Tagarchief: dagboek

Jasper en zijn knecht – Gerbrand Bakker

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de serie Privédomein verscheen in 2016 van Gerbrand Bakker Jasper en zijn knecht. In dit boek beschrijft Bakker ruim een jaar lang in dagboekvorm zijn belevenissen, afwisselend in Amsterdam en in de Eifel, waar hij ook een huis heeft. Dat huis heeft hij kunnen kopen dankzij de hem toegekende prestigieuze Ierse literatuurprijs, die hem een aanzienlijk geldbedrag opleverde.

Gerbrand neemt een hond (via Marktplaats), Jasper, die door een Nederlands echtpaar is meegenomen van een Grieks eiland. Jasper is autistisch, volgens Bakker, of getraumatiseerd. Hij heeft hechtingsproblemen en loopt vaak weg, maar komt uren later ook altijd weer terug. Jasper is zeer eigenzinnig en de Duitse buurman heeft het dan ook gekscherend over Jasper en zijn knecht als Gerbrand de hond uitlaat.

Hoewel Jasper centraal staat in het boek, komen er tal van onderwerpen aan de orde, zoals het huis in de Eifel, het schrijverschap, de contacten met het literaire wereldje in Nederland, en over zijn depressies. Er zijn veel flashbacks naar Gerbrand’s jeugd in de Wieringerwaard, verhalen over zijn familie, over zijn studententijd (onder andere in Leeuwarden, waar hij slechte herinneringen aan heeft), en over zijn homoseksualiteit.

In bepaalde opzichten doet dit boek denken aan de boeken van Voskuil, waar Bakker ook over schrijft. Ik vond dit boek in elk geval net zo verslavend als de delen van Het Bureau. Van mij had Gerbrand Bakker nog wel een jaar mogen doorschrijven aan dit boek. Gelukkig is er zijn blog, waarop we zijn bezigheden in de Eifel nog kunnen volgen.

In de epiloog beschrijft hij de dood van Jasper, met wie het al een tijdje niet erg goed ging. De dierenarts dacht aan een hersenschudding, of een wespensteek, of misschien een tumor. Jasper bleek niet meer te genezen. Juist de laatste periode van zijn leven begon hij zich echt aan Gerbrand te hechten….

2 reacties

Opgeslagen onder Overige

Blauwe engel over mijn borst – Henk van der Veer

blauwe engelborst

heeft uw bibliotheek dit boek

Nooit geweten dat Leeuwarden door een Sneker wordt gezien als het klompenhok voor de hel. En het beste plekje van Leeuwarden is het perron op het station waar de trein naar Sneek vertrekt. Nu is dat een gele Arriva-trein, voorheen was dat de Blauwe Engel.  Zo beschrijft Henk van der Veer in het boek het verplichte bezoek aan het Leeuwarder MCL, als hij te horen heeft gekregen dat hij een aantal omleidingen moet laten uitvoeren. In korte kernachtige schetsen beschrijft hij het proces van de eerste klachten tot aan zijn ontslag uit het ziekenhuis en de revalidatie na zijn operatie tot en met zijn treurige ontslag als leraar.

De toon blijft steeds luchtig hoewel er best wel wat gebeurt. Zo wordt er een gokspelletje georganiseerd over hoeveel bypasses er nodig zullen zijn. In lichtblauwe tussenstukjes wordt zinvolle  informatie gegeven over de operatie en komen brieven van de school aan de orde. Een van de brieven is ondertekend met “warme groet, Henk”. Dat is de nieuwe ad interim van de school. Die wordt vanaf dat moment aangehaald als warme-groet-Henk, een heerlijke vondst.  Een vermakelijk dagboek in korte hoofdstukken met uiteraard onvervalst Stadsfries (of moet ik Snekers zeggen?).

Henk van der Veer is stadsdichter van Sneek en fervent voetballer. In een interview in het Friesch Dagblad noemt de schrijver zijn verhaal een autofictief boek, een aardige term die de lading goed dekt. Henk van der Veer heeft meer werk uitgebracht, maar recenseert zelf ook. Op zijn website zijn daarvan voorbeelden te vinden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman