De middelste dag van het jaar – Maria Stahlie

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Sylvia Ciecierzky, half Nederlands, half Pools, schrijft artikelen over de wijnbouw en is vertaalster. Op 1 juli 2015 wil ze beginnen aan een spoedklus, een vertaling van een novelle. Het is echter zeer warm en ze kan zich niet concentreren. Bovendien is haar eerste man, Tommy, vanuit Amerika in Amsterdam aangekomen voor twee optredens met zijn band. Met hem heeft ze twee dochters gekregen die ook in Amerika wonen. Tommy wil graag dat Sylvia in Amerika komt wonen om samen met hem oud te worden. Ze zal daarover nadenken.

2 juli, de middelste dag van het jaar, is weer een zeer warme zomerdag. Sylvia besluit het graf te bezoeken van haar tweede echtgenoot Andrei. Hij is dan precies vijf jaar geleden vermoord in Soedan.  Met hem en haar dochter Mirjam heeft zij 9 maanden op een Grieks eiland gewoond. Deze periode luidde het einde van hun huwelijk in.

Bij het graf treft ze een andere bezoeker, Lucien. Lucien was de beste vriend van Mirjam op het Griekse eiland. Hij is dronken, verward en heeft kiespijn. Met hem trekt ze de rest van de dag op. Het wordt een dag met overpeinzingen, ontboezemingen en zelfreflectie van beide bezoekers. Lucien blijkt iets te maken te hebben met de dood van een boer op het Griekse eiland. Sylvia heeft een buurvrouw ten onrechte een gevangenisstraf van drie maanden laten uitzitten. In de loop van het verhaal komen beiden tot inzicht over het waarom en hoe van hun handelen indertijd. Aan het einde van de dag bezoeken ze een tandarts, en het concert van Tommy.

Deze roman is overvol met gedachten en vragen over het bestaan. Sylvia komt tot het inzicht dat haar zelfredzaamheid en zelf gekozen isolement eigenlijk in afstandelijkheid is veranderd. De manier waarop Stahlie dit beschrijft geeft ook bij de lezer veel stof tot nadenken. Een heel boeiend boek dat je langzaam tot je moet nemen.

Haar roman Honderd deuren(1996) gaat over dezelfde personen als in De middelste dag van het jaar. Maria Stahlie heeft verschillende prijzen ontvangen voor haar werk: de Annie Romein-prijs, de Opzij Literatuurprijs en de Multatuliprijs.

 

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet

Aan het eind van de dag

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Katharina Mercedes Donker, ex-minister en auteur van twee bestsellers, krijgt het verzoek  om mee te werken aan haar eigen biografie. In dit boek, Aan het eind van de dag, denkt ze erover na of ze dat wil doen en laat daarbij verschillende episoden uit haar leven de revue passeren.

Als dochter van een Nederlander die in de Spaanse Burgeroorlog heeft meegevochten, heeft ze een Spaanse tweede voornaam. Dit verleden heeft een zwaar stempel op haar jeugd gedrukt: haar vader is gewond en gedesillusioneerd teruggekomen. Ze groeit op in een Amsterdamse volksbuurt, maar heeft een scherp verstand waardoor ze op het gymnasium terecht komt in een ander milieu. Als jong meisje loopt ze weg naar Parijs waar ze zwanger wordt van een Spaanse jongen en met hem naar Spanje gaat. Haar schoonfamilie, van gegoede komaf, accepteert haar niet. Als haar relatie daar niet langer tegen bestand is loopt ze weer weg, nu samen met haar zoontje, en weer terug naar Amsterdam.

De roman voert ons langs liefdes en intriges en langs politieke perikelen. We krijgen een beeld van een sterke vrouw die weet wat ze wil, die politiek een belangrijke rol speelt en daarvoor uiteindelijk een prijs betaalt. De zachte kant van Katherine komt naar voren in de houding ten opzichte van haar volwassen kinderen en haar oude demente moeder. Ze kijkt terug op een leven vol van ambities en goede bedoelingen die lang niet altijd zijn uitgekomen. De gebeurtenissen waar ze het meeste moeite mee heeft worden messcherp gefileerd met veel analytisch vermogen en psychologisch inzicht. We krijgen bovendien een boeiend tijdsbeeld gepresenteerd van de naoorlogse politieke realiteit. Goed en meeslepend geschreven. Nelleke Noordervliet op haar best.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Ontaarde moeders – Renate Dorrestein

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Paleontoloog Zwier vertrekt vanuit Afrika met zijn dochter Maryemma naar het Nederlandse provincieplaatsje Sibculo. Zogenaamd om onderzoek te doen naar een oude put. De werkelijke reden van zijn komst naar Nederland zal pas later in het verhaal blijken. Beiden zijn eerst te gast bij de zuster van de ex-vrouw van Zwier, Bonnie. Bonnie, die op haar motorfiets vertrok en haar gezin achterliet toen haar dochtertje twee jaar oud was. Ze wil onafhankelijk zijn en ook vindt ze dat aan de moederrol veel te veel waarde wordt gehecht.

De zus van Bonnie, Meijken, is sinds haar huwelijk met een apotheker niet meer de deur uit geweest. Ze houdt zich bezig met eten en ziet er nu uit als een wanstaltige plumpudding en zit in haar stoel. Compleet illusieloos. Gaandeweg het verhaal komt de lezer er stukje bij beetje achter welke tragische gebeurtenissen ten grondslag liggen aan het vluchtgedrag van Bonnie en het teruggetrokken bestaan van Meijken.

Zoals hier beschreven lijkt het een zwaar en tragisch verhaal. Dat is het ook, maar het wordt op een spannende en verrassende manier gepresenteerd. Het is mooi geschreven, er zit vaart in het verhaal en ook de nodige humor ontbreekt niet. Over het moederschap worden verschillende opvattingen te berde gebracht, maar die zijn zo divers dat ze zowel voor feministen als voor niet geëmancipeerde vrouwen aansprekend zijn. Al verschillende boeken van Renate Dorrestein zijn besproken in de Boekendeler, ze blijft boeien.

Deze recensie geeft meer informatie over het boek.

Ontaarde moeders is ook opgenomen in de e-book collectie van onlinebibliotheek.nl.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Jasper en zijn knecht – Gerbrand Bakker

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de serie Privédomein verscheen in 2016 van Gerbrand Bakker Jasper en zijn knecht. In dit boek beschrijft Bakker ruim een jaar lang in dagboekvorm zijn belevenissen, afwisselend in Amsterdam en in de Eifel, waar hij ook een huis heeft. Dat huis heeft hij kunnen kopen dankzij de hem toegekende prestigieuze Ierse literatuurprijs, die hem een aanzienlijk geldbedrag opleverde.

Gerbrand neemt een hond (via Marktplaats), Jasper, die door een Nederlands echtpaar is meegenomen van een Grieks eiland. Jasper is autistisch, volgens Bakker, of getraumatiseerd. Hij heeft hechtingsproblemen en loopt vaak weg, maar komt uren later ook altijd weer terug. Jasper is zeer eigenzinnig en de Duitse buurman heeft het dan ook gekscherend over Jasper en zijn knecht als Gerbrand de hond uitlaat.

Hoewel Jasper centraal staat in het boek, komen er tal van onderwerpen aan de orde, zoals het huis in de Eifel, het schrijverschap, de contacten met het literaire wereldje in Nederland, en over zijn depressies. Er zijn veel flashbacks naar Gerbrand’s jeugd in de Wieringerwaard, verhalen over zijn familie, over zijn studententijd (onder andere in Leeuwarden, waar hij slechte herinneringen aan heeft), en over zijn homoseksualiteit.

In bepaalde opzichten doet dit boek denken aan de boeken van Voskuil, waar Bakker ook over schrijft. Ik vond dit boek in elk geval net zo verslavend als de delen van Het Bureau. Van mij had Gerbrand Bakker nog wel een jaar mogen doorschrijven aan dit boek. Gelukkig is er zijn blog, waarop we zijn bezigheden in de Eifel nog kunnen volgen.

In de epiloog beschrijft hij de dood van Jasper, met wie het al een tijdje niet erg goed ging. De dierenarts dacht aan een hersenschudding, of een wespensteek, of misschien een tumor. Jasper bleek niet meer te genezen. Juist de laatste periode van zijn leven begon hij zich echt aan Gerbrand te hechten….

2 reacties

Opgeslagen onder Overige

De ondergrondse spoorweg – Colson Whitehead

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In Wikipedia staat: “De ondergrondse spoorweg was een clandestien netwerk van (vaak informele en ad hoc-) smokkelroutes in de Verenigde Staten, waarlangs ontsnapte slaven de zuidelijke staten van de VS konden verlaten en een veilig heenkomen konden zoeken in de noordelijke staten die weggelopen slaven beschermden, of anders in Canada.”

Schrijver Colson Whitehead heeft er in zijn boek, waarmee hij de prestigieuze National Book Award 2016 won, een echte ondergrondse spoorlijn van gemaakt.

De jonge Cora is slavin op een grote katoenplantage in Georgia. De beheerder is streng en erg wreed. Veel slaven proberen te ontsnappen, maar de meeste worden weer opgepakt door slavenjagers, die voor (veel) geld slaven naar hun eigenaar terugbrengen. Ze zijn tenslotte zijn persoonlijk bezit. Toch is het Cora’s moeder ooit gelukt om uit handen van de slavenjagers te blijven, al is nooit duidelijk geworden wat er met haar gebeurd is.

Als Cora wordt benaderd door Caesar – die vroeger een betrekkelijk goed leven had, in een veel vrijere dienstbetrekking bij een witte eigenaar –  met het verzoek samen met hem te vluchten, aarzelt ze in eerste instantie. Uiteindelijk stemt ze toe en dan begint een spannende reis via de ondergrondse spoorweg door de staten Zuid- en Noord-Virginia, Tennessee en Indiana. Ze worden op de hielen gezeten door slavenjager Ridgeway, die er een persoonlijk belang in lijkt te stellen om Cora te pakken te krijgen. Ze worden geholpen door mensen van de ondergrondse spoorweg, die deze hulp voor hun omgeving verborgen houden, omdat het erg gevaarlijk werk is. Cora is een enorme doorzetter, dat komt haar goed van pas tijdens alle ontberingen en gevaren van haar vlucht.

Het is schokkend om te lezen hoe slaven werden behandeld. De Verenigde Staten kennen een lange geschiedenis van slavernij en uitgesproken racisme. In sommige staten is het ook tegenwoordig nog aan de orde van de dag. Een belangrijk boek, dat eigenlijk iedereen zou moeten lezen!

2 reacties

Opgeslagen onder Historische roman, Sociale roman

Johan Cruijff, mijn verhaal – Johan Cruijff

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een schitterend vakantieboek! Vooral voor wie van voetbal houdt!

Het boek Mijn verhaal (opgetekend door Jaap de Groot), had ik al een tijdje klaarliggen om te lezen, maar door tijdgebrek kwam ik er maar niet toe. Eindelijk was het dan zover. Ik kon in het mooie, geheel ORANJE gekleurde boek beginnen. Ik hou eigenlijk niet zo van voetbal, maar omdat ik Johan Cruijff persoonlijk heb mogen leren kennen, was het een feest om dit boek te lezen! Terwijl ik over hem las, hoorde ik hem als het ware praten. Het was net of ik de verhalen mee beleefde.

Cruijff had geen diploma’s en heeft alles in de praktijk geleerd. Ajax was zijn lust en zijn leven. In het boek komen alle personen voorbij, met wie hij in zijn carrière te maken kreeg. Hij vertelt o.a. over Guus Hiddink, Edwin van der Sar en Robin van Persie. Leuk is het hoofdstuk waarin hij vertelt dat hij zijn eerste contractbespreking samen met zijn moeder deed, die de kleedkamers bij Ajax schoonmaakte. Zijn schoonvader pakte zijn zaken op nadat hij met Danny trouwde. Hij vertelt over de glorietijd van het Nederlands elftal, met medespelers als Johan Neeskens, Ruud Krol, Willem van Hanegem en Gerrie Mühren.  Als Johan vertrekt naar Barcelona voel je de pijn die hij had toen hij Ajax verliet. Zijn club!

Hij vertelt over zijn contracten bij diverse clubs, over aanvaringen met de Raad van Bestuur van Ajax, over zijn zakenleven (Johan was geen zakenman, zoals hij zelf zegt), en over zijn gezin: zijn vrouw Danny en zijn kinderen Jordi, Susila en Chantal. Aan de orde komt ook de Johan Cruyff Foundation , opgericht om kinderen met een beperking een kans te geven om te sporten.

Op 24 maart 2016 is Johan Cruijff overleden. Hij had duidelijk aangegeven het afscheid vooral sober en intiem te willen houden. Maar de familie realiseerde zich dat Johan niet alleen van hen is, maar van iedereen en een inspiratiebron voor velen!

In het boek zijn veel foto’s opgenomen en ook een tijdlijn met alle wedstrijden en doelpunten van Cruijff.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Biografie, Waargebeurd

De langste nacht – Otto de Kat

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Omdat ik eerder het boek Bericht uit Berlijn met plezier las, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Eigenlijk hebben vier boeken van Otto de Kat met elkaar te maken: De inscheper (2004), Julia (2008), Bericht uit Berlijn (2012) en De langste nacht (2015). In elk boek wordt het verhaal verteld vanuit een ander perspectief.

In De langste nacht maken we kennis met de zesennegentigjarige Emma. Sinds een week eet zij niet meer. Tijdens deze week overdenkt ze haar leven, voornamelijk de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog en haar leven daarna. Ze was getrouwd met een ‘goede’ Duitser, Carl, die betrokken raakte bij de door Von Stauffenberg uitgevoerde, mislukte aanslag op Hitler van 20 juli 1944. Carl en Emma beleven de laatste nacht samen, de langste nacht, als Carl naar een vergadering moet waarvan hij voelt dat hij daarna niet meer naar huis terugkeert. Emma vlucht naar Nederland waar ze gaat wonen in Gouda bij haar neef Chris Dudok, familie van moeders kant. Haar vader is onvindbaar, haar moeder woont afwisselend in Londen en Afrika.

Wanneer Emma Bruno ontmoet, bouwt ze samen met hem een nieuw leven op en krijgen ze twee zonen. Haar Duitse leven probeert ze te vergeten. Maar in haar laatste nachten lukt dat niet meer en komt haar leven in flarden voorbij.  Operatie Barbarossa en het Ardennenoffensief worden vrij kort beschreven. We lezen ook over de verhouding met haar moeder, over de vriendin van haar vader, de zelfmoord van haar neef Chris en het huisje aan de Waal, wat haar dierbaarste bezit is.

Tijdens haar laatste week wordt ze verzorgd door Judith, de verpleegkundige. Emma is in afwachting van haar zoon Thomas waar ze een betere relatie mee heeft dan met haar zoon Michael. Thomas kan zijn moeder met al haar herinneringen niet meer volgen. Hij krijgt allerlei opdrachten zoals het meenemen van tien dozen met brieven met nooit vertelde verhalen en veel agenda’s. Aan het einde van het boek komt het Sedatieteam-Oost om  haar laatste medicijn toe te dienen. Dan begint haar ‘langste nacht’, maar ook een soort ontwaken.

Het boek bestaat uit gevoelige beschrijvingen van menselijke verhoudingen, tussen familieleden, vrienden en geliefden. Dichtregels van Vroman en Nijhoff  worden regelmatig geciteerd en maken deze roman tot een boek vol melancholie. Deze roman komt het beste tot haar recht als je het met aandacht leest. Ik vind het mooi.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman