Tagarchief: vader-zoon relatie

De tolk van Java – Alfred Birney

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een verhaal over geweld. Geweld dat zoon Allan Nolan ondervindt als gevolg van mishandeling door zijn vader, die op zijn beurt is mishandeld in zijn jeugd. En geweld dat vader Arto tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog en de politionele acties (1945-1949) ondervindt. De vader die in die oorlog aan de kant van de Nederlanders vecht, daar de vreselijkste dingen meemaakt en zelf verslaafd raakt aan het plegen van geweld. Als de situatie in Nederlands Indië voor hem onhoudbaar wordt, vlucht hij naar Nederland en trouwt daar met een slagersdochter uit Brabant. Vader die zo verknipt is dat hij zijn trauma’s op zijn kinderen botviert en moeder die niks van haar man begrijpt en haar kinderen niet steunt. De vader die avond aan avond op zijn Remington timmert en zijn memoires schrijft. En de zoon die de memoires vindt en aan de hand daarvan probeert zijn vader te begrijpen.

Het is het verhaal van de schrijver zelf en van zijn eigen familie, dat hij laat vertellen door zijn alter ego Nolan. De schrijver heeft het verhaal bewerkt en heeft van zichzelf een romanfiguur gemaakt. Birney zelf rangschikt zijn boek onder ‘faction’ (mengeling van fiction en action).

Dit is een boek dat me heeft aangegrepen, want het valt je rauw op je dak.  Toch kon ik het niet gemakkelijk aan de kant leggen. Het is een mooi boek, niet alleen door het indrukwekkende verhaal, maar ook door de manier waarop het verhaal, soms in korte scènes, en wisselend van perspectief, wordt gepresenteerd. Ook heeft het me een andere kijk op de geschiedenis van Nederlands Indië gegeven. Het boek is ook als e-book te lezen.

Meer informatie over de schrijver en ander werk van hem is te lezen op de site van de schrijver zelf.

In onderstaand filmpje, opgenomen in bibliotheek Den Haag, een interview met Alfred Birney en Hans Goedkoop over hun werk.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Waargebeurd

Harem – Ronald Giphart

Harem

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In Harem beschrijft de twintigjarige Liam vanuit een afgelegen jachthut in Zweden de nogal ingewikkelde geschiedenis van zijn Zweedse familie. De vader van Liam, MacDonald Hope, roepnaam Mac, is een wereldberoemd fotograaf en is de hoofdrolspeler in deze familiegeschiedenis. Mac heeft nooit veel losgelaten over zijn verleden, maar Liam heeft een doos vol documenten en spullen en vooral foto’ s van vroeger, waarmee hij het verhaal reconstrueert en daarmee zijn debuutroman, Harem, schrijft.

Mac groeit op in Nederland, en reist op zijn achttiende af naar Zweden. Hij studeert aan de kunstacademie en richt met een aantal studiegenoten de punkband Frejas Brost op. Mac blijkt een enorm talent te hebben voor fotograferen, hij heeft ‘dé blik’. Mac ontwikkelt zich tot een succesvolle fotograaf. Mac beweegt zich in de Stockholmse kunstscène, waar punkrock, schilderkunst en fotografie en natuurlijk vrouwen centraal staan. Verschillende vrouwen spelen een grote rol in Mac’s leven, ze leven met elkaar samen in een oude melkfabriek, de ‘Melkerij’. Liam wordt in de Melkerij geboren en groeit daar op. Herinneringen hieraan beschrijft Liam uiteraard in zijn roman.

We hebben een tijdje moeten wachten op deze roman van Giphart, en ik was dan ook erg benieuwd. Zoals je van Giphart kunt verwachten, komen er veel feestjes en seks in het boek voor, maar het draait vooral om fotografie, de liefde en familie. De ontknoping had spannender gekund, maar al met al een heel aantrekkelijk boek!

Beluister hier een radio-interview met Giphart over Harem.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

De eerste maandag van de maand – Peter Zantingh

maandagBoris belt bij het huis van zijn vader aan. ‘Hoi pap, ik heb een tas bij me’. Zo begint het verhaal van de dertigjarige Boris. Hij komt terug naar zijn ouderlijk huis op de dag dat Sara hun relatie verbreekt.

Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Boris en van zijn vader. Je leert beide personen steeds beter kennen. Stukje bij beetje kom je erachter waarom Sara de relatie met Boris heeft verbroken, waarom hun relatie niet werkte. De vader van Boris, een op het oog stugge man met een eigen Beatlesmuseum aan huis, denkt vaak terug aan de tijd met de moeder van Boris, een gelukkige tijd. Boris heeft zijn moeder nooit gekend, ze is dood gegaan op de dag dat hij werd geboren.

Boris weet dat hij anders is dan anderen, dat hij een last met zich mee draagt, die hij zelfs niet met Sara durft te delen. “Als je bent zoals ik, is vrijwel elk wakker moment een moment van stress. Er is altijd de gedachte dat je niet aan iets mag denken, waardoor je vanzelfsprekend alleen maar daaraan kunt denken. Er is altijd een olifant in de kamer. En iedereen om je heen doet of ze hem niet zien, omdat ze hem niet zien, en dat is dan weer omdat ze niet gek zijn, zoals jij”. Hij durft zijn dwangstoornissen niet met Sara te delen, uit angst en uit schaamte. Bovendien ging het best wel goed met hem, als hij bij Sara was.

Zijn vader voelt en weet wat er met Boris aan de hand is, ook al hebben ze er nooit over gesproken. Tijdens een trip naar Praag, waar ze samen naar toe gaan, gebeuren er dingen die Boris de ogen openen, hij is niet alleen met zijn probleem.

Wat een prachtig boek. mooi woordgebruik en stijl. Je wordt meegenomen in de overpeinzingen van zowel vader als zoon. Alle details lijken te kloppen, elke zin is raak. Een boek over relaties, eenzaamheid. Wat mij betreft een dikke aanrader.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige

Oorlog en terpentijn – Stefan Hertmans

oorlogOp zijn twaalfde verjaardag krijgt Stefan van zijn grootvader, Urbain Martien, een gouden horloge dat al een paar generaties in de familie is. In zijn enthousiasme omhelst Stefan zijn grootvader en laat daarbij het langgekoesterde horloge op de tegelvloer kapotvallen. Een klein drama, waarover Stefan zich zijn hele leven vaag schuldig blijft voelen. Dit horloge had een bijzondere betekenis voor zijn grootvader, het had met hem de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog overleefd en hem overal vergezeld. Het is symbolisch voor de verdwenen tijd en wereld zoals Martien die gekend had.

Oorlog en Terpentijn beschrijft het leven van Urbain Martien, gebaseerd op de twee volgeschreven schriften met herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog en de jaren daarvoor, zoals ze door Martien in de jaren vijftig en zestig zijn opgetekend. De vader van Urbain was schilder in Gent, restaurateur van fresco’s in kerken en kloosters. De kleine Urbain hield zijn vader hierbij vaak gezelschap en zo ontstond zijn liefde voor de teken- en schilderkunst. Hoewel hij op 13-jarige leeftijd in een ijzergieterij moest gaan werken, zwaar en gevaarlijk werk, nam hij zich voor later ook schilder te worden. In plaats daarvan kwam hij echter terecht op de militaire academie, en daardoor werd hij meteen opgeroepen toen de oorlog uitbrak. Zijn oorlogservaringen beslaan het hele tweede deel van het boek.

Het boek verhaalt daarnaast van de liefde van Urbain voor zijn sterke moeder, zijn passie voor de schilderkunst, zijn verdriet om de verloren geliefde. Hertmans heeft met dit prachtige boek een monument voor zijn grootvader opgericht, dat een groot lezerspubliek verdient!

“Zo was deze paradox de constante van zijn leven: heen en weer te worden geslingerd tussen de militair die hij noodgedwongen was geweest en de kunstenaar die hij had willen zijn. Oorlog en terpentijn.”  (Stefan Hertmans)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman, Oorlogsroman

De Passievrucht – Karel Glastra van Loon

passievruchtIn De Passievrucht komt de hoofdpersoon erachter dat zijn zoon niet door hem verwekt is. Bij een vruchtbaarheidsonderzoek blijkt dat hij een afwijking heeft waardoor hij van jongs af aan onvruchtbaar is. Toch heeft hij uit zijn vorige relatie een zoon waar hij dol op is. In het boek kijkt de hoofdpersoon terug op zijn relatie met zijn jong overleden eerste vrouw. Hij zoekt overal aanknopingspunten met haar eerdere liefdes. Met wie is zij vreemdgegaan? Na allerlei wegen ingeslagen te hebben komt hij erachter wie de werkelijke vader van zijn zoon is.

De zoektocht is niet het allerbelangrijkste thema van dit boek. Het mooie van dit boek is dat het over het leven gaat, over zware beproevingen en over lijden. De dood van een geliefde, de ontdekking dat je kind niet van jou is. De sterke liefde tussen vader en zoon die het mogelijk maakt om vanuit een nieuw standpunt verder te gaan.

De hoofdpersoon doet regelmatig verslag over zijn zoektocht en geeft zijn visie op het leven aan zijn beste vriend. Dat levert mooie dialogen op.

De Passievrucht is een al wat ouder boek, maar helemaal het lezen waard. Ik heb dit boek geluisterd via de Luisterbieb-app op de iPad. Een prachtige ervaring: de schrijver leest het boek zelf voor en ondertussen kun je lekker eenvoudige huishoudelijke karweitjes opknappen. Een aanrader dus die app voor alle lezers met een iPad of tablet met Android besturingssysteem. Ik ben blij dat ik dit boek eindelijk gelezen heb.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Adriaan van Dis – Familieziek

omslag FamilieziekFamilieziek is een roman in taferelen van een gerepatrieerd gezin uit Nederlands Indië. De moeder heeft samen met haar drie dochters het kampleven doorstaan. De vader heeft het niet overleefd. Nog in Nederlands Indië krijgt moeder een relatie met een inlandse militair, meneer Java genoemd. Ze trouwen en krijgen na hun komst in Nederland samen een zoon.

Het gezin woont aan de Zuid-Hollandse kust. Meneer Java kan niet aarden in het koude en boerse land. Hij is bovendien voortdurend in gevecht met de bureaucratie om een uitkering te krijgen. Hij richt zich sterk op zijn zoontje: die wil hij klaarstomen voor school zodat hij de beste van de klas kan worden. Jammer genoeg kan het jongetje dit niet waar maken want de leerstof op school is totaal anders. Zijn vader verzorgt de paarden van de reddingboot, het jongetje is daar allergisch voor. Het jongetje is gehecht aan zijn vader en voelt zich er schuldig over dat hij hem niet gelukkig kan maken. Als zijn vader opgenomen wordt in een psychiatrisch ziekenhuis wordt de jongen zo onhandelbaar dat moeder hem naar haar familie in Zeeland stuurt. Hij voelt zich aanvankelijk geborgen in het kalme en godvruchtige milieu. Na een poosje ontdekt hij grote verschillen in politieke visie tussen meneer Java en de familie. Als hij weer thuiskomt is hij meer man geworden en meneer Java is ook weer thuis.

Deze roman in taferelen bestaat uit korte, beeldend geschreven hoofdstukjes. Ook al zijn er tragische scènes: de toon is licht. Het is een prettig leesbaar boek gebaseerd op de jeugd van de schrijver. Ik las dit boek als e-boek. Dit boek is namelijk een van de 50 titels op de e-readers die uitgeleend worden door Bibliotheken Midden Fryslân. Een nieuwe ervaring dat een boek op een e-reader zo gemakkelijk mee te nemen is.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Nooit ziek geweest – Nico Dijkshoorn

nooit ziek geweestAls de gezondheid van de vader van Nico Dijkshoorn, Klaas, aftakelt als gevolg van dementie en ook zijn moeder, Nel, meermalen getroffen is door een lichte beroerte komt het moment voor Nico om zijn herinneringen aan het gezin Dijkshoorn op schrift te stellen. En in die herinneringen speelt vader Klaas de hoofdrol.

Vader Klaas is een fervent honkballer. Als kleine Nico met zijn vader mee gaat naar de club en Klaas  hem vraagt: “Hoe vond je pappa? Vond je pappa goed? Heb je pappa zien hollen daar?” enzovoort, geeft dit meteen weer hoe Klaas in elkaar zit. De hele wereld draait om Klaas, hij hangt te pas en te onpas de pias uit en dat vaak ten koste van iemand anders. En Klaas heeft natuurlijk altijd gelijk. De talloze voorvallen waarin het nare karakter van Klaas naar voren komt, rijgen zich aaneen.  Al met al is wel duidelijk dat de kinderen Dijkshoorn niet een leuke jeugd hebben gehad. Vooral Nico niet, want hij kan niet honkballen. Als  Nico wat ouder wordt, wil hij zo weinig mogelijk te maken hebben met zijn ouders met hun gezever over futiliteiten en hun geruzie. Hij gaat studeren en lezen en nog eens lezen. Een manier van leven die totaal niet wordt begrepen door Klaas. Tijdens een weekend ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van Nel krijgt Klaas zijn zin niet en ontbrandt in een lange monoloog waarin hij zijn gal richting Nico spuit, in de trant  van: “.. je heb in Spanje geen één keer gezegd dat de toiletten zo schoon waren….”. Hier staan twee werelden tegenover elkaar.

Om zijn ongelukkige jeugd van zich af te schrijven spaart Nico zijn vader niet. Pas als de gezondheid van Klaas minder wordt kan Nico iets van mededogen voor hem opbrengen.

Dit boek lees je in een ruk uit want het is geschreven in korte, rake en duidelijke zinnen. Verder wordt Klaas niet alleen maar neergezet als nare man; de figuur is namelijk zo tragisch dat het een komisch effect krijgt. Ook vind ik het maar gedurfd om op een zo eerlijke manier over je vader te schrijven.  Op Twitter maakt Nico Dijkshoorn nog regelmatig lekker absurde mini Klaas-verhaaltjes. Ik volg Nico al een poosje, maar nu ik het boek over Klaas heb gelezen kan ik ze beter plaatsen.

2 reacties

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige