Tagarchief: kindermisbruik

Lieveling – Kim van Kooten

lieveling

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Puck woont samen met haar moeder in een achterstandswijk in Rotterdam, haar vader is, volgens haar moeder, een vieze vuile stinkhufter. Hij woont bij een andere vrouw, en Puck mag niet over hem praten. Dat doet ze ook niet, “maar over denken heeft mama niks gezegd”.

Op haar vijfde verjaardag, ze heeft nog geen kadootje gekregen, rijdt er een zwarte, glimmende auto de straat in, met daarin een oude man die haar moeder Pikkedoos noemt. Pikkedoos neemt hen mee naar zijn enorm groot en mooi huis, Puck wordt overladen met kadootjes. Ze is onder de indruk van deze ‘ome Meneer’, die wil dat ze hem papa noemt, want volgens hem wil haar eigen papa haar papa niet meer zijn omdat hij Puck niet lief genoeg vond. Ome meneer kan veel beter voor haar zorgen. Dat doet hij dan ook, hij wast drie keer per week haar haren en hij droogt haar af met zijn handen, want er zijn geen handdoeken. Puck krijgt veel kadootjes, en hij inspecteert elk plekje van haar lichaam grondig. “Als dit mijn vader is zijn we veilig en deftig en krijg ik voor de rest van mijn leven alles van Playmobil. Hij zorgt voor ons. Dat wil ik en dat heb ik nodig”.

Mama wil met Pikkedoos trouwen, en dat gebeurt ook, maar eigenlijk vindt papa Puck veel liever en belangrijker dan mama. Wat ze hebben is speciaal en bijzonder, en het is hun geheim. Maar wil Puck dat eigenlijk wel?

Een heftig verhaal over een kwetsbaar, maar sterk meisje. Lieveling is gebaseerd op de jeugd van Pauline Barendregt. Kim van Kooten heeft het indringend op papier weten te zetten, vreselijk verhaal, goed debuut!

Pauline Barendregt en Kim van Kooten spraken in De Wereld Draait Door over Lieveling.

Lees alvast een fragment uit Lieveling.

 

 

 

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige

De vrouw die de honden eten gaf – Kristien Hemmerechts

Hemmerechts‘The sad truth is that most evil is done by people who never make up their minds to be good or evil.” Schrijfster Kristien Hemmerechts zet met het motto van Hannah Arendt de toon van haar boek. De vrouw die de honden eten gaf gaat over ‘de meest gehate vrouw van België’. De roman maakt gebruik van het leven van Michelle Martin, de ex-vrouw van Marc Dutroux. Dit gegeven zorgde in België voor emotionele reacties bij het verschijnen van dit boek. Het verdriet om de dood van jonge meisjes en de woede ten aanzien van Dutroux en Martin bleken nog vers.

De vrouw die de honden eten gaf is fictie. Michelle Martin heet Odette en Marc Dutroux wordt M genoemd. Het boek biedt een kijkje in het hoofd van Odette. Zij heeft zich in gevangenschap gestort op haar geloof. Tussen het bidden en biechten door, wordt de lezer meegenomen in een eindeloze stroom gedachten en (gebrek aan?) gevoelens over individuele verantwoordelijkheid en boetedoening. ‘Ik viel hem niet lastig met vragen. Ik had mijn leven in zijn handen gelegd. Wat hij deed was goed.’ (…) ‘M had van mij een hond gemaakt.’

Odette schetst een beeld van de jeugd van M in Congo. Daar geven zijn ouders blijk van een discutabele seksuele moraal en ontwikkelt M zich tot een autoritaire jongen. ‘Strips verhuurde hij voor één frank per dag. En van de opbrengst kocht hij snoep, dat hij met niemand deelde. Hij heeft nooit iets met iemand gedeeld. Nooit.’ Zowel Odette als M hebben te lijden onder hun dominante moeders.  ‘Sommige vrouwen krijgen kinderen, maar daarom zijn ze nog geen moeder. En andere vrouwen zijn moeder zonder ooit een kind te hebben gekregen.’ Odette begint uit verzet tegen haar moeder een gewelddadige relatie met M. ‘Ik was een prostituee die hij niet hoefde te betalen.’ Samen krijgen ze drie kinderen.

De enkele harde expliciete sekspassages maakten mij enigszins misselijk. De terloopse gedachtes van Odette over de ontvoerde meisjes en waarom zij stierven (terwijl Odette wel de honden eten gaf), zijn intens droevig. Als lezer werd ik voortdurend heen en weer geslingerd tussen de vraag wat waarheid, waan of leugen is. Het personage Odette wekt zowel bij vlagen ongemakkelijke sympathie als walging en woede op. Ik vind De vrouw die de honden eten gaf misschien daarom wel het moeilijkste boek dat ik ooit gelezen heb. Verwacht van dit boek geen antwoorden, oordelen of conclusies. Aan het eind van het boek zijn er talloze vragen bijgekomen. Zoals literatuur betaamt.

  • Heeft uw bibliotheek De vrouw die de honden eten gaf?
  • Een recensie van het boek door Tzum
  • Artikel in Vrij Nederland over De vrouw die de honden eten gaf
  • Artikel in Trouw over De vrouw die de honden eten gaf
  • Kristien Hemmerechts op Facebook

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Gelukkig zijn we machteloos – Ivo Victoria

momredirIn de komkommertijd regeert de angst voor een mysterieuze ruis. Het is een hete zomer en in heel het land verdwijnen jonge meisjes. Hysterische huisvrouwen koppelen de verdwijningen aan de ruis die zij menen te horen. Tijdens een tuinfeest komen twee families bij elkaar ‘niet uit vrijheid maar afhankelijkheid’. Op het perfect onderhouden gazon zitten de familieleden bij elkaar rond tafels gevuld met een overdaad aan eten. Vrolijk babbelend wordt de schijn opgehouden. Tot het moment waarop de veertienjarige adoptiedochter Billie verdwijnt. Als vervolgens blijkt dat Ome Lex ook van het toneel is verdwenen, zijn de familieleden tot elkaar veroordeeld.

Ome Lex is geen echte oom, maar een oude vriend van de familie. De mater familias Martha heeft hem uitgenodigd om oude tijden te doen herleven. Dit icoon van een zorgeloze jeugd met viltstiften, grappen en liedjes blijkt misschien toch niet te zijn wie iedereen dacht…

Victoria schetst een wereld waarin de volwassenen doen alsof. Dit uit angst om hun ware ik te laten zien. Angst als leidraad voor hun bestaan. Want zelfs als het [ogenschijnlijk] goed gaat, zal onheil zich aandienen als een donderslag bij heldere hemel. Martha is ervan overtuigd: ‘Het ongeluk kent de geur van wie angstig is. Het heeft geduld, het komt je zoeken, in de nacht, wanneer je eindelijk slaapt, en niets meer verwacht.’. Iedereen speelt een rol. Verstopt achter een fototoestel, verpakt in de moederrol, schitterend in de glansrol van weduwe of generaal. Iedereen. Behalve de kinderen. En juist de onschuld is in dit boek het slachtoffer van de ongrijpbare angst.

Met zijn prachtig treffende taal weet Victoria haarfijn de gevoelens en verlangens van de personages neer te zetten. Vanwege de constant voelbare spanning leest het boek als een wrange thriller. De intrigerende personages hebben stuk voor stuk een geheim. De lezer worstelt zelfs tot na het eind van het boek met vragen. Wie is toch Ome Lex en wat wil hij? Waar zijn al die meisjes gebleven? Op wie kun je rekenen als je zelfs niet op jezelf kunt vertrouwen?

Heb geen angst: lees!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Het Kraaienmeisje – Jerker Eriksson & Hakan Sundquist

In de bosjes bij het metrostation Thorildsplan in Stockholm wordt het gemummificeerde lichaam van een jongen gevonden. Hij is voor zijn dood ernstig mishandeld en zijn genitaliën zijn verwijderd. Pathologisch onderzoek wijst bovendien uit dat de jongen vol zit met chemische stoffen, waaronder een verdovingsmiddel dat gebruikt wordt in de tandartsenpraktijk.

Hoofdinspecteur Jeanette Kihlberg krijgt het onderzoek toegewezen maar zij heeft helaas weinig aanknopingspunten. Na de vondst echter van een tweede, op dezelfde manier vermoorde jongen, zoeken Kihlberg en haar team in de richting van kinderpornonetwerken. Als dan industrieel Karl Lundström wordt gearresteerd en aangeklaagd voor misbruik van zijn dochter en bezit en productie van kinderporno denkt Jeanette Kihlberg een opening te vinden, temeer als blijkt dat Lundströms vrouw tandarts is. Ten behoeve van het onderzoek komt ze  in contact met forensisch psycholoog Sofia Zetterlund die als getuige-deskundige optreedt in de zaak tegen Lundström.

Sofia Zetterlund is gespecialiseerd in getraumatiseerde kinderen en patiënten met een dissociatieve stoornis (o.a. meervoudig persoonlijkheidssyndroom) als gevolg van seksueel misbruik of soortgelijke terugkerende trauma’s. De patiënt die haar het meest bezighoudt is Victoria Bergman, een vrouw met een uiterst beladen verleden. Zelfs in haar vrije tijd besteedt Sofia uren aan het afluisteren en analyseren van de, tijdens de therapiesessies, opgenomen gesprekken.

Na een aanvankelijk stroeve start blijken de dames Kihlberg en Zetterlund het goed met elkaar te kunnen vinden. Het onderzoek neemt nu ook een andere, verrassende wending en langzaam grijpen de losse eindjes in elkaar.

Omdat dit het eerste deel is van de geplande trilogie “Victoria Bergmans zwakheid” is het einde min of meer open en vormt het verhaal geen afgerond geheel. Het tweede deel is ondertussen in Zweden verschenen en het afsluitende derde deel moet nog dit jaar verschijnen. Het is het debuut van een schrijversduo dat zich tot nu bezighield met de wereld van de muziek (electropunkband) en kunst.

Het “Kraaienmeisje” is een spannend maar wreed verhaal over thema’s als misbruik van en geweld tegen kinderen, pedofiele netwerken en mensenhandel. Echter al met al wel  wat over de top; de duistere kanten van de menselijke psyche zijn wel erg inktzwart en  daardoor minder geloofwaardig.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Thriller/misdaadroman

Doodskap – Arnaldur Indriđason

Nieuwste thriller van de al vele malen bekroonde, IJslandse auteur. Net als in zijn vorige boek speelt hoofdinspecteur Erlendur ook nu geen rol van betekenis. Na zijn vrouwelijke collega Elỉnborg is het nu de beurt aan inspecteur Sigurđur Ỏli.

“Doodskap” speelt in het IJsland net voor de huidige crisis. De financieel-economische mogelijkheden waren enorm en er viel veel geld te verdienen. Helaas wakkert dat ook de duistere kanten in de mens aan, met name hebzucht, hetgeen een belangrijk thema in deze thriller zal blijken te zijn.

Sigurđur Ỏli wordt benaderd door vriend Patrekur omdat diens zwager en schoonzus in de problemen zitten. Zij hebben tijdens zogenaamde “schnitzelparty’s” aan partnerruil gedaan. Daar zijn echter foto’s van genomen en die dreigen nu door een ander deelnemend echtpaar op internet gezet te worden. Omdat Patrekurs schoonzus een politieke carrière ambieert komt dit natuurlijk slecht uit.

Met enige tegenzin belooft Sigurđur Ỏli eens langs te gaan bij dit chanterende echtpaar. Als hij arriveert op hun adres treft hij daar alleen de vrouw aan, in elkaar geslagen en zwaar gewond. Hij wordt dan zelf aangevallen door de dader die nog aanwezig is en die er daarna als een haas vandoor gaat. Het lijkt hier om een incasseerder te gaan, een crimineel,  in te huren om “vervelende” klusjes op te knappen.

De vrouw overlijdt aan haar verwondingen en zo krijgt Sigurđur Ỏli te maken met een moordzaak, waarbij tijdens het onderzoek heel wat onverkwikkelijke zaken aan het licht komen.

Een tweede verhaallijn is die van een oudere, aan alcohol verslaafde zwerver die erop gebrand is zijn levensgeschiedenis aan Sigurđur Ỏli uit de doeken te doen. Het is een verhaal van een uiterst triest misbruikverleden en de levenslange gevolgen daarvan.

In deze wederom superieure, uiterst realistische thriller leren we Sigurđur Ỏli kennen als een man die zich zoekend en blunderend een weg zoekt in zijn bestaan en ondanks tegenwerking nooit opgeeft.

“Doodskap” is door de VN-detective en thrillergids 2011 gekozen tot thriller van het jaar. Dit mede uit waardering voor het gehele oeuvre van Indriđason. Zijn boeken zijn van een constante, hoge kwaliteit. Het zijn geen verhalen vol actie maar zij ontlenen de spanning aan de onderlinge relaties van de personages. Indriđason is met zijn sobere, effectieve stijl een meester in het beschrijven hiervan.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Thriller/misdaadroman