Tagarchief: overspel

Anna Karenina – Lev Tolstoj

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.

Zo begint Tolstoj het klassiek geworden boek Anna Karenina. Het zet meteen de toon. Hoofdpersoon Anna Arkadjevna zit in zo’n ongelukkig huwelijk, al wordt ze zich daar pas echt van bewust als ze, op weg naar Moskou om in een ander ongelukkig huwelijk (dat van haar broer Oblonski en zijn vrouw Dolly) te bemiddelen, in de trein graaf Vronski ontmoet. Vronski is rijk en knap en het uitgesproken tegendeel van haar man Aleksej Karenin, een saaie en veel oudere ambtenaar. De twee vallen voor elkaar en beginnen een affaire, tot verdriet van Kitty (zus van Dolly) die op Vronski verliefd is en daarom haar aanbidder Konstantin Levin (de tweede hoofdpersoon) heeft afgewezen.

In de adellijke kringen van Petersburg, waar Anna woont, wordt heel wat afgeroddeld over deze affaire. Als Anna zwanger raakt van Vronski wil zij scheiden, maar Karenin stemt niet toe in een scheiding. Anna verlaat haar echtgenoot en gaat samenleven met Vronski, maar zij voelt zich verstoten door de gemeenschap. Als zij het idee heeft dat Vronski´s liefde voor haar tanende is, wordt zij depressief en ziet zij geen andere uitweg dan zelfdoding.

Konstantin Levin (alter ego van Tolstoj) woont buiten Moskou op het familielandgoed en houdt zich het liefst verre van het stadse uitgaansleven. Hij worstelt met het karakter van zijn arbeiders, dat volgens hem er de oorzaak van is dat de bedrijfsvoering niet optimaal kan worden uitgeoefend. Tot zijn  geluk trouwt hij uiteindelijk toch met Kitty, nadat zij over haar liefdesverdriet heen is.

Ik wilde de klassieker Anna Karenina altijd al eens lezen, maar ja: 925 bladzijden, het kwam er maar niet van. Maar omdat op 1 november dit boek besproken gaat worden in de lezingenserie Spraakmakende Boeken, ben ik toch maar van start gegaan. En daar heb ik geen spijt van. Het is een zeer leesbaar en lezenswaardig boek en het verrassende is dat er ook veel humor in zit. Dat had ik niet verwacht.

De scenes in het mondaine Petersburg zie je als een film voor je. Doordat het boek destijds als feuilleton is verschenen in vele afleveringen krijgt het boek hier en daar ook het karakter van een soapserie, maar dan in de goede zin van het woord. De scenes op het platteland zijn vaak idyllisch en vormen een mooie tegenstelling met het stadse leven.

 

 

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman, Psychologische roman

Een Parijse affaire – Tatiana de Rosnay

rosnay

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Tatiana de Rosnay is vooral bekend geworden door Haar naam was Sarah. Dit was haar eerste roman, die zij in haar moedertaal (Engels) schreef. Het boek verscheen in meer dan veertig landen en is ook verfilmd. Zowel het boek als de film zijn een megagroot succes geworden. Het boek wordt nog steeds veel uitgeleend in de bibliotheken. Ook haar boeken Die laatste zomer, Het huis waar jij van hield en Het appartement worden veel gelezen.

Een Parijse affaire begint met een citaat van André Maurois (1885-1967). Het boek bevat elf verhalen die bijna allemaal beginnen met een gedichtje of citaat van een bekende schrijver, bijv. Guy de Maupassant (1850-1893) en Gustave Flaubert (1821-1880). Zelfs een citaat uit een fabel van La Fontaine (1621-1695), De haan en de vos, komt voorbij. Als echte Francofiel is het leuk om deze citaten te lezen. Enkele herken ik.

Wat de inhoud van het boek betreft; affaires … daar draait het om in dit boek.

Als vrouwelijke lezer word je als het ware wakker geschud over de manieren waarop mannen overspel plegen en waarom. Elf heel verschillende verhalen, bijvoorbeeld over een vrouw die vreemdgaat en niet door heeft dat haar echtgenoot ondertussen ook vreemdgaat, maar hier door middel van zijn dagboek achter komt.

Een jonge au pair is natuurlijk altijd een gevaarlijk iets … Het verhaal De haar begint met een citaat van Molière. Een vrouw vindt een zwarte lange haar in haar bed. Dit terwijl zij geen lang zwart haar heeft. Hoe kan dit gebeuren? In het verhaal Het Bois de Boulogne brengt een vader de oppas ’s avonds naar huis, maar doet daar iedere keer erg lang over. Wat heeft hij te verbergen? De lezer denkt dan dat hij iets met de oppas is begonnen, maar het verhaal blijkt toch heel anders te lopen. Als vanzelfsprekend is er ook altijd een verhaal over een hotelkamer. Kortom, elf verschillende verhalen over overspel c.q. affaires.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Verhalen

De greppel – Herman Koch

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Robert Walter is burgemeester van Amsterdam. Een man met veel charisma, in ieder geval meer dan de minister president, vindt hij zelf. Zijn vrouw, Sylvia, is van buitenlandse komaf. Samen met dochter Diana lijkt alles koek en ei. Tot Robert het vermoeden krijgt dat zijn vrouw een verhouding heeft met wethouder Maarten van Hoogstraten. Het geval wil dat Robert tegenstander is van de geplande bouw van windmolens in de gemeente, terwijl Maarten een ‘groene’ wethouder is. Het vermoeden van overspel zet zich steeds meer vast in zijn geest. In zijn hoofd gaat hij alle gangen van zijn vrouw na. Nog meer problemen dienen zich aan als een journaliste op de proppen komt met een foto waarop Robert in zijn jonge jaren tijdens een Vietnambetoging een politieagent bedreigt. Als dan ook nog zijn 94-jarige vader op de stoep staat en vertelt dat hij en zijn vrouw samen ‘uit het leven willen stappen’ raakt hij volledig in zijn gedachten en angsten verstrikt.

In zijn recensie beweert Haro Kraak o.a. dat de vertellers in het werk van Koch, ook in De Greppel, het liefst zo veel mogelijk informatie achterhouden, waardoor de lezer het idee krijgt dat hij/zij iets heeft gemist in de loop van het verhaal. Haro Kraak heeft helemaal gelijk, want geregeld bekroop me tijdens het lezen het gevoel op een verkeer spoor te zitten. Maar dat mag niet deren,  juist door die onvolledigheid van informatie wordt mysterie en spanning opgebouwd. Het blijft spannend: heeft zijn vrouw nu een scheve schaats gereden of niet?

Het verhaal in het boek is dan wel fictief, maar is het dat wel helemaal? Ook wat dat betreft word je als lezer geregeld op het verkeerde been gezet. Want je kan het niet helpen: je moet wel aan Eberhard van der Laan denken.

Al met al, weer een prachtig boek van Herman Koch!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Lichtjaren – James Salter

lichtjaren

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Dit is het verhaal van Viri en Nedra. Het begint in 1958 en speelt zich af in de nabijheid van New York. Viri en Nedra lijken een modelhuwelijk te hebben: 2 mooie dochtertjes, een prachtig huis in een natuurgebied, vrienden, feestjes en etentjes, huiselijke rituelen met verjaardagen en kerstmis, vakanties aan zee. Een benijdenswaardig leven.

Toch knaagt er iets. Viri is architect en droomt van roem in zijn vakgebied. Het zit er niet echt in, hij blijkt te middelmatig. Ook Nedra lijkt iets te missen. Zij wil meer rijkdom en vrijheid. Beiden beginnen zij een affaire, die ze voor de ander verborgen weten te houden, maar voor beiden lost dit niets op. Ze worden er niet gelukkiger van. Een reis naar Europa – een langgekoesterde wens – brengt daar geen verandering in.

Als de kinderen groot zijn, verlaat Nedra haar man en ook haar minnaar. Zij vertrekt naar Europa om van haar vrijheid te genieten, maar keert uiteindelijk naar Amerika terug. Zij bezoekt oude vrienden en begint een nieuwe affaire met een acteur. Het lijkt of ze moeite heeft om haar leven richting te geven.

Viri beproeft ook zijn geluk in Europa, in Rome ontmoet hij Lia, met wie hij trouwt. Het huwelijk is niet erg gelukkig, hij mist Nedra nog steeds.

Na Nedra’s dood keert Viri terug naar het huis waar ze ooit gelukkig waren. Het is er erg veranderd, de landelijke omgeving is volgebouwd, hij vindt er weinig meer. Alles is voorbij.

Ik vond Lichtjaren een heel mooi boek. Salter kan in weinig woorden en met maar enkele details prachtige sfeerbeelden oproepen. De jaren van het huwelijk, die achteraf toch de gelukkigste blijken te zijn, worden zo lichtend beschreven dat je als lezer er door betoverd wordt. Het trieste einde stemt weemoedig.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Mélodie d’amour – Margriet de Moor.

melodieEen novellenbundel over de liefde.

De vier verhalen in dit boek hebben eenzelfde hoofdpersoon, Luuk, al gaan de verhalen natuurlijk niet alleen over hem. Zoon, echtgenoot of minnaar zijn de rollen die hij speelt met als verbindend element de liefde.

Het eerste verhaal gaat over de ouders van Luuk. Zijn vader krijgt een relatie met Marina, de huurster. Luuk ‘betrapt’ hen een keer, maar daar wordt nooit over gesproken. Uit de relatie wordt een liefdesbaby geboren. Atie, de echtgenote van Gustaaf, lijkt de baby te accepteren, maar leidt een moeizaam leven, wordt ziek en sterft.

Het tweede verhaal gaat ook over overspel maar nu van Luuk zelf. Zijn minnares Cindy is geestelijk onstabiel en laat zich leiden door haar grillige humeur. Zij accepteert nooit nee, belt Luuk thuis op, wandelt onaangekondigd zijn kantoor binnen en komt zelfs naar de begrafenis van Gustaaf.

In het derde verhaal is er een nieuwe minnares, Roselynde,  maar gaat het verhaal voornamelijk over de liefde die zij voelt voor haar overleden broer.

Tot slot volgt het verhaal van een wandeltocht langs de Waddenkust van Myrthe, de echtgenote van Luuk. Zij ontmoet daar de dochter van haar liefde, een oude man die zij destijds bijstond tijdens zijn ziekte. Ze zoent hem op zijn sterfbed.

Kortom, vier verhalen die de liefde als thema hebben. In deze verhalen vond ik het wel lastig om de verbindende factor te vinden. Maar toen ik dat los liet heb ik met veel plezier deze verhalen gelezen.

Margriet de Moor leest prettig. Ze beschrijft de gebeurtenissen met een zekere afstandelijkheid zodat het lijkt alsof de personen in haar verhalen vooral in hun ‘hoofd’ leven. Nooit  lees je over woede uitbarstingen of huilbuien, er is een soort berusting bij de hoofdpersonen.  De mensen proberen elkaar te naderen en toch blijven ze vreemden voor elkaar.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Handel in veren – Rascha Peper

peperIn dit laatste boek van Rascha Peper, verschenen na haar vroegtijdige dood in maart 2013, belanden we met een inbreker in het huis van Minke. De inbreker doet in het boek verder niet ter zake, Minke des te meer.

In haar jonge jaren was zij getrouwd met Henk Bronkhorst, ornitholoog, wiens levensdoel het was om ooit het  uitgestorven gewaande Bruijns boshoen op het spoor te komen. Hij had sterke aanwijzingen dat in Papoea Nieuw-Guinea nog exemplaren van dit dier voorkwamen en daarom sloot hij zich in 1956 aan bij een expeditie in dit gebied. Samen met zijn jonge collega Rijk Strijbosch doorkruiste hij de jungle met een paar inlandse gidsen, maar helaas zonder succes.

Hij waagt een nieuwe poging in 1958, zonder collega Rijk deze keer. Zijn mooie jonge vrouw Minke laat hij met zijn twee kinderen vijf maanden achter in Nederland. Het huwelijk, dat toch al niet zo bruisend was, komt zonder dat Henk er erg in heeft onder druk te staan als Minke Rijk ontmoet. De twee beginnen een affaire, terwijl Henk in Nieuw-Guinea geheel in beslag genomen wordt door het Bruijns Boshoen. Deze keer heeft Henk meer succes. Hij ziet een boshoen, zijn Papoea begeleider probeert het dier te vangen, maar het ontsnapt. Een grote teleurstelling. De expeditie lijkt wederom op een fiasco uit te lopen. Toch gebeurt er op het laatst nog iets waardoor er voor Henk weer hoop ontstaat.

Bovenstaande verhaallijn wordt afgewisseld met twee andere, beide spelend in 2012. We volgen Rick (Rijk) Strijbosch die zich veertig jaar eerder in de Verenigde Staten heeft gevestigd en nu in New York woont. En we volgen Minke, bejaard inmiddels, en haar kleindochter Wendy. Wendy is de dochter van Minke’s jongste zoon Bernard, die als nakomertje geboren is na Henk’s terugkeer uit Nieuw-Guinea.

Het verhaal kent een paar verrassende wendingen. Van Rascha Peper is bekend dat zij schijnbaar onbelangrijke, maar intrigerende krantenknipsels gebruikte als inspiratie voor haar boeken. Het is haar ook nu weer gelukt om met dit originele gegeven een boeiend boek te schrijven. Oorspronkelijk was het bedoeld als onderdeel voor een veelomvattender werk, maar helaas heeft zij alleen dit deel kunnen voltooien.

  • Artikel uit Trouw over Bruijns Boshoen, mogelijke inspiratiebron voor Rascha Peper
  • Informatie over Rascha Peper
  • Heeft uw bibliotheek Handel in veren?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Het lied van de loopgraven – Sebastian Faulks

In 1910 komt de 20-jarige Stephen Wraysford uit Engeland een tijdje meelopen, een soort stage, in de textielfabriek van René Azaire in het Franse Amiens. Hij logeert bij de familie Azaire. Met Isabelle, de veel jongere echtgenote van René, begint hij een gepassioneerde liefdesaffaire als hij merkt dat ze door haar man slecht behandeld wordt.

De passie loopt zo hoog op dat ze samen weglopen en zich in de Provence vestigen. Als Isabelle echter zwanger raakt van Stephen vertrekt ze naar haar zuster, zonder Stephen daarvan in kennis te stellen.

Het volgende deel van het boek speelt zich af in 1916 als de 1e Wereldoorlog op zijn hevigst woedt. Stephen is als infanterie officier gelegerd in Noord-Frankrijk. Hij is bevriend met Michael Weir die het bevel heeft over de tunnelgravers, mannen die diep onder de grond tunnels graven om de vijand te ondermijnen. Het begin van de slag aan de Somme wordt beschreven, een verschrikkelijke dag waarbij 60.000 Britten sneuvelen, en waaruit Stephen meer dood dan levend tevoorschijn komt. Toch geeft hij de verschrikkingen van de oorlog niet op. Hij is solidair met zijn manschappen, die vaak als kanonnenvoer moeten dienen en een zekere dood tegemoet gaan.

Al deze ervaringen schrijft hij op in een gecodeerd dagboek, dat aan het eind van de 70-er jaren door zijn kleindochter wordt gevonden. Nadat zij iemand heeft gevonden die de code kan kraken, leest zij het verhaal dat Stephen na de oorlog aan niemand kon vertellen.

Al lijkt dit een zwaar thema, het is een boek dat je in één adem wilt uitlezen. Het eerste deel, 1910, staat in schril contrast met de beschrijvingen van de oorlog in 1916 en 1917 van het tweede deel. Alles wat mooi en zuiver is in de wereld lijkt verdwenen, er is voor de mannen die moeten vechten alleen nog de zwarte, smerige hel van de loopgraven.

Zelf wist ik niet veel van de 1e Wereldoorlog. Door het lezen van dit boek is mij duidelijk geworden wat een impact deze oorlog gehad heeft op allen die ermee te maken hadden.  Schrijnend is dat, als deze mannen soms met verlof een korte tijd naar huis mochten, niemand van het thuisfront zich realiseerde wat ze eigenlijk moesten doorstaan. Er was weinig begrip voor in het vaderland, hetzelfde vaderland dat ze met hun leven moesten verdedigen.

Een vrolijk boek is het niet, maar het is zeer indringend. Het proza van Sebastian Faulks komt heel dicht op de huid en laat je niet gauw los. Een prachtig boek!

  • Heeft uw bibliotheek Het lied van de loopgraven?
  • Meer informatie op de website van Sebastian Faulks
  • Vragen (in het Engels) voor leesgroepen over Het lied van de loopgraven

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Oorlogsroman