychologisch inzicht. We krijgen bovendien een boeiend tijdsbeeld gepresenteerd van de naoorlogse politieke realiteit. Goed en meeslepend geschreven. Nelleke Noordervliet op haar best.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Ontaarde moeders – Renate Dorrestein

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Paleontoloog Zwier vertrekt vanuit Afrika met zijn dochter Maryemma naar het Nederlandse provincieplaatsje Sibculo. Zogenaamd om onderzoek te doen naar een oude put. De werkelijke reden van zijn komst naar Nederland zal pas later in het verhaal blijken. Beiden zijn eerst te gast bij de zuster van de ex-vrouw van Zwier, Bonnie. Bonnie, die op haar motorfiets vertrok en haar gezin achterliet toen haar dochtertje twee jaar oud was. Ze wil onafhankelijk zijn en ook vindt ze dat aan de moederrol veel te veel waarde wordt gehecht.

De zus van Bonnie, Meijken, is sinds haar huwelijk met een apotheker niet meer de deur uit geweest. Ze houdt zich bezig met eten en ziet er nu uit als een wanstaltige plumpudding en zit in haar stoel. Compleet illusieloos. Gaandeweg het verhaal komt de lezer er stukje bij beetje achter welke tragische gebeurtenissen ten grondslag liggen aan het vluchtgedrag van Bonnie en het teruggetrokken bestaan van Meijken.

Zoals hier beschreven lijkt het een zwaar en tragisch verhaal. Dat is het ook, maar het wordt op een spannende en verrassende manier gepresenteerd. Het is mooi geschreven, er zit vaart in het verhaal en ook de nodige humor ontbreekt niet. Over het moederschap worden verschillende opvattingen te berde gebracht, maar die zijn zo divers dat ze zowel voor feministen als voor niet geëmancipeerde vrouwen aansprekend zijn. Al verschillende boeken van Renate Dorrestein zijn besproken in de Boekendeler, ze blijft boeien.

Deze recensie geeft meer informatie over het boek.

Ontaarde moeders is ook opgenomen in de e-book collectie van onlinebibliotheek.nl.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

De langste nacht – Otto de Kat

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Omdat ik eerder het boek Bericht uit Berlijn met plezier las, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Eigenlijk hebben vier boeken van Otto de Kat met elkaar te maken: De inscheper (2004), Julia (2008), Bericht uit Berlijn (2012) en De langste nacht (2015). In elk boek wordt het verhaal verteld vanuit een ander perspectief.

In De langste nacht maken we kennis met de zesennegentigjarige Emma. Sinds een week eet zij niet meer. Tijdens deze week overdenkt ze haar leven, voornamelijk de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog en haar leven daarna. Ze was getrouwd met een ‘goede’ Duitser, Carl, die betrokken raakte bij de door Von Stauffenberg uitgevoerde, mislukte aanslag op Hitler van 20 juli 1944. Carl en Emma beleven de laatste nacht samen, de langste nacht, als Carl naar een vergadering moet waarvan hij voelt dat hij daarna niet meer naar huis terugkeert. Emma vlucht naar Nederland waar ze gaat wonen in Gouda bij haar neef Chris Dudok, familie van moeders kant. Haar vader is onvindbaar, haar moeder woont afwisselend in Londen en Afrika.

Wanneer Emma Bruno ontmoet, bouwt ze samen met hem een nieuw leven op en krijgen ze twee zonen. Haar Duitse leven probeert ze te vergeten. Maar in haar laatste nachten lukt dat niet meer en komt haar leven in flarden voorbij.  Operatie Barbarossa en het Ardennenoffensief worden vrij kort beschreven. We lezen ook over de verhouding met haar moeder, over de vriendin van haar vader, de zelfmoord van haar neef Chris en het huisje aan de Waal, wat haar dierbaarste bezit is.

Tijdens haar laatste week wordt ze verzorgd door Judith, de verpleegkundige. Emma is in afwachting van haar zoon Thomas waar ze een betere relatie mee heeft dan met haar zoon Michael. Thomas kan zijn moeder met al haar herinneringen niet meer volgen. Hij krijgt allerlei opdrachten zoals het meenemen van tien dozen met brieven met nooit vertelde verhalen en veel agenda’s. Aan het einde van het boek komt het Sedatieteam-Oost om  haar laatste medicijn toe te dienen. Dan begint haar ‘langste nacht’, maar ook een soort ontwaken.

Het boek bestaat uit gevoelige beschrijvingen van menselijke verhoudingen, tussen familieleden, vrienden en geliefden. Dichtregels van Vroman en Nijhoff  worden regelmatig geciteerd en maken deze roman tot een boek vol melancholie. Deze roman komt het beste tot haar recht als je het met aandacht leest. Ik vind het mooi.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Vaak ben ik gelukkig – Jens Christian Grøndahl

grondahl

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Nu is jouw man ook dood, Anna. Jouw man. Onze man.

Zo begint het boek van de Deense auteur Grøndahl. Aan het woord is Ellinor, die aan het graf van haar beste vriendin Anna, vertelt over haar leven en haar huwelijk.

Anna is al veertig jaar dood, omgekomen bij een ski-ongeluk, waarbij de man van Ellinor ook omkwam, al is zijn lichaam nooit gevonden. Na Anna’s dood neemt Ellinor de zorg op zich van de zoontjes van Anna, een tweeling, en daarmee ook van Anna’s man Georg. Uiteindelijk trouwt Ellinor met Georg, zodat zij feitelijk de plaats van Anna inneemt.

Nu Georg is gestorven, blikt Ellinor terug op haar leven. Elk leven kan worden teruggebracht tot een handjevol feiten als het afgelopen is, zo zegt ze. Dat en dat is gebeurd en je kunt ervan vinden wat je wilt. Al lijkt Ellinor’s leven niet spectaculair, toch heeft ze het één en ander voor de kiezen gekregen. Ze is grootgebracht door een alleenstaande moeder, haar vader heeft ze nooit gekend, iets met de oorlog. De ware toedracht hoort ze pas, als ze in haar puberteit is. Haar moeder liep er niet mee te koop en Ellinor houdt het ook de rest van haar leven voor iedereen verborgen, zelfs voor Georg. Alleen Anna krijgt het dus veertig jaar na haar dood te horen.

Het eerste huwelijk van Ellinor was niet heel gelukkig, ze is kinderloos gebleven, ook nadat ze met Georg trouwde. Bovendien had haar eerste man een buitenechtelijke relatie, maar daar kwam Ellinor pas na zijn dood achter. De relatie met Anna’s kinderen, de tweeling voor wie zij een tweede moeder was, wordt er niet beter op nu ze volwassen zijn en zelf gezinnen hebben.

Een weinig vrolijk leven dus, maar toch zegt ze: vaak ben ik gelukkig, gelukkig vanbinnen, ook al kan ik het niet altijd laten zien. Anna is, nog altijd, de enige met wie ze haar gedachten en gevoelens deelt.

Ik had nog nooit iets van Grøndahl gelezen, maar ik vond dit een prachtig boek. Ingetogen en subtiel, een aanrader!

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Selma – Carolijn Visser

selma

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Selma werd boek van de maand september bij De Wereld Draait Door. Een terechte keus, het boek is zeer de moeite waard. Het is ook mooi uitgegeven, met veel foto’s van Selma en haar gezin.

De Joodse Selma Vos heeft samen met haar vader Max de oorlog overleefd op een onderduikadres in Noord-Holland. Na de oorlog gaat zij studeren in Cambridge, waar zij de Chinese psychologiestudent Chang Tsao ontmoet. Ze worden verliefd en trouwen en al spoedig wordt hun zoontje Dop (Tseng Y) geboren. Chang heeft al in Engeland contacten met de Chinese communistische partij en via deze contacten krijgt hij een baan in Hong Kong, dat dan nog Brits is. In Hong Kong wordt dochter Greta geboren.

Lang blijft het gezin niet in Hong Kong, Chang denkt dat hij zijn land en vooral de Partij beter kan dienen in Peking. Hij krijgt een goede baan aan de Academie van Wetenschappen. Het gezin heeft het naar Chinese maatstaven goed. Ze wonen in een hof, met vele andere Chinese gezinnen. Selma zorgt voor het huis, dat ze zoveel mogelijk op zijn Hollands heeft ingericht. Ze speelt piano, leest veel en bakt zo nu en dan een Hollandse appeltaart. Ook werkt ze als lerares Engels. Veel contact met de Chinese bevolking heeft ze niet, de Chinezen blijven zeer afstandelijk naar buitenlanders toe. Ook haar kinderen, die westerse trekken hebben, voelen zich vaak nagekeken en buitengesloten. De vriendschappen die Selma sluit in China zijn bijna altijd met andere buitenlanders, Britten en Amerikanen die in China wonen, maar die ook bijna altijd maar tijdelijk daar verblijven.

Ondertussen regeert Mao Zedong met ijzeren hand en wordt het voor buitenlanders steeds moeilijker. Eerst is er al de Grote Sprong Voorwaarts, die chaos en hongersnood veroorzaakt. In 1966 breekt de Culturele Revolutie uit, een inktzwarte bladzijde in de Chinese geschiedenis. Wie naar het buitenland kan, vlucht weg. Selma, die door haar huwelijk met Chang haar Nederlandse paspoort kwijtraakte, kan geen kant op. Zij moet blijven. Chang valt in ongenade; voor psychologie is in het China van Mao geen plaats. Selma ondervindt aan den lijve de verschrikkingen van de Rode Garde, en moet meemaken hoe haar gezin uit elkaar valt.

Dit is weer een prachtig boek van Carolijn Visser, bekend van haar vele reisverhalen. Voor haar vorige boek Argentijnse Avonden kreeg ze de Bob den Uylprijs 2013.

Lees de eerste bladzijden van Selma in het inkijkexemplaar.

2 reacties

Opgeslagen onder Biografie, Waargebeurd