Categorie archief: Literaire roman

Congoblues – Jonathan Robijn

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Nieuwgierig geworden door de titel koos ik dit boek uit, want eerder had ik meer gelezen over Congo, ex-kolonie van België, in het boek Congo van David van Reybrouck. Congo blues van de Belgische schrijver Jonathan Robijn is geïnspireerd op een niet bekend hoofdstuk van de koloniale geschiedenis, namelijk dat over kinderen van Belgische vaders en Congolese moeders. Deze kinderen werden vlak voor de onafhankelijkheid van Congo naar buurland Rwanda gebracht, in België ter adoptie aangeboden en zagen hun biologische ouders nooit terug. De schrijver hoorde van deze geschiedenis toen hij in Congo voor Artsen zonder Grenzen werkte.

Het verhaalt begint in Brussel als Morgan, een zwarte pianist, vroeg op nieuwjaarsdag een jonge vrouw ineengezakt voor zijn deur aantreft. Bang dat ze dood zal vriezen biedt hij haar onderdak aan. Haar logeerpartij zou aanvankelijk niet lang duren, maar loopt uit. De jonge vrouw, Simona geheten, stelt Morgan veel vragen over zijn persoon en wil weten waar hij vandaan komt. Naar waarheid verklaart Morgan dat hij dat niet weet; hij weet alleen dat hij niet in Brussel is geboren, maar daar per vliegtuig is beland. Simona laat over haar eigen leven weinig los, niet veel meer dan dat ze is geboren en opgegroeid in Zaïre en dat haar vader ooit als spoorwegingenieur in Congo heeft gewerkt. Als Simona voor een geheimzinnig doel naar Zürich vertrekt en Morgan haar nergens kan bereiken, besluit Morgan op onderzoek uit te gaan naar de achtergrond van Simona. Want er hangt steeds een mysterieuze waas rond haar doen en laten, en haar vage en louche overkomende vrienden.

Juist die mysterieuze sfeer en dat je als lezer wat in het ongewisse wordt gelaten, maakt het boek aantrekkelijk om te lezen. Een aanrader. In dit NRC-artikel is meer informatie over het boek te vinden.

Een artikel in De Leesclub van Alles vertelt het waargebeurde verhaal over de kinderen van Save, de kinderen van o.a. Congolese moeders en Belgische vaders.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Plotseling, liefde – Aharon Appelfeld

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Plotseling, liefde van Aharon Appelfeld is een mooi en ontroerend boek over twee heel verschillende mensen die liefde voor elkaar opvatten, waardoor ze beiden sterker in het leven staan.

De zeventigjarige Ernst woont in Jeruzalem, waar hij na de Tweede Wereldoorlog toevallig is beland. Zijn joodse ouders, alsmede zijn vrouw en dochtertje, zijn door de nazi’s vermoord. Ernst vocht aan de zijde van de Russen, omdat hij zich in zijn jeugd aangetrokken voelde tot het communisme. Hij zag dat als een manier om zich af te zetten tegen zijn hardwerkende, maar zwijgzame ouders en de hele Joodse gemeenschap. In Jeruzalem probeert hij zijn verleden te beschrijven, maar dat wil niet lukken.

Nu hij gescheiden is van zijn nare tweede vrouw, huurt hij een huishoudster in, Irene. Zij is na de oorlog geboren uit joodse ouders die de holocaust hadden overleefd. Irene, 36 jaar, is tot de dood van haar ouders bij ze blijven wonen, en houdt het ouderlijk huis en ook de joodse tradities en gebruiken nog steeds in ere. Zij is een eenvoudige vrouw en zij is Ernst zeer toegedaan. Langzamerhand krijgen hun gesprekjes een steeds persoonlijker inhoud en Irene laat Ernst inzien dat de relatie tot zijn ouders heel belangrijk is. Omdat die relatie slecht was, denkt Ernst vaak terug aan zijn grootouders in de Karpaten, die eigenlijk de rol van zijn ouders overnamen.

Door deze herinneringen lukt het hem eindelijk om woorden te vinden voor zijn verleden, en gaat het schrijven langzaamaan steeds beter. De stukken die hij schrijft over het leven in de Karpaten vond ik de mooiste van het boek. Als Ernst terminaal ziek blijkt te zijn, neemt Irene haar intrek in zijn huis en verzorgt hem zo goed en met zoveel liefde, dat het lijkt alsof de dood er nooit aan te pas zal komen.

Een aangrijpend en poëtisch boek.

Deze titel is ook als e-book beschikbaar in de onlinebibliotheek.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Harnas van Hansaplast – Charlotte Mutsaers

heeft uw bibliotheek dit boek?

“Vlak voor oudjaar 2001 werd mijn broer Barend dood op zijn bed gevonden in een gloednieuw pyamajasje zonder broek. Geen gewone dood; hij was pas eenenvijftig en slechts omringd door grote stapels porno.” Zo luiden de eerste zinnen van het boek. Barend is de broer van Charlotte Mutsaers zelf.

Kort na de dood van Barend moeten Charlotte en haar zuster het ouderlijk huis, waar Barend nog woonde, ontruimen, wat een ontzaglijke klus blijkt te zijn omdat het huis is volgepakt met veel rommel en het erg vervuild is. Gekleed in overalls nemen de schrijfster en haar zuster kamer na kamer onder handen. Al opruimend denkt de schrijfster terug aan haar broer, zijn positie in het gezin Mutsaers, zijn onaangepastheid aan de maatschappij, zijn  worsteling met zijn hartverscheurende eenzaamheid. Ook haar eigen rol laat ze niet onbenoemd, ze analyseert ook zichzelf. Beiden hebben/hadden onaangepaste trekken, alleen Barend ging over een grens, terwijl Charlotte zelf daar niet overheen ging. Barend was de jongste in het welgestelde gezin Mutsaers. Zowel vader, kunsthistoricus, als moeder, kleindochter van de beroemde ingenieur Lely, gaven de kinderen weinig warmte. Moeder was altijd heel streng naar de meisjes, maar ten opzichte van zoon Barend was ze altijd toegeeflijk.

Het verschijnen van het boek veroorzaakte nogal wat ophef omdat Charlotte in het boek een grote verzameling kinderporno die ze vond onderin de boekenkist waarin ooit Hugo de Groot was ontsnapt uit slot Loevestein niet aan de politie gaf maar verkocht aan een handelaar. De schrijfster heeft echter ontkend dat ze dit in werkelijkheid heeft gedaan. Deze commotie doet wat mij betreft niets af aan de kwaliteit van het boek; het schetst niet alleen een portret van de familie, maar het is ook een eerbetoon aan de overleden broer. Het is een prachtig boek dat je bij de kladden grijpt. Lezen maar.

Een artikel in Tzum vertelt meer over het boek.

Hieronder een fragment uit DWDD over de ophef rond het boek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

De pelikaan – Martin Michael Driessen

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Onlangs las ik de verhalenbundel Rivieren van Driessen en werd ik getroffen door het taalgebruik en de soepele manier van vertellen van deze schrijver. Voor deze bundel ontving Driessen de ECI Literatuurprijs en de ECI-lezersprijs. Nieuwsgierig geworden naar andere boeken van hem ben ik  De pelikaan gaan lezen.

Het boek vertelt het verhaal van postbode Andrej en kabelbaanbestuurder Josip, dat zich afspeelt in een fictief plaatsje aan de Adriatische kust in het voormalig Joegoslavië. Andrej weet van de verhouding die Josip heeft met Jana in Zagreb. En Josip weet dat Andrej geld steelt uit brieven die hij moet rondbrengen. Beide mannen chanteren de ander, zonder dit van elkaar te weten. Ze raken zelfs min of meer met elkaar bevriend. Josip vertelt Andrej over zijn slechte huwelijk, over hun zoontje dat op één-jarige leeftijd is overleden en hun verstandelijk beperkte dochter Katarina. Andrej bezoekt het gezin af en toe en maakt veel puzzels met Katarina. Josip neemt de zorg voor de hond Laika over van Andrej.

Als ze een keer samen gaan nachtvissen vertelt Josip dat hij wordt gechanteerd. Maar Andrej is meer onder de indruk van de pelikanen die om de boot heen zwemmen. Josip vertelt dat pelikanen een christelijk symbool zijn voor zelfopoffering en wederopstanding.

Op de achtergrond dreigt het begin van de Balkanoorlog, het verhaal speelt eind jaren tachtig van de vorige eeuw. De sfeer in de vriendengroep wordt steeds grimmiger en ieders politieke voorkeuren worden steeds meer duidelijk. Als de oorlog het dorp bereikt worden Josip en Andrej ontslagen. De pelikanen in de zee worden met olie besmeurd als er een tanker in brand wordt geschoten. In één dag wordt het dorp weggevaagd.

In het laatste deel van het boek is het 15 jaar later en zijn Josip en zijn vriendin Jana samen op vakantie in Wiesbaden. Het boek eindigt verrassend.

Het boek  De pelikaan heeft als ondertitel ‘een komedie’. En dat is het ook, maar het wordt nergens ongeloofwaardig. Heel knap hoe Driessen de onhandigheid van de beide heren beschrijft. Mannen die toenadering zoeken maar elkaar niet kunnen bereiken. In het interview in het tv-programma ‘Boeken’ vraagt hij zich af of dat voor alle mannen geldt.

Ik heb het boek met plezier gelezen, een fijn verhaal met een onalledaags thema.

 

 

2 reacties

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

En we noemen hem – Marjolijn van Heemstra

En we noemen hem

Heeft je bibliotheek dit boek?

De ik-figuur uit dit boek kreeg op haar achttiende verjaardag een ring van haar grootmoeder. Het is een erfstuk uit de adellijke familie waartoe ze behoort. De ring is afkomstig van een neef, bommenneef genoemd, die de ring heeft bestemd voor een nazaat die naar hem genoemd wordt. De hoofdpersoon is zwanger en wil haar eerste kind naar de neef vernoemen. Maar ze wil eerst meer weten over hem.
Ze gaat op onderzoek naar het verhaal van bommenneef. Volgens de familie heeft hij vlak na de oorlog een NSB-er vermoord door op pakjesavond een bom te laten bezorgen. De bom ontplofte en de NSB-er was op slag dood. De familie beschouwt de neef dan ook als een held.
De ik-figuur zoekt bronnen na, komt in archieven, krijgt contact met andere onderzoekers van de Tweede Wereldoorlog, leert veel en komt steeds meer te weten over de werkelijke toedracht van het voorval.
Er tussendoor speelt het verhaal van de zwangerschap van de vertelster. De hoofdstukken hebben de namen van het aantal weken te gaan. De zwangerschap is niet gemakkelijk en vergt veel, maar is tevens een deadline voor het onderzoek. De lezer komt uiteindelijk niet te weten hoe de baby gaat heten. De ouders twijfelen ook nog na de geboorte en in het ziekenhuis staat er voorlopig baby op het naamkaartje.

Het is een interessant boek voor mensen die van stamboomonderzoek en familiegeschiedenis houden. De werkelijkheid is altijd genuanceerder dan de familieverhalen doen vermoeden.

Marjolijn van Heemstra won met dit boek de BNG Literatuurprijs 2017.

2 reacties

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman

De heilige Rita – Tommy Wieringa

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Paul Krüzen is bijna vijftig en woont met zijn vader in een oude boerderij (waar het een beetje spookt) ergens diep in het oosten van Nederland vlakbij de Duitse grens. Het lijkt of de tijd heeft stilgestaan in het dorp Mariënveen, maar dat is niet zo. In de loop van de laatste decennia hebben zich er Chinezen gevestigd, die een restaurant en een snackbar zijn begonnen. Met zijn vriend Hedwiges Geerdink, eveneens vrijgezel bezoekt Paul deze gelegenheden regelmatig. Ook komt hij wel in de nachtclub, annex bordeel, van dorpsgenoot Laurens Steggink in Duitsland. In het bordeel werkt Rita, de prostituee voor wie Paul een voorkeur heeft. Dat zij dezelfde naam heeft als de heilige Rita, patrones van de hopeloze gevallen, is vast geen toeval.

Als zich op een gegeven moment een Rus, Iwan, vertoont in de nachtclub, wordt Paul herinnerd aan het Russische vliegtuigje dat in het land van zijn vader is neergestort toen Paul een jaar of acht was. De Russische piloot overleefde het en hij werd opgevangen door de ouders van Paul. Dat er tussen de Rus en zijn moeder een verliefdheid ontstond, ontging het kind. Traumatisch was dat zij het gezin verliet om met de Rus te gaan samenwonen. Paul zag haar nooit meer terug. De Rus in de nachtclub maakt alle woede en ellende weer in hem wakker.

Nu runt Paul een webwinkel met militaria (o.a. uniformen en wapens) waarvoor veel belangstelling bestaat. Vriend Hedwiges beheert het kruidenierswinkeltje van zijn overleden ouders, maar het gerucht gaat dat hij miljonair is. Als Hedwiges wordt overvallen in zijn huis, verdenkt Paul Iwan en geeft de angstige Hedwiges een wapen zodat hij zich zal kunnen verdedigen. Zo wordt de spanning opgevoerd en je voelt als lezer dat dit niet goed kan aflopen.

Ik vond De heilige Rita een heel mooi boek. Tommy Wieringa beschrijft prachtig en met veel compassie het leven in het slaperige dorp, waar de moderne wereld langzaam in begint door te sijpelen. Soms is het ook hilarisch: er komen wel Chinezen en Russen, maar er is geen pinautomaat. De jongeren trekken weg naar de grote stad. Alleen de “hopeloze gevallen” blijven achter in Mariënveen.

 

 

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Dat vreemde in mijn hoofd – Orhan Pamuk

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de serie ‘Spraakmakende boeken’ van de Volksuniversiteit Fryslan wordt op 9 mei dit boek van Orhan Pamuk besproken. Voor mij een goede reden om het te lezen.

Het verhaal begint op een moment in het leven van de jonge Mevlut Karatas. Hij schaakt een meisje dat hij drie jaar lang liefdesbrieven heeft geschreven. Maar bij hun ontmoeting blijkt het meisje dat met hem wil vluchten niet zijn geliefde, maar een oudere zus van haar. Mevlut had beide zussen ooit op een bruiloft slechts van een afstand gezien en hen verwisseld. Ondanks zijn teleurstelling vertrekt hij met dit meisje uit hun dorp in Anatolië.

Daarna begint het boek met het levensverhaal van Mevlut als hij wat jonger is en met zijn vader in Istanbul woont. Terwijl hij naar school gaat, verkoopt zijn vader overdag zelfgemaakte yoghurt en ’s avonds de traditionele boza-drank, bereid uit gefermenteerde gierst en met een laag alcoholgehalte zodat moslims het ook mogen drinken.

Na verloop van tijd gaat Mevlut minder vaak naar school en zoekt vertier met, soms minder betrouwbare, vrienden. Op deze manier leert hij de stad Istanbul en de inwoners kennen. Veel huizen worden clandestien gebouwd, veelal door bewoners die zich uit de omliggende dorpen vestigen in de stad. Langzamerhand verdwijnen de krottenwijken die plaats maken voor flatgebouwen en verandert Istanbul in een moderne stad met ook nadelige gevolgen zoals bendevorming en bouwfraude.

Mevlut wordt gelukkig met zijn vrouw Rayiha en ze krijgen twee dochters maar hij voelt zich steeds minder op zijn gemak in de stad. Met de verkoop van yoghurt en boza gaat het steeds slechter omdat het lastig verkopen is aan bewoners van flatgebouwen. Hij probeert nog baantjes als o.a. kelner, kassier en parkeerwacht.

Daarnaast volgen we het leven van Vediha. Samen met haar zussen Rayiha en Samiha zorgt ze voor de familie, delen ze lief en leed met elkaar en voelen ze zich steeds sterker. De liefdesgeschiedenis van Mevlut met Rayiha en Samiha eindigt met een nogal simpele ontknoping.

Dit boek geeft een goed beeld van de sociale ontwikkelingen in Istanbul gedurende vijftig jaar. De geschiedenis van een familie speelt hier doorheen. In het boek is een uitgebreid namenregister opgenomen, evenals een aantal motto’s.

 

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Literaire roman