Tagarchief: familierelaties

Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell

Omslag Als de regen niet valt

Heeft uw bibliotheek dit boek

Het is juli 1976 en Londen is in de greep van een hittegolf. Robert Riordan gaat net als iedere dag het huis uit om een krant te kopen en keert niet terug. Zijn vrouw Gretta begint in de loop van de dag haar kinderen te bellen: Monica, Michael Francis en als laatste haar jongste dochter Aoife. Het duurt even voor het tot de kinderen doordringt dat er echt iets ernstigs aan de hand is. Bovendien hebben ze allemaal hun eigen zorgen en relatieproblemen met elkaar.

Al lezende komen we er achter hoe de kinderen zijn opgegroeid en waardoor ze in de situatie zijn gekomen waarin ze nu verkeren. Michael Francis heeft relatieproblemen met zijn vrouw Claire. Zij moesten indertijd trouwen waardoor hij zijn gedroomde carrière niet kon maken. Monica zit in een tweede huwelijk waarin ze niet gelukkig is. Zij is altijd bang geweest om kinderen te krijgen en dacht dat een paar volwassen dochters gemakkelijker zou zijn. Aoife is altijd het zorgenkind geweest doordat ze zeer intelligent is, maar zwaar dyslectisch waardoor ze niet kan lezen.

Op een bepaald moment belt er een familielid uit Ierland dat Robert daar gesignaleerd is in de buurt van een klooster. In dat klooster ligt zijn broer op sterven, de broer waar hij al sinds hij in Londen woont geen contact meer mee had. Ierland is ook het land van herkomst van de familie. Als gezin gingen ze iedere zomer naar Ierland, eerst naar de ouders van Gretta en later naar een van haar oom geërfd huis. Ze besluiten met zijn allen naar dat huis te gaan. Moeder Gretta blijkt veel meer te weten van de familie van haar man dan ze ooit aan de kinderen verteld heeft. Voor hen had hun vader geen familie meer. In Ierland vindt uiteindelijk de ontknoping plaats, niet alleen vinden ze Robert weer, maar ook hebben ze stuk voor stuk een idee wat ze aan moeten met hun situatie en ze zijn nader tot elkaar gekomen doordat ze begrijpen hoe hun familie in elkaar zit.

De schrijfster weet de familieleden magistraal neer te zetten. Het boek is een echte pageturner. Ik heb het in een adem uitgelezen. Zeer aanbevolen voor wie van Britse literatuur houdt. De schrijfster woont en werkt in Edinburgh en is een van de meest geprezen Britse schrijfsters van dit moment.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Familieroman

Heb je ooit familie gehad – Bill Clegg

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Op de avond voorafgaand aan de bruiloft van haar dochter brandt het huis van June Reid af. In het huis ligt haar hele familie te slapen, waardoor zij in een klap alles kwijt is. June was zelf niet in huis en ze had haar jas aan met de autosleutels en haar beurs. Ze gaat weg op reis door Amerika zo ver mogelijk verwijderd van haar woonplaats in Connecticut.

Nadat we dit weten wordt het verhaal verteld vanuit allerlei betrokkenen. Als lezer had ik wel eens moeite om te bedenken wie de betreffende persoon was en wat die met het verhaal te maken had, maar elke keer werd dat achteraf duidelijk.

Het is een verdrietig verhaal waarin veel mensen kampen met schuldgevoelens. Iedereen heeft wel dingen gedaan die beter hadden gekund. Iedereen schaamt zich wel ergens voor. De personen in dit boek weten die ervaringen uiteindelijk in te zetten om anderen te helpen en te vergeven. Het boek roept veel gevoelens op en is moeilijk weg te leggen. Hoe verder je komt in het boek hoe spannender het wordt. Aan het eind is er een verrassende draai. Een happy end zou ik het niet willen noemen, maar de puzzelstukjes vallen op hun plaats en er komt langzaam ruimte voor terugkeer en contact met de mensen die er nog wel zijn.

Met Heb je ooit familie gehad haalde Bill Clegg in 2015 zowel de longlist van de National Book Award als de Man Booker Prize. Op Tzum, literair weblog, staat te lezen: Heb je ooit familie gehad gaat uit van een hartverscheurend gegeven, maar is in al zijn medemenselijkheid een hartverwarmende vertelling.

Lees hier de recensie op Tzum.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige, Psychologische roman

Wij – David Nicholls

wij

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een Grand Tour door Europa met zijn vrouw en zoon van 17. Het leek Douglas zo leuk. Hij zette een route uit met de plaatsen die ze zouden aandoen en de musea die ze zouden bezoeken. Educatief voor Albie, de zoon, en nostalgie voor echtgenote Connie en hemzelf, om al die eerder bezochte plaatsen nog eens te zien.

Helaas: even van tevoren vertelt Connie dat ze hem wil verlaten. Het huwelijk is wat haar betreft over, hun zoon gaat het huis uit en zij ziet geen reden om bij Douglas te blijven. Douglas is ontzet, dit zag hij niet aankomen. Ze stelt hem voorlopig “gerust”: ze gaan eerst samen de Grand Tour doen. Daar ziet Albie dan het nut weer niet van in, hij gaat onder protest mee.

Geen ideale positie om de reis te beginnen. Maar ze gaan. Via Parijs waar het al niet helemaal lekker loopt, naar Amsterdam waar het mis gaat. Albie geeft er de brui aan na een incident in het hotel en vertrekt met zijn pas opgedane vriendin Kat naar een onbekende bestemming. Dan ziet ook Connie het niet meer zitten en ook zij gaat terug naar Engeland. Douglas wil niet opgeven en stelt zich ten doel Albie op te sporen en zo hopelijk toch de reis af te kunnen maken.

De verhouding tussen vader en zoon was nooit heel hecht, althans zo voelt Douglas het. Connie en Albie, dat was altijd vier handen op één buik. Hij ziet het als zijn plicht en ook als een middel om Connie voor zich terug te winnen om Albie te vinden. Hij reist dus verder naar Venetië, Florence, Siena en belandt uiteindelijk na veel avonturen in Madrid, waar een hereniging met Albie plaatsvindt. Of het de verstandhouding tussen beiden ten goede komt en of het ook zijn huwelijk redt, verklap ik niet.

Dit is een ontzettend leuk boek maar met een ernstige ondertoon. Met veel humor worden de gebeurtenissen beschreven en je krijgt door de vele flash-backs een goed beeld van de relatie tussen Douglas en Connie, en hun zoon Albie. Douglas komt zichzelf gigantisch tegen tijdens deze reis, maar aan het eind blijkt dat hij er wel van geleerd heeft.

Het boek gaat niet alleen over relaties, maar ook over kunst. Connie is een kunstenares en veel beroemde kunstwerken figureren bijna als personages in dit boek. Wij is in januari 2015 besproken door het boekenpanel van De Wereld Draait Door. Zie ook de website van David Nicholls.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Humoristische roman, Literaire roman

Het groene pad – Anne Enright

enright

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Ierland, Kerstmis 2005. Rosaleen (76) nodigt haar vier kinderen uit om de kerst bij haar te vieren. Ze vermeldt en passant op de kerstkaart dat ze het huis wil verkopen, het huis waarin de kinderen zijn geboren en opgegroeid. Reden voor de twee zoons en twee dochters om dit jaar hun moeder op te zoeken met kerst, al zijn de onderlinge contacten sporadisch geworden.

Dan, de oudste en meest geliefde zoon, wilde priester worden, een keuze waarvan zijn moeder destijds bijna hysterisch werd. Priester werd hij niet, maar hij emigreerde naar de Verenigde Staten, waar hij uit de kast kwam en verscheidene homoseksuele relaties had. In de jaren 80 en 90 niet ongevaarlijk, veel van zijn vrienden overleden in die tijd aan aids. In 2005 is Dan gesetteld in Toronto, waar hij een stabiele relatie met Ludo heeft.

Constance de oudste dochter is in Ierland gebleven, ze woont dicht bij haar moeder. Ze is getrouwd met Desmond en tobt wat met haar gezondheid. Financieel hebben ze het goed.

Emmet is ontwikkelingswerker, hij is meestal in het buitenland. In 2002 zit hij in Mali met zijn vriendin Alice. Met zijn familie heeft hij weinig contact.

Hanna tenslotte, de jongste dochter, is actrice in Dublin. Ze heeft een relatie met Hugh en samen hebben ze een baby. Helaas heeft ze ook een ernstig drankprobleem, hetgeen haar carrière geen goed doet en ook de veiligheid van de baby in gevaar brengt.

Alle vier de kinderen hebben een moeilijke relatie met hun moeder. Rosaleen is dominant en wispelturig en ze kan goed manipuleren. De ontmoeting op kerstavond verloopt dan ook niet vlekkeloos, ook zijn er spanningen tussen de broers en zussen onderling. Maar als Rosaleen opeens spoorloos verdwijnt blijkt er een saamhorigheid op te treden, waardoor ze even net een gewoon gezin lijken. Blijkbaar is hun moeder toch een verbindende factor.

Ik vond dit een heel mooi boek. De verhalen over de broers en zussen zijn erg verschillend. Anne Enright schrijft heel beeldend en bepaalde scenes blijven nog lang op je netvlies staan. Vooral het verhaal over Emmet in Mali vond ik indringend.

Het groene pad was genomineerd voor de Man Booker Prize 2015. In 2007 won Anne Enright al de Man Booker Prize met De samenkomst (The gathering).

 

2 reacties

Opgeslagen onder Psychologische roman

Lieveling – Kim van Kooten

lieveling

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Puck woont samen met haar moeder in een achterstandswijk in Rotterdam, haar vader is, volgens haar moeder, een vieze vuile stinkhufter. Hij woont bij een andere vrouw, en Puck mag niet over hem praten. Dat doet ze ook niet, “maar over denken heeft mama niks gezegd”.

Op haar vijfde verjaardag, ze heeft nog geen kadootje gekregen, rijdt er een zwarte, glimmende auto de straat in, met daarin een oude man die haar moeder Pikkedoos noemt. Pikkedoos neemt hen mee naar zijn enorm groot en mooi huis, Puck wordt overladen met kadootjes. Ze is onder de indruk van deze ‘ome Meneer’, die wil dat ze hem papa noemt, want volgens hem wil haar eigen papa haar papa niet meer zijn omdat hij Puck niet lief genoeg vond. Ome meneer kan veel beter voor haar zorgen. Dat doet hij dan ook, hij wast drie keer per week haar haren en hij droogt haar af met zijn handen, want er zijn geen handdoeken. Puck krijgt veel kadootjes, en hij inspecteert elk plekje van haar lichaam grondig. “Als dit mijn vader is zijn we veilig en deftig en krijg ik voor de rest van mijn leven alles van Playmobil. Hij zorgt voor ons. Dat wil ik en dat heb ik nodig”.

Mama wil met Pikkedoos trouwen, en dat gebeurt ook, maar eigenlijk vindt papa Puck veel liever en belangrijker dan mama. Wat ze hebben is speciaal en bijzonder, en het is hun geheim. Maar wil Puck dat eigenlijk wel?

Een heftig verhaal over een kwetsbaar, maar sterk meisje. Lieveling is gebaseerd op de jeugd van Pauline Barendregt. Kim van Kooten heeft het indringend op papier weten te zetten, vreselijk verhaal, goed debuut!

Pauline Barendregt en Kim van Kooten spraken in De Wereld Draait Door over Lieveling.

Lees alvast een fragment uit Lieveling.

 

 

 

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige

De Middlesteins – Jami Attenberg

De Middlesteins

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een Joodse familie in Chicago ziet de moeder van het gezin te gronde gaan aan overgewicht. Edie en Richard leiden een doorsnee leven in een buitenwijk van Chicago. Ze hebben twee kinderen, Robin en Benny. Robin is vrijgezel en Benny is getrouwd met de mooie en slanke Rachelle. Samen hebben die een tweeling.

Richard is bij Edie weggegaan omdat hij het niet langer aan kan om met haar samen te leven. Nu komt het op de kinderen en kleinkinderen aan om Edie te ondersteunen. Ieder lid van de familie probeert haar te helpen om van haar overgewicht en eetverslaving af te komen of ondersteunt haar bij doktersbezoeken. De een volgt haar op haar strooptocht door restaurants, de ander blijft ’s nachts bij haar om te voorkomen dat ze de voorraadkast plundert en een derde gaat met haar naar een trainingsbaan om haar in beweging te krijgen. Edie is een intelligente vrouw, maar wat eten betreft is ze op geen enkele manier voor rede vatbaar.

Het verhaal speelt zich af in de weken voorafgaand aan de Bar Mitswa van de tweeling. De meeste hoofdstukken worden beschreven vanuit een van de leden van de familie en de Bar Mitswa wordt beschreven vanuit een groep vrienden van de familie. Vanaf een tafel in de feestzaal nemen ze de situatie in ogenschouw. Het boek eindigt met een hoofdstuk geschreven vanuit het perspectief van Edie’s nieuwe vriend. Hij vindt haar prachtig zoals ze is en kookt graag lekkere hapjes voor haar. Hij kan wegens zijn werk als kok niet aanwezig zijn bij de Bar Mitswa en zoekt haar na afloop op. Dan vindt de ontknoping plaats.

Het is een boeiend en gemakkelijk leesbaar boek over ingewikkelde familieverhoudingen, waarbij het overgewicht en de eetverslaving van Edie leidmotieven zijn. Ik las het boek rond de kerstdagen. Het fungeerde voor mij als rem op te veel eten. Voor een andere lezer kan dat heel anders zijn. Tessa Heitmeijer krijgt er juist honger van.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige, Psychologische roman

Winter (= Olive Kitteridge) – Elizabeth Strout

olive

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Olive Kitteridge is wiskundelerares in de kleine plaats Crosby in het noorden van de Verenigde Staten. Haar man Henry is apotheker en samen hebben ze een zoon Chris. Olive is geen gemakkelijke vrouw, eigenlijk is ze gewoon niet zo aardig. Ze is recht voor z’n raap, vaak tactloos en ze weet in no-time iedereen tegen zich in het harnas te jagen. Henry daarentegen is uiterst vriendelijk, alsof hij moet compenseren voor het vaak botte gedrag van zijn vrouw.

In alle dertien verhalen in dit boek speelt Olive een rol, soms de hoofdrol, soms komt ze alleen maar in een paar zinnetjes voorbij als het verhaal grotendeels over andere inwoners van Crosby gaat.

Het leven in Crosby verloopt volgens bekende patronen. Chris trouwt en vertrekt met zijn vrouw naar de andere kant van het land, hoewel Olive en Henry een huis voor hem hadden gebouwd, vlakbij dat van hun.  Maar als Chris gaat scheiden wil hij niet terugkomen naar zijn geboorteplaats. Zijn relatie met zijn moeder is niet best.

Henry krijgt een beroerte en belandt in een verpleegtehuis, waar hij nog vier jaar leeft zonder dat er communicatie mogelijk is. Als hij uiteindelijk sterft, en als na verloop van tijd ook nog de hond overlijdt, ziet Olive geen reden meer om te blijven leven. Maar dan ontmoet ze Jack, waardoor haar leven een andere wending neemt.

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. De verhalen zijn goed geschreven en er is duidelijk sprake van karakterontwikkeling, waardoor met name Olive echt voor je gaat leven. Aanvankelijk vond ik haar allesbehalve aardig. Maar gaandeweg het boek kom je erachter dat ze ook haar goede kanten heeft, waardoor ik uiteindelijk toch sympathie voor haar opvatte. Ik mocht haar wel.

Voor Olive Kitteridge, zoals het boek in het Engels heet, kreeg Elizabeth Strout in 2009 de prestigieuze Pulitzer Prize.

Het boek is verfilmd (met de fantastische actrice Frances McDormand in de hoofdrol) en als HBO-serie uitgezonden.  Vaak valt de film tegen na het lezen van het boek, maar in dit geval is de verfilming goed geslaagd. Ook de dvd is te leen in de bibliotheek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman