Tagarchief: dood

Vaak ben ik gelukkig – Jens Christian Grøndahl

grondahl

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Nu is jouw man ook dood, Anna. Jouw man. Onze man.

Zo begint het boek van de Deense auteur Grøndahl. Aan het woord is Ellinor, die aan het graf van haar beste vriendin Anna, vertelt over haar leven en haar huwelijk.

Anna is al veertig jaar dood, omgekomen bij een ski-ongeluk, waarbij de man van Ellinor ook omkwam, al is zijn lichaam nooit gevonden. Na Anna’s dood neemt Ellinor de zorg op zich van de zoontjes van Anna, een tweeling, en daarmee ook van Anna’s man Georg. Uiteindelijk trouwt Ellinor met Georg, zodat zij feitelijk de plaats van Anna inneemt.

Nu Georg is gestorven, blikt Ellinor terug op haar leven. Elk leven kan worden teruggebracht tot een handjevol feiten als het afgelopen is, zo zegt ze. Dat en dat is gebeurd en je kunt ervan vinden wat je wilt. Al lijkt Ellinor’s leven niet spectaculair, toch heeft ze het één en ander voor de kiezen gekregen. Ze is grootgebracht door een alleenstaande moeder, haar vader heeft ze nooit gekend, iets met de oorlog. De ware toedracht hoort ze pas, als ze in haar puberteit is. Haar moeder liep er niet mee te koop en Ellinor houdt het ook de rest van haar leven voor iedereen verborgen, zelfs voor Georg. Alleen Anna krijgt het dus veertig jaar na haar dood te horen.

Het eerste huwelijk van Ellinor was niet heel gelukkig, ze is kinderloos gebleven, ook nadat ze met Georg trouwde. Bovendien had haar eerste man een buitenechtelijke relatie, maar daar kwam Ellinor pas na zijn dood achter. De relatie met Anna’s kinderen, de tweeling voor wie zij een tweede moeder was, wordt er niet beter op nu ze volwassen zijn en zelf gezinnen hebben.

Een weinig vrolijk leven dus, maar toch zegt ze: vaak ben ik gelukkig, gelukkig vanbinnen, ook al kan ik het niet altijd laten zien. Anna is, nog altijd, de enige met wie ze haar gedachten en gevoelens deelt.

Ik had nog nooit iets van Grøndahl gelezen, maar ik vond dit een prachtig boek. Ingetogen en subtiel, een aanrader!

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Het puttertje – Donna Tartt

puttertje

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Theo Decker heeft een geheim. Hij is door een bizar toeval in het bezit gekomen van een 17e eeuws meesterwerk: Het Puttertje, van Carel Fabritius.

Als 13-jarige bezoekt hij met zijn moeder de tentoonstelling over Hollandse schilders in de Gouden Eeuw. Het Puttertje was haar lievelingsschilderij. Tijdens hun bezoek vindt er een terroristische aanslag plaats, waarbij Theo’s moeder om het leven komt. Theo is één van de weinige overlevenden en hij kan tamelijk ongedeerd en onopgemerkt door de hulpverleners het pand verlaten, met medenemen van Het Puttertje.

Theo wordt voorlopig ondergebracht bij de ouders van een schoolvriendje. Het schilderijtje past in een kussensloop en blijft achter in Theo’s ouderlijk huis. Hij vertelt niemand erover.

Als later zijn vader opduikt (zijn ouders leefden gescheiden) en Theo meeneemt naar zijn woonplaats Las Vegas, verhuist Het Puttertje anoniem mee. In Las Vegas leert Theo Boris kennen, met wie hij bevriend raakt en samen experimenteren ze met drank en drugs. Het is een vriendschap die ook later een belangrijke rol in zijn leven zal spelen.

Als een paar jaar later Theo’s vader overlijdt ten gevolge van een ongeluk, neemt Theo de benen terug naar New York en het Puttertje verhuist weer mee. Het moment waarop hij het schilderij ongestraft had kunnen terugbrengen naar het museum is allang voorbij.  Theo zit er eigenlijk mee in zijn maag en is bang dat iemand zal ontdekken dat hij het in zijn bezit heeft. Toch vindt hij het moeilijk om het te moeten missen, omdat het een nog tastbare link is met zijn moeder, en hij het een troostrijke gedacht vindt dat hij het schilderij kan bekijken wanneer hij maar wil. Wat moet hij doen?

Het is ondoenlijk, om dit boek van 925 bladzijden hier in 350 woorden samen te vatten, want er gebeurt ontzettend veel. In een interview heeft Donna Tartt aangegeven dat zij erg van Dickens houdt en dat kun je merken in Het Puttertje. Het is een wijdlopig verhaal, met veel zijpaden, er komen kleurrijke personages in voor, zowel schurken als ingoede mensen, en er is een onbereikbare geliefde. Het boek heeft zelfs thrillerelementen. Voor wie de tijd heeft (of de tijd ervoor wil nemen), is dit een boek om heerlijk in weg te duiken.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Een zaterdagmiddag – Bert Wagendorp

wagendorp

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een zaterdagmiddag, ik vond het een interessant en boeiend boekje.

Boekje, want het is maar klein en heeft maar 80 bladzijden. Handig als je onderweg in de trein of bus even verder wilt lezen. Het boekje lijkt mij geschikt voor leesclubs, want het is leesvoer om over te praten en vooral om over na te denken. Het is een boek dat je bezighoudt en veel indruk maakt!

Het oorlogsverhaal Een zaterdagmiddag gaat over een broer en zus die op een zaterdagmiddag in februari ’45 een boodschap moeten doen. Ze moeten voor hun vader uit de school waar hij bovenmeester is een brief halen. Tijdens deze reis naar school lozen Engelse bommenwerpers hun bommen boven dit gebied, omdat de Engelsen denken dat het nog bij Duitsland hoort. Deze bommen treffen o.a. de school. Hierbij komt één van de twee kinderen om het leven.

De wijze waarop dit verhaal wordt verteld is bijzonder. De zus, die inmiddels 81 is, vertelt het aan haar zoon. Hoe de Engelse bom haar broertje doodde en de droom van hun vader hiermee kapotmaakte. Zijn zoon was zijn alles en hij had hoge verwachtingen van hem. Aan deze verwachtingen kwam op een verschrikkelijke manier een abrupt einde.

Hoe meer de moeder aan haar zoon vertelt, hoe meer hij erachter komt dat het niet alleen om deze noodlottige zaterdagmiddag gaat, maar dat er veel meer achter steekt …. Er gaat voor hem een deur open naar zijn eigen bestaan ….. Heel erg indrukwekkend geschreven. Meer wil ik er niet over vertellen, maar het is een echte aanrader!

Bert Wagendorp is schrijver en journalist. Hij is vooral bekend geworden door het boek Ventoux. Hij werkte als sportverslaggever voor de Leeuwarder Courant en de Volkskrant. Ook was hij correspondent in Londen. Wagendorp is medeoprichter en redacteur van wielertijdschrift De Muur. In 1995 verscheen zijn roman De Proloog, over een wielrenner die de proloog van de Tour de France moet winnen.

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Oorlogsroman

Handleiding voor poetsvrouwen – Lucia Berlin

poetsvrouwen

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Nieuw zijn ze niet, maar wel voor Nederland, de verhalen van Lucia Berlin. Geschreven vanaf de jaren 70 van de vorige eeuw en onlangs gebundeld en vertaald. Ik vond het een ontdekking en heb ze achter elkaar uitgelezen.

Het mooie is dat de verhalen allemaal met elkaar te maken hebben, ze gaan voornamelijk over dezelfde personen en daardoor lees je het boek bijna als een roman. Over dit boek is ook een Facebookpagina gemaakt die je kunt volgen.

Veel van de verhalen zijn autobiografisch, althans ze vertonen veel gelijkenis met het leven van Lucia Berlin. Zij werd geboren in Alaska en als kind verhuisde ze vaak met haar ouders. Ze woonde in verschillende staten van Amerika, en later zelfs in Chili en Peru. Haar vader was mijningenieur. Lucia droeg een beugel om haar rug vanwege een vergroeiing en zij werd daar op school mee gepest.

Ze groeit op, trouwt en krijgt kinderen, gaat scheiden, trouwt opnieuw, gaat weer scheiden en verhuist vaak. Ze neemt  verscheidene baantjes aan om het hoofd boven water te houden. Ze is poetsvrouw bij particulieren, maar werkt ook op de Eerste Hulp afdeling van een ziekenhuis. In haar verhalen beschrijft ze ogenschijnlijk alledaagse situaties, die door de manier van schrijven toch bijzonder worden.

Vooral de verhalen die spelen in Texas en Mexico zijn zeer sfeervol. Lucia houdt zich een beetje op aan de rand van de maatschappij, ze beschrijft bezoekjes aan de wasserette, ritjes in de bus, en er wordt heel veel alcohol gedronken. Ook de verhalen over haar familie zijn bijzonder: hoe haar nare grootvader, die tandarts is, zijn eigen gebit trekt, bijvoorbeeld. En de laatste levensdagen van haar zuster in Mexico-City, bij wie Lucia logeert om haar te helpen en daar dan een oude geliefde ontmoet. Geen succes, die ontmoeting.

Prachtige verhalen, met een voorwoord van Maartje Wortel, die schrijft:

Lucia Berlin stierf in haar huis in Marina del Rey, op haar verjaardag, terwijl ze een van haar favoriete boeken las. Ik hoop dat de dood nog lang op zich zal laten wachten, maar als ik sterf, dan bij voorkeur op mijn verjaardag met dit boek in mijn hand.

Nou, als dat geen aanbeveling is!  Dus, zoals ook op de aan Lucia Berlin gewijde website staat: Read Lucia!

 

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Verhalen

Een handvol sneeuw – Jenny Erpenbeck

Een handvol sneeuw

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een handvol sneeuw beschrijft het leven van een meisje, dochter van een joodse moeder en een katholieke vader. Zij wordt in de winter geboren in Galicië en sterft al vrij snel. De vader kan dit niet verwerken en vertrekt naar Amerika. Dan begint het boek pas echt, want hoe zou het leven van het meisje verlopen zijn als ze was blijven leven? Als de moeder in de tweede variant een handvol sneeuw uit de vensterbank pakt en onder het hemd van het meisje stopt, begint ze weer te ademen. De vader blijft nu bij zijn gezin en na verloop van tijd verhuizen ze naar Wenen. Daar maken ze de eerste Wereldoorlog mee. De hoofdpersoon sluit zich aan bij een communistische beweging en vertrekt eerst naar Praag, later naar Moskou. Daar maakt ze zware tijden mee: haar man wordt afgevoerd naar een kamp en zij later ook. In de variant waarin ze blijft leven is ze net een nacht bij een vriendin op het moment dat ze opgepakt zal worden en krijgt ze de kans om haar leven weer voort te zetten. Ze krijgt een zoon van een andere man en ontwikkelt zich tot een gevierd schrijfster. Haar laatste leven eindigt in een bejaardenhuis in Berlijn. Als ze alle doden overleefd had, zou ze 90 jaar en een dag zijn geworden.

De thema’s leven, dood en de rol van het toeval spreken mij aan. Het hangt inderdaad vaak van de omstandigheden af hoe iemands leven verder verloopt. Andere onderwerpen zijn Jodenvervolging en het leven in Oost-Europa onder het communisme.

Opvallend is dat de verzamelde werken van Goethe telkens weer opduiken in het boek. De reeks was in bezit van de grootvader, gaat via de grootmoeder naar de moeder en uiteindelijk vindt de zoon van de hoofdpersoon de boeken terug in een antiquariaat in Wenen. Ik heb geen idee wat de betekenis hiervan is. Gelukkig wordt dit boek besproken in de reeks Spraakmakende boeken van Volksuniversiteit Fryslân. De spreker zal vast meer duiding kunnen geven aan dit rijke en intrigerende boek. Ook zijn er op de Boekensalon discussietips beschikbaar voor dit boek dat de Europese Literatuurprijs won.

1 reactie

Opgeslagen onder Politieke roman, Psychologische roman

Vossenblond – Rascha Peper

vossenblond

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Als archeozoöloog is Walter Tervoort betrokken bij het ruimen van eeuwenoude graven in de Grote Kerk in Alkmaar. Zijn hart ligt echter bij een pas blootgelegd paardengraf uit de Merovingische tijd bij Borgharen. Thuis is hij altijd bezig met het schoonmaken en uitkoken van kleine dode dieren: hij verzamelt skeletten, hetgeen hem de bijnaam Mr. Bones heeft opgeleverd.

Hij leeft alleen, na een kort, kinderloos gebleven huwelijk met Charley,  en krijgt op gezette tijden bezoek van escortdame Trudy. Als Trudy er op een gegeven ogenblik mee ophoudt, komt in plaats daarvan de vossenblonde Vera bij hem thuis. Ze is intelligent en veel jonger en Walter valt als een blok voor haar. Hij probeert met haar een relatie aan te gaan die buiten het bestek van de escortservice gaat, haar uit “het leven” te halen, maar Vera houdt de boot wat af en laat wel erg weinig over zichzelf los. Hierdoor slaat Walters fantasie op hol, vooral nadat hij bij toeval ontdekt dat ze de dochter uit het tweede huwelijk van zijn ex-vrouw Charley is.

Om alles nog raadselachtiger te maken ziet Walter een reclamefoto in de etalage van een reisbureau waarop hij zichzelf herkent. Gezeten op een paard (hij heeft nooit van zijn leven paard gereden), en getooid met een sjaal die hij daadwerkelijk ooit bezeten heeft. Naast hem een onbekende vrouw, ook te paard. De foto is genomen in Portugal door een fotograaf genaamd Maliepaard, zo blijkt bij navraag bij het reisbureau. Maar wie is de geheimzinnige Maliepaard? En hoe is deze foto tot stand gekomen?

Al met al vele intrigerende vragen in dit boek, waarop door de auteur maar weinig expliciete antwoorden gegeven worden. Kortom de lezer heeft wat te doen. Daar hou ik wel van. En hoewel de kritieken bij het verschijnen van dit boek in 2011 niet onverdeeld gunstig waren (te veel losse eindjes), vond ik het toch een heel prettig boek om te lezen.

 Vossenblond is ook beschikbaar als e-book bij bibliotheek.nl

 

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Ik geef je de zon – Jandy Nelson

ik geef je de zon

heeft uw bibliotheek dit boek?

Tweeling Jude en Noah zijn onafscheidelijk, ook al verschillen ze van elkaar; ze delen alles, zelfs de hele wereld. Noah is de rustige van de twee, is stiekem verliefd op zijn buurjongen, hij tekent veel, heeft enorm veel talent. Jude is extravert, praat veel, is nergens bang voor, viert feestjes, en maakt prachtige zandsculpturen. De moeder van de tweeling stimuleert hen om naar de kunstacademie te gaan, dit is de grote droom van Noah. Voor Jude hoeft het niet zo nodig, maar toch belandt zij op de kunstacademie en wordt Noah afgewezen. De eens onafscheidelijke tweeling maakt een heftige tijd door en raakt steeds verder van elkaar verwijderd. Ze spreken elkaar nog amper. Wanneer Jude een bijzondere jongen leert kennen, verandert dit niet alleen haar eigen leven, maar ook dat van Noah.

Het verhaal wordt afwisselend verteld door Noah en Jude, Noah beschrijft het verhaal van toen ze 13 waren, Jude vertelt over de jaren erna. Ze hebben in eerste instantie niet door dat ze beiden maar de helft van het verhaal kennen. Is hun eigen waarheid wel dé waarheid? De puzzelstukjes vallen langzamerhand weer in elkaar…

Prachtig boek, originele manier van vertellen. Verhaallijn is bijzonder, goed geschreven, het mooiste boek dat ik in tijden heb gelezen!

Jandy Nelson won met dit prachtige boek, terecht, enorm veel prijzen.

Op 14 juni 2015 kwam een aantal fans van Ik geef je de zon van Jandy Nelson bij elkaar in park Lepelenburg in Utrecht om samen het boek te lezen en te bespreken, hier was sprake van een heuse Leesmob .

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Young adult