Tagarchief: orgaandonatie

De levenden herstellen – Maylis de Kerangal

omslag De levenden herstellen

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De negentienjarige Simon Limbres is een fanatiek surfer. Samen met zijn vrienden surft hij regelmatig in zee. Op een vroege ochtend beleven ze een prachtige surfsessie en rijden in hun busje terug naar huis. Simon zit naast de bestuurder. Als het busje tegen een betonnen paal botst wordt hij het hardst getroffen en in coma naar het ziekenhuis gebracht.

Hiermee begint het verhaal van het hart van Simon, dat zich binnen 24 uur afspeelt. Hij ligt op de intensive care waar terdege onderzocht wordt of de hersenen onherstelbaar beschadigd zijn, maar helaas moet hij hersendood verklaard worden. Zijn ouders worden opgeroepen evenals een dokter en een verpleegkundige die gespecialiseerd zijn in orgaandonaties. De ouders staan voor de moeilijke beslissing om wel of niet toestemming te geven voor orgaandonatie. Simon had geen donorverklaring. Ze kunnen nog nauwelijks accepteren dat hun zoon niet meer leeft, want hij ziet er nog roze uit doordat het hart blijft kloppen. Ze vertrekken uit het ziekenhuis om alles tot zich te laten doordringen en dan te beslissen. Dit is de meest aangrijpende scène uit het boek. De ouders zien de jeugd van hun zoon voorbij trekken en moeten tegen het gevoel in dat hun kind niets mag overkomen, beslissen om een ander te helpen: “De levenden herstellen”.

Zodra ze ja zeggen treedt er een geoliede machine in werking: tientallen betrokkenen trekken voorbij tot en met het moment dat het hart in een ander mens getransplanteerd is. Tijdens het lezen kreeg ik diep respect voor de ziekenhuismedewerkers die vaak op wacht staan en uit hun privé-leven getrokken worden om vol toewijding hun taak te vervullen. De lezer leert ook de ontvanger van het hart kennen en ziet ook in hoe nodig het is dat mensen toestemming geven.

De twee thema’s van het boek zijn: het ethische dilemma van al of niet instemmen met orgaandonatie en de beschrijving van de manier van werken in ziekenhuizen tijdens het proces van orgaandonatie tot orgaantransplantatie. Geen vrolijk onderwerp, maar wel een indrukwekkend boek.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Gesplitst – Neil Shusterman

Ik heb dit verhaal enige maanden geleden gelezen en wat ik bijna nooit heb met een boek:  af en toe houdt het me nog bezig. Zo sterk zijn de beelden.momredir[3]

Alles draait om twee actuele zaken, namelijk abortus en orgaandonatie in de Verenigde Staten van de toekomst. Abortus provocatus is in zijn normale vorm afgeschaft en doorgesluisd tot na het dertiende jaar. Tieners die erg uit de bocht vliegen, kunnen veroordeeld worden tot splitsing, door een rechter of door hun ouders. Maar ook ouders die meer dan tien kinderen krijgen worden verplicht hun tiende kind aan te melden om te laten splitsen. Dat houdt in dat al hun organen gebruikt kunnen worden voor donatie, van hun vingers tot en met hun hersenen.

In dit verhaal volgen we drie tieners, die allen voorbestemd zijn tot splitsing. Uiteraard ieder met zijn eigen levensverhaal. Zij komen bij elkaar en weten hun lot te ontvluchten, letterlijk met een oud vliegtuig tot buiten de grenzen van het land. Daar lijken ze veilig, maar dat is schijn.

De problematiek van het verhaal is zwaar, maar doordat er veel actie in zit heeft het veel vaart. Af en toe komt het tot heftige bespiegelingen(p.217):  Als er meer donoren waren geweest, zou het uiteraard nooit tot splitsen zijn gekomen …. maar mensen zijn gehecht aan bezittingen, zelfs als ze dood zijn. Het duurde niet lang voor de ethiek het aflegde tegen de hebzucht.  Splitsen werd een bloeiende industrie, en de mensen lieten het gebeuren.
Uiteindelijk komt het verhaal tot de apotheose: de splitsing van één van de hoofdpersonen en dat maak je als lezer mee tot en met de verwijdering van de hersenen. Dat is de scene die af en toe nog door mijn hoofd speelt en eigenlijk door het hele verhaal heen wordt gedraaid.

De voorplaat geeft precies aan waar het boek over gaat en vat het helemaal samen.
Nog steeds weet ik niet of het een goed verhaal is of gericht op sensatie. Toch zijn sommige beelden zoals gezegd erg sterk en het geeft een stevige inkijk in een hedendaags maar ook toekomstig probleem. Terecht is dit een verhaal voor de leeftijd 15 +.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Science-fiction, Young adult

Samaritaan – A.H.J.Dautzenberg

In de autobiografische roman ‘Samaritaan’ beschrijft Dautzenberg hoe en waarom hij vrijwillig een nier afstaat aan een onbekende.

Met verbazing  beschrijft hij de uitgebreide bureaucratie die een dergelijk donatieproces met zich meebrengt. Daarnaast is niet iedereen enthousiast over de voorgenomen donatie, vooral mensen in zijn directe omgeving reageren afkeurend.

Dautzenberg beschrijft in de dialogen de medische, sociale en ethische aspecten van het donatieproces op een met sarcasme en humor doorspekte manier. Hij ‘spreekt’ onder andere met; artsen, partner, moeder, zichzelf en zijn eigen te doneren nier.

Het contact met zijn stevende vader wordt prachtig beschreven door de eenvoud in de dialogen. In de gesprekken met zijn beste vriend wordt geleidelijk zijn motivatie helder, die toch minder nobel is dan in eerste instantie gedacht. 

Samaritaan is op een unieke manier geschreven. Wat het boek zo bijzonder maakt is dat het uitsluitend bestaat uit 33 dialogen onderverdeeld in 3 delen waarmee hij een verwijzing maakt naar ‘de Goddelijke komedie’ van Dante Alighieri.

Hoewel het onderwerp zwaar is weet Dautzenberg door zijn enorme zelfspot het verhaal op geniale wijze luchtig en vermakelijk te brengen, waardoor je het boek in een ruk uit wilt lezen.

Een aanrader met een plekje op de tiplijst van de Ako literatuurprijs.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Biografie, Literaire roman, Psychologische roman

Laat me nooit alleen – Kazuo Ishiguro

Door alle goede herinneringen aan het bekende en verfilmde boek  Remains of the day werd ik verleid om dit boek te lezen.

Laat me nooit alleen speelt zich af in het Engeland van eind twintigste eeuw. De eenendertigjarige Kathy is een kloon die na een kort leven haar organen zal moeten afstaan. Ze verzorgt ook andere orgaandonoren onder wie haar jeugdvrienden Ruth en Tommy. De drie zijn opgegroeid op Hailsham, een afgelegen school voor toekomstige donoren. Het schoolleven wordt uitgebreid en boeiend beschreven en doet denken aan andere Engelse kostscholen. Gaandeweg het boek wordt pas duidelijk, zowel voor de lezer als voor de kinderen, dat de opgroeiende kinderen klonen zijn die bestemd zijn om hun organen te doneren.

Het boek is eigenlijk een lange monoloog van Kathy waarin ze terugkijkt op haar puberdromen, haar verliefdheden, en haar werk als verzorger. Haar gedachten zijn herkenbaar en het verhaal is meeslepend. De overeenkomst met Remains of the day is het terugblikken op het eigen leven. Beide levens worden gekenmerkt door onvoorwaardelijke trouw aan de opdracht waarvoor de hoofdpersonen gesteld zijn en het niet kunnen volgen van hun hart. In beide boeken onderzoekt de schrijver welke impact de geschiedenis en de omgeving heeft op het leven van de beschreven personen.

Doordat het leven van de personen in dit boek zo kort is worden alle gevoelens samengebald. Het is fascinerend om te lezen over intermenselijke relaties wanneer het leven zo kort is.

De verfilming van het boek draait momenteel in de filmhuizen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman, Science-fiction