Tagarchief: Amsterdam

De consequenties – Niña Weijers

Deconsequenties‘I really like that moment when the performance becomes life itself.’ Deze veelzeggende uitspraak van kunstenares Marina Abramović is het motto van De consequenties en karakteriseert het werk van hoofdpersoon Minnie Panis. Zij is kunstenares tegen wil en dank. ‘Een kunstenaar die geen kunstenaar wil zijn, dat is godverdomme briljant.’ Aldus haar agent.

Minnie balanceert met haar werk voortdurend op het randje tussen privé en publiek, realiteit en fictie en zijn of niet zijn. Met de afstudeertentoonstelling ‘Bestaat Minnie Panis?’ maakt Minnie grote indruk door de presentatie van fotocollages van haar eigen afval. Met ‘Nothing personal’ breekt Minnie echt door. Dit project rondom vergankelijkheid en eigenheid is het gevolg van een relatiebreuk. Minnie doet afstand van al haar materiële zaken; ze verkoopt zelfs haar paspoort. ‘Ons hele leven zoeken we naar echtheid (…) maar we vergeten graag dat zelfs de grond onder onze voeten een constructie is.’

Haar favoriete kunstwerk is Les Demoiselles d’Avignon van Picasso. Minnie gaat altijd naar MOMO in New York om op te gaan in het werk. ‘Tijd, ruimte en alle verveelde toeristen hielden op te bestaan.’ De lezer volgt Minnie in haar fascinerende verlangen om alleen te zijn, te verdwijnen. De afstandelijke relatie met haar moeder is exemplarisch voor deze wens. ‘Op de stoep voor het café namen ze afscheid. Minnie verlangde altijd naar het moment vlak daarna, wanneer ze allebei een andere kant uit liepen, hun eigen leven tegemoet.’ Gaandeweg De consequenties blijkt dat Minnie een bijzondere baby was. Een Taoïstische dokter verschaft Minnie inzicht in haar verleden. Een relatie die Minnie met ‘de fotograaf’ heeft, resulteert in een spannend artistiek en ethisch project. Als Minnie zichzelf namelijk onverwachts terugziet op intieme foto’s beseft zij: ‘Dat is mijn lichaam, dacht ze, en tegelijk wist ze dat ook het tegenovergestelde waar was: dat is niet mijn lichaam.’ Om die reden wint de kunst het van de privacy.

De consequenties is een krachtig debuut. Een schrijver is opgestaan. De mooie zinnen en prikkelende thema’s smaken naar meer. Ik werd meermaals verrast door de originele plotwendingen. Vanwege de diversiteit aan ideeën is deze roman ook zeer geschikt voor leesclubs. Want praten over hoe dit boek te interpreteren, maakt de leeservaring nog groter. De consequentie hiervan: de lezer blijft smachtend achter. Meer Niña Weijers in 2015 alstublieft!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Zuidas – Patty Stenger

Zuidas‘Als je terugkomt gaan we trouwen’, fluistert Ties in haar oor. Alice Bloemberg peinst er echter niet over om terug te keren naar haar jeugdliefde in Sittard, als ze voor een nieuwe baan naar Amsterdam vertrekt. De ietwat onhandige, maar hyperintelligente Alice gaat werken op de Zuidas. Dochter van de zachtaardige, drankzuchtige aannemer Willem en kille hondenliefhebber Olga. Als een soort pientere versie van Bridget Jones morst ze koffie tijdens belangrijke vergaderingen en flapt er alles uit wat haar analytische blik constateert.

Alice leeft op Olvaritpeutervoeding en pure chocolade met hele hazelnoten. Ondertussen sleept ze als accountmanager grote nieuwe klanten binnen en is haar werkgever dik tevreden. Op kantoor zit Alice echter ongemakkelijk op de designstoelen van Piet Hein Eek. Ook de kledingadviezen van haar ervaren collega Monique kunnen er niet voor zorgen dat Alice geen mayonaisevlekken oploopt. ‘Donkere pakken zijn het uniform, soms met een streepje als variant. Ook voor vrouwen.’ Alice leert echter al gauw dat alles wat er glanzend, duur en betrouwbaar uitziet ook een andere, vuile kant heeft.

Op geheel eigenaardige wijze weet Alice een opdracht te strikken bij de aantrekkelijke Bobbie Bijlsma van Volan Vastgoed voor een aantal prestigieuze bouwprojecten. Een reeks aan dramatische gebeurtenissen wordt in gang gezet als blijkt dat het provinciale bouwbedrijf van vader Willem de bouwprojecten in de randstad mag gaan uitvoeren. Alice raakt steeds meer verstrikt in de leugenachtige vastgoedwereld waar zelfs de enthousiaste jonge ambtenaar Meike den Hartog geen weerstand aan kan bieden. In de snelle wereld van geld en macht is niemand te vertrouwen.

Zuidas wordt verfilmd door Paula van der Oest (o.a. regisseur Black Butterflies) en Pollo de Pimentel (o.a. regisseur dramaserie Meiden van de Wit). Het boek met deze gedachte lezen, is extra leuk voor liefhebbers van Nederlandse films (zoals ik). In gedachten maakte ik de casting van de filmrollen al compleet.

Het boek is niet bloedstollend spannend, maar er gebeurt genoeg om de aandacht vast te houden. Alice is bovendien grappig en sympathiek. Zuidas is een ‘chicklit-thriller’ van formaat. Benieuwd of het boek straks beter is dan de film? Lees dan nu Zuidas.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Chicklit, Thriller/misdaadroman

Kalf – Myrthe van der Meer

momredirJurgen en Onno Kapteijns ontmoeten elkaar voor het eerst op Schiphol. Onno is een succesvolle acteur in Hollywood met een Oscar op zak. Jurgen is zijn kleinzoon en heeft net een Gouden Kalf gewonnen. Van een liefdevolle familieband tussen beide acteurs is echter geen sprake. Jaren geleden vertrok Onno naar Amerika voor zijn carrière. Hij liet zijn vrouw Anna achter en keerde nooit meer terug. Jurgen haat zijn opa hierom. Onno is echter ernstig ziek en wil zijn zogenoemde bucketlist afwerken voor hij sterft. In ruil daarvoor krijgt Jurgen toegang tot zijn contacten in Amerika. Als Jurgen zijn opa voor het eerst ziet, denk hij: ‘Behalve het feit dat hij nog leefde, leek er op het eerste gezicht weinig mis met Onno Kapteijns.’ Deze gedachte zet de vijandige toon tussen beiden heren.

‘Hij kénde deze man helemaal niet. Hij hérkende hem alleen maar; van het plaatje dat over zijn tv liep, de pixels op de computer (…).’ Want wat weten Onno en Jurgen eigenlijk van elkaar? Voortdurend is er het spel van aantrekken en afstoten, toenadering en ruzie. Het zowel gedeelde als onduidelijke verleden zit Otto en Jurgen op de hielen. De hoofdstukken leiden de lezer van snelweg, hek en bankje naar Afsluitdijk, graf en Vaalserberg. Een oer-Hollandse roadtrip in een helderrode cabrio. De vriend van Jurgen is de zorgzame Raoul. Hij regelt zelfs een ‘echte’ Harley Davidson met zijspan. Dit is één van de wensen op Otto’s bucketlist.

Ook een bezoek aan theater Carré staat op het lijstje. Ik vond dit zelf erg indrukwekkend beschreven. ‘Hij sloot zijn ogen, spreidde zijn armen en voelde hoe zijn hart brak. Het theater boog voorover, vouwde zich om hem heen en nam hem op in de omhelzing die hij al die tijd had gezocht. (…) Hij was eindelijk thuis. Het podium, zonder publiek, waar je alles kon worden en niets hoefde te zijn, omdat bestaan alleen al voldoende was.’

Kalf is een boek dat leest als een trein. Aangezien ikzelf iedere dag reis, paste dit goed bij mijn leesritme. Hoewel het gehakketak van Onno en Jurgen wel wat langdradig wordt (op hoeveel verschillende manieren kan een mens een ander iets verwijten?), is de spanning tussen de twee heren voortdurend voelbaar. Ook de momenten van toenadering en eenzaamheid zijn mooi beschreven. De passages over de dunne scheidslijn tussen leven, liegen, acteren en echtheid stemmen tot nadenken. ‘Liegen is makkelijker dan acteren. Een leugenaar wordt steeds meer zichzelf, een acteur steeds meer de ander. Maar als je steeds iemand anders wordt – waar laat je dan jezelf? Hoe zorg je ervoor dat je niet leeggezogen wordt, dat je niet versplintert, dat er nog genoeg voor jou overblijft?’ Pas op het moment dat de twee acteurs oprecht zijn, is er werkelijk contact mogelijk. Deze roman laat zien dat zoiets tijd nodig heeft en alleen familie deze tijd (niet) heeft. Aanrader, dit boek van Myrthe van der Meer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Reisverhaal

De belofte van Pisa – Mano Bouzamour

pisaSamir Zalar, opgegroeid in een traditioneel Marokkaans gezin, in een buurt die niet zo’n goede reputatie heeft, wordt aangenomen op het hervormd Lyceum in Amsterdam-Zuid. Om dit te vieren trakteert zijn broer Sam op een ijsje in ijssalon Pisa. Hier laat zijn broer Sam beloven dat hij het vwo-diploma zal halen:  De belofte van Pisa is geboren. De dag eindigt minder feestelijk, bij vertrek uit de ijssalon wordt de broer van Sam opgepakt en belandt wegens heling voor jaren in de gevangenis.

Ondanks dat Sam vastbesloten is om de belofte van Pisa in te lossen, heeft hij het lastig op school. Hij is, naast de schoonmaker, de enige Marokkaan op school en het blijkt voor Sam moeilijk om zich staande te houden in deze andere, witte en rijke, wereld. Gelukkig hebben zijn ouders, beide analfabeet, geen flauw benul van het schoolsysteem, en hebben ze niet door dat Sam blijft zitten. Nog belangrijker dan school vindt Sam zijn piano. Hij houdt ontzettend veel van klassieke pianomuziek, en speelt graag en veel op de piano die zijn broer heeft geregeld. Sam blijkt een echt talent.

Na een lastige start voelt Sam zich steeds meer thuis in die andere wereld. Hij maakt vrienden, hij krijgt een vriendinnetje, dat hij thuis overigens niet kan ontvangen, hij geniet van het leven, luxe, feestjes, drank en sex. Toch blijft de straat ook trekken. Maar de belofte van Pisa blijft altijd aanwezig!

De Belofte van Pisa gaat over de botsing tussen culturen en de daarmee gepaard gaande verwarring en problemen. Mano Bouzamour heeft zichzelf lang opgesloten op zijn zolderkamer om dit boek te schrijven. De belofte van Pisa is gebaseerd op zijn eigen leven. Bouzamour beschrijft de strubbelingen vaak op een humoristische wijze en hij maakt erg veel gebruik van metaforen, die niet altijd hout snijden. Vlot en enthousiast geschreven verhaal. Wat mij betreft de jaren van opsluiting in de zolderkamer waard!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Young adult

De woongroep – Franca Treur

De woongroepDe 28-jarige Elenoor heeft haar zaakjes goed voor elkaar, ze werkt als freelance content manager, geeft ook trainingen aan gemeenteambtenaren die hun Nederlands moeten verbeteren en daar helemaal geen zin in hebben, heeft al zes jaar een relatie met Erik, houdt enorm van elektronische apparaten en gadgets, haar leven kabbelt rustig voort. Erik wil graag samenwonen en aan kinderen beginnen, maar het begint te kriebelen bij Elenoor, is dit nu alles?

In plaats van de nieuwe stap met Erik te zetten, solliciteert ze naar een plek in een idealistische woongroep in Amsterdam-Oost. Elenoor wordt door de andere bewoners gekozen uit vijf kandidaten omdat ze de meest interessante lijkt, en Elenoor heeft zin in haar nieuwe leven in de linkse woongroep, vol gepassioneerde en alternatieve mensen met idealen, en zonder vlees. Er wordt veel gepraat, de bewoners zijn tegen het kapitalisme, maar waarom ook alweer precies? Ook komt er maar weinig terecht van actie voeren. Zijn deze mensen, waar Elenoor zo tegenop keek, wel echt zo interessant en idealistisch?

Treur’s debuutroman Dorsvloer vol confetti werd enorm goed ontvangen, zelf vond ik het wat tegenvallen. De meningen over De Woongroep waren verdeeld, ik was er dan ook erg benieuwd naar en ik werd uiteindelijk blij verrast. Een aantal verhaallijnen, zoals dat het zou spoken in het pand van de woongroep, zijn naar mijn idee overbodig, het voegt weinig toe. Ondanks dat vind ik het een sterk, bijzonder, soms op een cynische toon geschreven boek over (het vinden van)  doel en zin van je eigen leven.

  • Heeft uw bibliotheek De Woongroep?
  • Bekijk het fragment waarin De Woongroep wordt besproken bij De Wereld Draait Door
  • De website van Franca Treur
  • Lees hier de eerste pagina’s van De woongroep

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

De schilder en het meisje – Margriet de Moor

momredirTwee kleine tekeningen van Rembrandt die een terechtgesteld en op het galgenveld geplaatst meisje voorstellen, waren voor Margriet de Moor aanleiding tot het schrijven van “De schilder en het meisje”.

Een prachtig geschreven, historische roman waarin de gebeurtenissen verhaald worden zoals die plaatsvonden op 3 mei 1664 in het Amsterdam van de Gouden Eeuw. Een machtige, zeer welvarende stad, waar veel geld te verdienen viel. De grote welstand werd gesymboliseerd in de vele ambitieuze bouwprojecten aan de grachten en het machtige stadhuis (het huidige Paleis) op de Dam. Maar de stad kende ook grote problemen, trok veel migranten aan, was overbevolkt en werd regelmatig getroffen door epidemische ziekten, zoals de gevreesde builenpest.

De dan net 18 jaar geworden Elsje Christiaens komt begin april 1664 aan in Amsterdam na een barre reis per boot uit het Deense Jutland. Zij wil hier een nieuw, beter leven beginnen, aangestoken door de enthousiaste verhalen van haar stiefzuster, die haar al is voorgegaan.

Veel is er niet bekend over het leven van Elsje Christiaens, niet meer dan wat er uit de processtukken van toen naar voren kwam. Zij wordt door Margriet de Moor ook niet verder gekarakteriseerd. Ze blijft een onbekend meisje en het blijft daarmee ook onduidelijk hoe zij, slechts 2 weken na haar aankomst in Amsterdam, al zo woedend en desperaat moet zijn geweest dat zij haar “slaapvrouw” (pensionhoudster) na een handgemeen over de achterstallige huur met een bijl de hersens in sloeg.

Elsje wordt veroordeeld tot de wurgpaal en de executie zal publiekelijk plaatsvinden op de Dam op 3 mei 1664.

Op deze dag is de schilder, nergens met name genoemd maar overduidelijk Rembrandt, op weg naar de apotheek in de Warmoesstraat om materiaal te kopen voor een nieuw schilderij (Het Joodse bruidje). Hij mijdt de Dam want hij moet niets hebben van de volksoploop die de op handen zijnde executie veroorzaakt.

Het gaat de schilder niet goed. Zijn tweede vrouw is net gestorven aan de pest en financieel zit hij aan de grond. Het trotse stadsbestuur heeft een door hem gemaakt, gigantisch doek geweigerd en de schilder heeft zijn grote huis aan de Breestraat moeten verruilen voor een veel bescheidener woning aan de Rozengracht.

Pas ’s middags hoort de schilder van zijn zoon over de zeer rommelig verlopen terechtstelling. De veroordeelde Elsje had zich hevig en tot het laatst toe verzet. Ook toonde ze geen berouw en daarom krijgt ze geen begrafenis maar zal haar lichaam opgehangen worden op het galgenveld aan de Vole-wijck om daar te vergaan.

De schilder besluit nog diezelfde middag een bootje over het IJ te nemen naar de Vole-wijck om het dan nog onaangetaste lichaam van Elsje op papier vast te leggen. Voelt de schilder, die normaliter nauwelijks zijn huis verlaat, een soort verbondenheid met dit meisje en wil hij haar daarom toch nog ontmoeten? Een doodstille ontmoeting, dat wel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman

IV – Arjen Lubach

IVElsa, haar vriend Joost en hun zoontje Lars zijn aan het genieten van een vakantie in Frankrijk totdat er een telefoontje uit Nederland komt met het bericht dat de vader van Elsa dood is aangetroffen en Elsa wordt verzocht zo snel mogelijk naar Nederland terug te keren.

Elsa stapt direct op het vliegtuig en op Schiphol wordt ze afgehaald door rechercheur Jacob Veen. Veen stelt opmerkelijke vragen over haar vader, Marcus Ruys, emeritus hoogleraar middeleeuwse schriftcultuur, en zijn laatste project. Elsa begint zich af te vragen of Jacob Veen wel echt van de politie is. Elsa komt erachter dat haar vader een staatsgeheim op het spoor was en dat hij daardoor vermoord is.

Elsa besluit op zoek te gaan naar het geheim, haar vader heeft aanwijzingen achtergelaten die alleen zij op kan lossen. Elsa krijgt tijdens haar zoektocht hulp van studente kunstgeschiedenis Robin en de bekende televisieprofessor Maarten van Eck. Maar de politie en moordenaars zitten hun op de hielen en er volgt een enorm spannende achtervolging.

Normaal gesproken lees ik weinig thrillers, maar omdat ik de vorige boeken van Arjen Lubach erg kon waarderen was ik benieuwd naar zijn nieuwste boek. Ik ben IV gaan lezen en heb er geen spijt van gekregen. Het verhaal zit vol historische gebeurtenissen en is goed doordacht, naar mijn smaak zijn een aantal zaken net iets te toevallig, en er gebeurt wel enorm veel in één dag, maar over het algemeen is IV een erg spannend, intrigerend, origineel en goed geschreven boek. Een aanrader voor fans van zowel thriller als overige romans. Terecht genomineerd voor de Gouden Strop 2013.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige, Thriller/misdaadroman