Categorie archief: Psychologische roman

Anna Karenina – Lev Tolstoj

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.

Zo begint Tolstoj het klassiek geworden boek Anna Karenina. Het zet meteen de toon. Hoofdpersoon Anna Arkadjevna zit in zo’n ongelukkig huwelijk, al wordt ze zich daar pas echt van bewust als ze, op weg naar Moskou om in een ander ongelukkig huwelijk (dat van haar broer Oblonski en zijn vrouw Dolly) te bemiddelen, in de trein graaf Vronski ontmoet. Vronski is rijk en knap en het uitgesproken tegendeel van haar man Aleksej Karenin, een saaie en veel oudere ambtenaar. De twee vallen voor elkaar en beginnen een affaire, tot verdriet van Kitty (zus van Dolly) die op Vronski verliefd is en daarom haar aanbidder Konstantin Levin (de tweede hoofdpersoon) heeft afgewezen.

In de adellijke kringen van Petersburg, waar Anna woont, wordt heel wat afgeroddeld over deze affaire. Als Anna zwanger raakt van Vronski wil zij scheiden, maar Karenin stemt niet toe in een scheiding. Anna verlaat haar echtgenoot en gaat samenleven met Vronski, maar zij voelt zich verstoten door de gemeenschap. Als zij het idee heeft dat Vronski´s liefde voor haar tanende is, wordt zij depressief en ziet zij geen andere uitweg dan zelfdoding.

Konstantin Levin (alter ego van Tolstoj) woont buiten Moskou op het familielandgoed en houdt zich het liefst verre van het stadse uitgaansleven. Hij worstelt met het karakter van zijn arbeiders, dat volgens hem er de oorzaak van is dat de bedrijfsvoering niet optimaal kan worden uitgeoefend. Tot zijn  geluk trouwt hij uiteindelijk toch met Kitty, nadat zij over haar liefdesverdriet heen is.

Ik wilde de klassieker Anna Karenina altijd al eens lezen, maar ja: 925 bladzijden, het kwam er maar niet van. Maar omdat op 1 november dit boek besproken gaat worden in de lezingenserie Spraakmakende Boeken, ben ik toch maar van start gegaan. En daar heb ik geen spijt van. Het is een zeer leesbaar en lezenswaardig boek en het verrassende is dat er ook veel humor in zit. Dat had ik niet verwacht.

De scenes in het mondaine Petersburg zie je als een film voor je. Doordat het boek destijds als feuilleton is verschenen in vele afleveringen krijgt het boek hier en daar ook het karakter van een soapserie, maar dan in de goede zin van het woord. De scenes op het platteland zijn vaak idyllisch en vormen een mooie tegenstelling met het stadse leven.

 

 

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman, Psychologische roman

Moeders zondag – Graham Swift

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Van Graham Swift kwam in 2011 de roman Was je maar hier uit. Die werd door heel veel lezers erg gewaardeerd. Afgelopen jaar (2016) verscheen de roman Moeders zondag. Al op de eerste pagina werd ik gegrepen door de romantische manier van schrijven.

Je ziet de gordijnen bewegen en je voelt het briesje van de wind voorbij zweven. Je geniet van een mooie lentedag…

Het verhaal speelt op zondag 30 maart 1924. Jane Fairchild is een drieëntwintigjarige bediende van de familie Niven op Beechwood. Zij doet het hartstochtelijk met Paul Sheringham in zijn slaapkamer en wel op Moeders Zondag, de dag waarop  iedereen zijn moeder bezoekt en zo heeft Jane een dag vrijaf gekregen. De ouders van Paul zijn vandaag met de familie Niven gaan lunchen. Jane en Paul hebben het hele huis voor zich alleen. Ze genieten van elkaar en nemen er de tijd voor. Paul zal echter twee weken later trouwen met de rijke Emma Hobday; hier gaat hij luchtig mee om en hij ziet Jane als zijn beste vriendin. Later constateert de lezer dat dit huwelijk echter nooit zal plaatsvinden.

Jane zelf was wees en had dus niet een moeder om te bezoeken. Aan haar baas had Jane gezegd dat ze graag een stukje zou gaan fietsen en een boek lezen. ’s Ochtends werd ze telefonisch door Paul uitgenodigd om hem een bezoek te brengen. Ze fietst naar hem toe en mag door de voordeur naar binnen! Als Paul om één uur moet vertrekken voor een lunchafspraak met zijn verloofde, heeft Jane het hele huis voor zich alleen en doolt geheel bloot door het huis. Ze bekijkt alle kamers, de keuken en de bibliotheek. Jane houdt erg van boeken. Van haar baas mag ze zo nu en dan een boek lenen. Ze leest erg graag, vooral avonturenverhalen. Op dit moment leest ze een boek van Joseph Conrad. Haar interesse in literatuur zal, zo lezen we tegen het einde van Moeders Zondag, ertoe leiden dat ze ooit zelf schrijfster zal worden en dat deze zondag eind maart 1924 een belangrijke rol in die keuze gespeeld heeft.

Op 27 september a.s. zal Moeders Zondag worden besproken in de lezingenserie Spraakmakende Boeken van Volksuniversiteit Fryslân.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

De middelste dag van het jaar – Maria Stahlie

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Sylvia Ciecierzky, half Nederlands, half Pools, schrijft artikelen over de wijnbouw en is vertaalster. Op 1 juli 2015 wil ze beginnen aan een spoedklus, een vertaling van een novelle. Het is echter zeer warm en ze kan zich niet concentreren. Bovendien is haar eerste man, Tommy, vanuit Amerika in Amsterdam aangekomen voor twee optredens met zijn band. Met hem heeft ze twee dochters gekregen die ook in Amerika wonen. Tommy wil graag dat Sylvia in Amerika komt wonen om samen met hem oud te worden. Ze zal daarover nadenken.

2 juli, de middelste dag van het jaar, is weer een zeer warme zomerdag. Sylvia besluit het graf te bezoeken van haar tweede echtgenoot Andrei. Hij is dan precies vijf jaar geleden vermoord in Soedan.  Met hem en haar dochter Mirjam heeft zij 9 maanden op een Grieks eiland gewoond. Deze periode luidde het einde van hun huwelijk in.

Bij het graf treft ze een andere bezoeker, Lucien. Lucien was de beste vriend van Mirjam op het Griekse eiland. Hij is dronken, verward en heeft kiespijn. Met hem trekt ze de rest van de dag op. Het wordt een dag met overpeinzingen, ontboezemingen en zelfreflectie van beide bezoekers. Lucien blijkt iets te maken te hebben met de dood van een boer op het Griekse eiland. Sylvia heeft een buurvrouw ten onrechte een gevangenisstraf van drie maanden laten uitzitten. In de loop van het verhaal komen beiden tot inzicht over het waarom en hoe van hun handelen indertijd. Aan het einde van de dag bezoeken ze een tandarts, en het concert van Tommy.

Deze roman is overvol met gedachten en vragen over het bestaan. Sylvia komt tot het inzicht dat haar zelfredzaamheid en zelf gekozen isolement eigenlijk in afstandelijkheid is veranderd. De manier waarop Stahlie dit beschrijft geeft ook bij de lezer veel stof tot nadenken. Een heel boeiend boek dat je langzaam tot je moet nemen.

Haar roman Honderd deuren(1996) gaat over dezelfde personen als in De middelste dag van het jaar. Maria Stahlie heeft verschillende prijzen ontvangen voor haar werk: de Annie Romein-prijs, de Opzij Literatuurprijs en de Multatuliprijs.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Aan het eind van de dag – Nelleke Noordervliet

Aan het eind van de dag

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Katharina Mercedes Donker, ex-minister en auteur van twee bestsellers, krijgt het verzoek  om mee te werken aan haar eigen biografie. In dit boek, Aan het eind van de dag, denkt ze erover na of ze dat wil doen en laat daarbij verschillende episoden uit haar leven de revue passeren.

Als dochter van een Nederlander die in de Spaanse Burgeroorlog heeft meegevochten, heeft ze een Spaanse tweede voornaam. Dit verleden heeft een zwaar stempel op haar jeugd gedrukt: haar vader is gewond en gedesillusioneerd teruggekomen. Ze groeit op in een Amsterdamse volksbuurt, maar heeft een scherp verstand waardoor ze op het gymnasium terecht komt in een ander milieu. Als jong meisje loopt ze weg naar Parijs waar ze zwanger wordt van een Spaanse jongen en met hem naar Spanje gaat. Haar schoonfamilie, van gegoede komaf, accepteert haar niet. Als haar relatie daar niet langer tegen bestand is loopt ze weer weg, nu samen met haar zoontje, en weer terug naar Amsterdam.

De roman voert ons langs liefdes en intriges en langs politieke perikelen. We krijgen een beeld van een sterke vrouw die weet wat ze wil, die politiek een belangrijke rol speelt en daarvoor uiteindelijk een prijs betaalt. De zachte kant van Katherine komt naar voren in de houding ten opzichte van haar volwassen kinderen en haar oude demente moeder. Ze kijkt terug op een leven vol van ambities en goede bedoelingen die lang niet altijd zijn uitgekomen. De gebeurtenissen waar ze het meeste moeite mee heeft worden messcherp gefileerd met veel analytisch vermogen en psychologisch inzicht. We krijgen bovendien een boeiend tijdsbeeld gepresenteerd van de naoorlogse politieke realiteit. Goed en meeslepend geschreven. Nelleke Noordervliet op haar best.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

De langste nacht – Otto de Kat

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Omdat ik eerder het boek Bericht uit Berlijn met plezier las, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Eigenlijk hebben vier boeken van Otto de Kat met elkaar te maken: De inscheper (2004), Julia (2008), Bericht uit Berlijn (2012) en De langste nacht (2015). In elk boek wordt het verhaal verteld vanuit een ander perspectief.

In De langste nacht maken we kennis met de zesennegentigjarige Emma. Sinds een week eet zij niet meer. Tijdens deze week overdenkt ze haar leven, voornamelijk de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog en haar leven daarna. Ze was getrouwd met een ‘goede’ Duitser, Carl, die betrokken raakte bij de door Von Stauffenberg uitgevoerde, mislukte aanslag op Hitler van 20 juli 1944. Carl en Emma beleven de laatste nacht samen, de langste nacht, als Carl naar een vergadering moet waarvan hij voelt dat hij daarna niet meer naar huis terugkeert. Emma vlucht naar Nederland waar ze gaat wonen in Gouda bij haar neef Chris Dudok, familie van moeders kant. Haar vader is onvindbaar, haar moeder woont afwisselend in Londen en Afrika.

Wanneer Emma Bruno ontmoet, bouwt ze samen met hem een nieuw leven op en krijgen ze twee zonen. Haar Duitse leven probeert ze te vergeten. Maar in haar laatste nachten lukt dat niet meer en komt haar leven in flarden voorbij.  Operatie Barbarossa en het Ardennenoffensief worden vrij kort beschreven. We lezen ook over de verhouding met haar moeder, over de vriendin van haar vader, de zelfmoord van haar neef Chris en het huisje aan de Waal, wat haar dierbaarste bezit is.

Tijdens haar laatste week wordt ze verzorgd door Judith, de verpleegkundige. Emma is in afwachting van haar zoon Thomas waar ze een betere relatie mee heeft dan met haar zoon Michael. Thomas kan zijn moeder met al haar herinneringen niet meer volgen. Hij krijgt allerlei opdrachten zoals het meenemen van tien dozen met brieven met nooit vertelde verhalen en veel agenda’s. Aan het einde van het boek komt het Sedatieteam-Oost om  haar laatste medicijn toe te dienen. Dan begint haar ‘langste nacht’, maar ook een soort ontwaken.

Het boek bestaat uit gevoelige beschrijvingen van menselijke verhoudingen, tussen familieleden, vrienden en geliefden. Dichtregels van Vroman en Nijhoff  worden regelmatig geciteerd en maken deze roman tot een boek vol melancholie. Deze roman komt het beste tot haar recht als je het met aandacht leest. Ik vind het mooi.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Van vogels en mensen – Margriet de Moor

Van vogels en mensen

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Marie Lina is getrouwd met Rinus, die voor zijn werk de vogels op Schiphol moet verjagen om de veiligheid van de vliegtuigen te waarborgen. Samen hebben ze een zoon, Olivier. Ze leven rustig en gemoedelijk samen in Schalkwijk, een tussen weilanden en water gelegen dorp vlakbij Haarlem. Op een dag komt de politie aan de deur om Marie Lina op te halen. Ze heeft een vrouw aangevallen en die is daarbij omgekomen. In deze fascinerende vertelling ontrolt het verhaal zich hoe dit zo gekomen is.

Louise Bergman is veertig jaar eerder opgepakt voor de doodslag op een bejaarde man waarvan zij de verzorgster was. Na een aantal dagen in de cel en indringende verhoren raakte ze zo overstuur dat ze bekende. Ze kreeg een gevangenisstraf in de Bijlmerbajes. Pas nadat ze vrij kwam kreeg ze in de gaten wie de echte dader was. Marie Lina kwam dat ook te weten. Al de traumatische jeugdherinneringen en dit weten maakte een diepe haat in haar wakker. Zij begon de dader te stalken en het eindigde met een doelbewuste daad om wraak te nemen.

Het mooie van dit boek is dat er grote tegenstellingen zijn tussen het dagelijks leven, dat vredig en idyllisch is en de vreselijke gebeurtenissen die er zich in afspelen. Onder een vredige familiegeschiedenis ligt een laag van dood en pijn.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Layers – Ursula Poznanski

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Dorian leeft noodgedwongen op straat en weet zich daar maar net staande te houden. Hij leeft van wat mensen weggooien en van wat hij zich kan toe eigenen uit de afvalbakken van de supermarkten. Sinds zijn moeder is overleden, is hij slachtoffer van zijn vader, die zijn frustratie en verdriet op hem botviert. Hij krijgt ruzie met een andere dakloze, Emil.  Op een morgen wordt hij wakker naast het bloedende lichaam van Emil. Er lijkt geen leven meer in. Dan stopt er een zwart busje naast hem en de bestuurder biedt hem onderdak en een veilige schuilplaats aan. In de overtuiging dat hij Emil vermoord heeft, gaat hij op het aanbod in om maar uit handen van de politie te blijven. Hij wordt opgevangen in een villa waar meer straatschoffies een tweede kans krijgen. Hij voelt zich in de villa aangetrokken tot het meisje Stella en zij valt ook voor hem. De zon begint weer een beetje voor hen te schijnen.

De leider van het project, Bornheim, is een weldoener. Uiteraard moet Dorian ook klusjes doen. Het begint met folders uitdelen op straat. En daar heeft hij een eerste rare ervaring: hij wordt door sommige brildragers uitgebreid bekeken. Al gauw mag hij pakketjes bezorgen bij directeuren en dat gaat hem prima af. Tot één van de ontvangers helemaal uit zijn bol gaat als hij met zijn pakketje arriveert. Hij vlucht met het pakketje en kan dan zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en bekijkt wat er in zit. Het blijkt een visionar, een soort virtual reality bril met een extra werkelijkheid, een layer.

Dorian krijgt via de visionar opmerkelijke berichten door. Hij ziet posters met opsporingsbevelen voor hemzelf. Hij wordt gewaarschuwd de stad niet te verlaten. Dat wil hij eigenlijk ook niet omdat hij Stella uit handen van Bornheim wil redden. Hij moet dus onder de radar blijven, maar wil toch uitzoeken wat Bornheim verder van plan is om dat eventueel te verijdelen. Steeds wanneer hij de bril opzet, verschijnt er een mededeling: “x dagen tot dag nul“. En op die bewuste dag komt alles tot een apotheose.

Poznanski heb ik eerder in de Boekendeler besproken met het boek Erebos. Ook hierin speelt de virtuele (spel)wereld een belangrijke rol. De figuren die ze beschrijft zijn levensecht en eigentijds. Je wordt eigenlijk onmiddellijk met hen het verhaal ingezogen. Het zijn page-turners van de eerste orde met een verrassende  plot.

Jurgen Peeters vindt in zijn recensie op Tzum dit verhaal niet overtuigend en te uitleggerig.

Cato Draaisma is in haar recensie op Atheneum vrij wat positiever.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politieke roman, Psychologische roman, Thriller/misdaadroman, Young adult