Tagarchief: vriendschap

About a boy – Nick Hornby

Omslag About a boy

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De boy in de titel kan zowel de 12-jarige Marcus zijn als de 36-jarige Will. Will leidt een gemakkelijk leventje: hij ontvangt genoeg royalties om ruim van te leven doordat zijn vader ooit een bekend kerstliedje heeft geschreven. Hij leeft als een zorgeloze vrijgezel, werkt niet, koopt mooie kleren, veel cd’s, kijkt veel TV en rijdt voor zijn plezier doelloos door Londen. Hij doet zich bij een club voor alleenstaande ouders voor als alleenstaande vader van een zoontje. Op die manier hoopt hij een leuke alleenstaande vrouwelijke ouder te leren kennen. Het loopt heel anders dan verwacht, maar hij ontmoet uiteindelijk Fiona en haar 12-jarige zoon Marcus.

Na de scheiding zijn Fiona en Marcus naar Londen verhuisd, waar Marcus zich doodongelukkig voelt op school. Hij wordt gepest omdat hij nogal wereldvreemd en teruggetrokken is. Zijn moeder is een idealistische oudere hippie en heeft hem opgevoed met veel idealen. Tussen Will en Fiona wordt het niets, maar Marcus trekt steeds meer naar Will toe. Will beseft op een bepaald moment dat Marcus geen hulp nodig heeft bij het volwassen worden, maar bij het kind zijn.

Het is geestig en ontroerend om te lezen hoe de beide “jongens” elkaar helpen. Will leert op een meer volwassen en betrokken manier om te gaan met anderen, terwijl Marcus leert welke popmuziek in is en wat voor kleren hij aan moet trekken. Hij krijgt daardoor meer zelfvertrouwen en een aantal vrienden. Hij is niet meer bang voor allerlei onheil en vooral niet voor het verlies van zijn depressieve moeder.

De dood van Kurt Cobain speelt een belangrijke rol in dit boek, waaraan je kunt merken dat het al een tijd geleden verschenen is. Het boek is echter nog heel actueel en bovendien vlot en lichtvoetig geschreven. Een grappig en ontroerend boek over vriendschap en volwassen worden met om en om een hoofdstuk over Marcus en over Will.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest – Joachim Meyerhoff

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De vader van Josse is directeur van een psychiatrische inrichting. Het huis van de familie staat midden op het terrein waar de instelling is gevestigd, daardoor groeit Josse, samen met zijn twee broers, lieve moeder en vader op tussen honderden psychiatrische patiënten en lichamelijk gehandicapten. De jeugd van Josse wijkt dan ook af van die van een doorsnee kind, maar voor hem is dit zijn vertrouwde omgeving, hij is niet anders gewend en wordt dan ook vriendjes met een aantal patiënten, waaronder een schizofrene jongen (die later toch niet zo schizofreen blijkt als hij zich voordeed).

Wanneer Josse uit logeren gaat krijgt hij dan ook snel heimwee want hij mist het rumoer en het geschreeuw van de patiënten waarbij hij normaal elke avond in slaap valt. Het leven op het terrein van een psychiatrische instelling is in ieder geval nooit saai. Soms drijven zijn oudere broers Josse tot wanhoop met hun geplaag en gaat Josse door het lint, waardoor hij zelf ook een psychiatrisch patiënt lijkt.

Josse kijkt erg op tegen zijn vader, die enorm veel leest en alles lijkt te weten. Naarmate Josse ouder wordt, komt hij erachter dat zijn vader toch ook maar een gewoon mens is. Na verloop van tijd wordt het Josse ook duidelijk hoe de verhouding tussen zijn ouders eigenlijk ligt.

Het is duidelijk dat het boek deels autobiografisch is. Joachim Meyerhoff heeft, net als Josse, jarenlang op het terrein van een instelling gewoond, als kind van een psychiater. Je volgt Josse van kind tot jong volwassene. Interessant boek, soms triest, vaak grappig, erg ontroerend, met een origineel uitgangspunt en een intrigerende titel.

 

1 reactie

Opgeslagen onder Literaire roman

Meneer Owita’s gids voor tuinieren – Carol Wall

boekomslagDe hoofdpersoon van het boek, een Amerikaanse vrouw, net hersteld van borstkanker, vindt het moeilijk om met haar ziekte om te gaan. Ze kan niet accepteren dat ze voortaan kankerpatiënte is en dat de ziekte zomaar weer kan beginnen. Ze koestert ook een bepaalde wrok jegens haar ouders omdat ze als baby bestraald is. In die tijd werd de schadelijkheid daarvan niet ingezien.

Ze heeft een verwaarloosde tuin en ze houdt ook helemaal niet van bloeiende planten, maar op een dag begint ze zich voor haar tuin te schamen. Ze ontmoet Giles, een supertuinman. Door hem leert ze niet alleen haar tuin te waarderen en te genieten van het tuinieren, maar ze leert ook meer te genieten van haar eigen leven. Ze wordt minder egocentrisch en krijgt meer aandacht voor de mensen om haar heen en hun behoeften. Als blijkt dat Giles zelf ook ziek is verdiept hun vriendschap zich meer en meer. Carol kan nu ook iets terug doen voor Giles en zijn gezin. Ze kijkt met bewondering naar de manier waarop hij omgaat met zijn ziekte en uiteindelijk met zijn afscheid. Daardoor krijgt ze meer vrede met haar eigen situatie.

Meneer Owita’s gids voor tuinieren is niet een heel diepgravend, literair boek. Het is een gemakkelijk leesbaar autobiografisch boek over vriendschap, dat zich afspeelt in een Amerikaans gelovig milieu. Voor mensen die in tuinieren geïnteresseerd zijn is het leuk om over de verschillende technieken en planten te lezen. Waar Carol van plan was planten weg te doen, weet Giles ze weer tot leven te wekken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Het laatste weekend – Blake Morrison

morrisonIan, begin veertig, is getrouwd met Em. Em heeft een kinderwens, maar het wil nog maar niet lukken. Ze worden uitgenodigd door oude vrienden van Ian, Ollie en Daisy, om het laatste weekend van augustus met hen door te brengen in een huisje aan de kust. Hoewel ze enige bedenkingen hebben, besluiten ze op de uitnodiging in te gaan. Ollie en Daisy zijn maatschappelijk geslaagd: glanzende carrière, groot huis in Londen, dure auto’s. Ian en Em daarentegen wonen in een eenvoudige buurt, rijden in een goedkope Ford Fiesta en zijn werkzaam in het basisonderwijs en in de opvang voor moeilijk opvoedbare kinderen.

Het weekend begint niet geweldig. Het is bloedheet, ze belanden in een  file en komen veel te laat aan bij hun vrienden. Al snel blijkt dat Ollie slecht nieuws heeft, dat hij Ian in vertrouwen vertelt. Tevens herinnert hij Ian aan een oude weddenschap: degene die na drie sportwedstrijden (fietsen, tennis etc.) de beste prestaties levert, is voor eens en altijd kampioen. Ian gaat de uitdaging aan voor tienduizend Engelse ponden.

Ondertussen blijkt ook dat het huwelijk tussen Daisy en Ollie niet floreert, Daisy lijkt ongelukkig. Ian trekt zich dat aan, omdat Daisy zijn eerste liefde was. Als er dan ook nog een onverwachte derde gast komt, met zijn twee kleine dochtertjes, is het weekend niet echt meer te redden.

Het verhaal wordt verteld door Ian. Maar Ian blijkt een niet erg betrouwbare verteller. Moeten we alles geloven wat hij zegt? Morrison speelt hier een vernuftig spel met de lezer, die meer dan eens op het verkeerde been wordt gezet. Wat is waar? Heeft alles echt zo plaatsgevonden als ons wordt verteld? Het is een spannend verhaal over liefde en vriendschap, dood en leven, waarheid en leugen.

 

  • Heeft uw bibliotheek Het laatste weekend?
  • Recensie van Het laatste weekend op Leestafel
  • Trailer van de filmadaptatie van The last weekend

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Ik wist het – Chantal van Gastel

Ik wist hetMia voelt zich niet op haar plek in haar baan in de marketing en wil het roer om gooien en echt iets doen waar haar hart ligt, ze besluit om haar eigen bloemenwinkel te runnen. Haar omgeving zet hier vraagtekens bij, helemaal als Mia haar winkel niet in het nieuwe en drukke gedeelte van de stad, maar op het oude, rustige stationsplein opent. Mia vertrouwt echter op haar intuïtie en gaat er helemaal voor en is van plan om een groot succes van de bloemenwinkel te maken.

Haar intuïtie blijkt een grote gave, maar het gaat verder dan dat, Mia krijgt allerlei bijzondere boodschappen, en het lijkt of ze soms al voorziet wat er in de toekomst gaat gebeuren. Dat is mooi, het helpt haar bij allerlei zaken, maar vaak ook verwarrend en eng tegelijk.

Als Mia Feo, de tostiverkoper op het plein, ontmoet is ze meteen helemaal weg van hem. Als ze ook nog eens over hem droomt weet ze het zeker, dit is de man voor haar. Gelukkig blijkt Feo, na een lange tijd om elkaar heen te hebben gedraaid, ook gevoelens voor Mia te koesteren. Maar dan verschijnt Alex, een verslaggever, steeds vaker in het leven van Mia en zet alles op de kop. Feo is toch haar ware?

Een heerlijke dikke chicklit met een bijzondere invalshoek. De personages zijn erg zorgvuldig en uitgebreid beschreven, je leert ze goed kennen en gaat een beetje van ze houden. En wie is nou echt de man voor Mia, is het Alex of Feo? Het blijft spannend tot het einde. Een onvoorspelbaar verhaal, heerlijk om bij weg te dromen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Chicklit

Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn – Yuki Kempees

cirkelszijnalleenmooialszerondzijnIn  Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn vertelt auteur Yuki Kempees zijn eigen verhaal. Yuki leidt een ogenschijnlijk perfect leven in Amsterdam, hij heeft gewerkt als model, viert veel feestjes; heeft altijd vrouwen om zich heen, aan drank, drugs en seks geen gebrek.

Toch is Yuki niet gelukkig. Hij lijkt zich niet te kunnen binden, zelfs niet aan Coco, het meisje op wie hij echt verliefd was en met wie hij alles kon delen. Coco was dan ook de enige met wie Yuki over Mick praat. Mick, zijn beste vriend, die er niet meer is. Yuki lijkt steeds verder weg te zakken in een depressie en verliest zichzelf compleet.

Ik was erg benieuwd naar dit boek met zijn mooie titel, en naar de jonge auteur. Het boek mist diepgang, de plot blijft lang onduidelijk . Ondanks het thema leest het makkelijk, voor je het weet heb je het uit.  Toch heeft Kempees me verrast, zijn zinnen zijn kort en krachtig, soms grof, dan weer lieflijk, de stijl doet soms kinderlijk aan, maar is ook weer poëtisch. Prachtige vergelijkingen komen voorbij.  De schrijfstijl maakt een hoop goed.

 

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Overige

Zuidas – Patty Stenger

Zuidas‘Als je terugkomt gaan we trouwen’, fluistert Ties in haar oor. Alice Bloemberg peinst er echter niet over om terug te keren naar haar jeugdliefde in Sittard, als ze voor een nieuwe baan naar Amsterdam vertrekt. De ietwat onhandige, maar hyperintelligente Alice gaat werken op de Zuidas. Dochter van de zachtaardige, drankzuchtige aannemer Willem en kille hondenliefhebber Olga. Als een soort pientere versie van Bridget Jones morst ze koffie tijdens belangrijke vergaderingen en flapt er alles uit wat haar analytische blik constateert.

Alice leeft op Olvaritpeutervoeding en pure chocolade met hele hazelnoten. Ondertussen sleept ze als accountmanager grote nieuwe klanten binnen en is haar werkgever dik tevreden. Op kantoor zit Alice echter ongemakkelijk op de designstoelen van Piet Hein Eek. Ook de kledingadviezen van haar ervaren collega Monique kunnen er niet voor zorgen dat Alice geen mayonaisevlekken oploopt. ‘Donkere pakken zijn het uniform, soms met een streepje als variant. Ook voor vrouwen.’ Alice leert echter al gauw dat alles wat er glanzend, duur en betrouwbaar uitziet ook een andere, vuile kant heeft.

Op geheel eigenaardige wijze weet Alice een opdracht te strikken bij de aantrekkelijke Bobbie Bijlsma van Volan Vastgoed voor een aantal prestigieuze bouwprojecten. Een reeks aan dramatische gebeurtenissen wordt in gang gezet als blijkt dat het provinciale bouwbedrijf van vader Willem de bouwprojecten in de randstad mag gaan uitvoeren. Alice raakt steeds meer verstrikt in de leugenachtige vastgoedwereld waar zelfs de enthousiaste jonge ambtenaar Meike den Hartog geen weerstand aan kan bieden. In de snelle wereld van geld en macht is niemand te vertrouwen.

Zuidas wordt verfilmd door Paula van der Oest (o.a. regisseur Black Butterflies) en Pollo de Pimentel (o.a. regisseur dramaserie Meiden van de Wit). Het boek met deze gedachte lezen, is extra leuk voor liefhebbers van Nederlandse films (zoals ik). In gedachten maakte ik de casting van de filmrollen al compleet.

Het boek is niet bloedstollend spannend, maar er gebeurt genoeg om de aandacht vast te houden. Alice is bovendien grappig en sympathiek. Zuidas is een ‘chicklit-thriller’ van formaat. Benieuwd of het boek straks beter is dan de film? Lees dan nu Zuidas.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Chicklit, Thriller/misdaadroman