Auteursarchief: Jacqueline

Over Jacqueline

Met ingang van 1 februari ben ik gestopt met werken bij de bibliotheek. Omdat ik dus vast meer tijd krijg om te lezen, blijf ik graag schrijven voor de Tips van de bieb. Verder zijn wandelen, tuinieren en piano spelen mijn favoriete bezigheden. Mijn literaire voorkeur gaat uit naar de Nederlandse literatuur en jeugdboeken.

Brood, Zout, Wijn – Vonne van der Meer

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Eigenlijk lees ik alles van Vonne van der Meer. Haar schrijfstijl is prettig en de thema’s zijn regelmatig verrassend, net even anders. Zo ook in deze verhalenbundel.

De titel wordt in één van de verhalen als volgt toegelicht: Brood, opdat je in dit huis gezondheid en voorspoed zult kennen. Zout, opdat je leven hier niet eentonig zal zijn. Wijn, opdat je hier gelukkig zal zijn en veel levensvreugde zult ondervinden. Dit is een oud Duits gebruik om deze artikelen te geven aan de nieuwe bewoner(s) van jouw huis.

En dat is meteen de rode draad in de meeste verhalen: verhuizen.

In het eerste verhaal ‘Zonder Jozef’ gaat een vrouw op zoek naar een beeldje dat ze in de tuin van haar vroegere woning heeft begraven. Het tweede verhaal vertelt over een echtpaar dat hun huis verkoopt aan een alleenstaande man. De vrouw houdt een sleutel achter om later nog één keer in hun voormalige huis rond te kunnen lopen. En in het verhaal ‘Vanwege het uitzicht’ lezen we de overpeinzingen van een makelaar terwijl hij aspirant-kopers rondleidt door een appartement. In ‘Goede doelen’ tenslotte is een vrouw net verhuisd en om haar tijd te vullen geeft ze zich op als collectante. Zo leer je de omgeving het snelste kennen.

Daarna volgen nog drie verhalen. In het verhaal ‘Maagdenroof’ heeft een vrouw van middelbare leeftijd een stichting opgezet. Om bekendheid te geven aan deze stichting geeft ze een interview aan een jonge journaliste die haar indringende vragen stelt over haar leven. ‘De verstekeling’ vertelt het verhaal over een echtpaar dat lang getrouwd is. Te lang? In het laatste verhaal ‘Zwart jurkje’ koopt een vrouw een jurkje dat eigenlijk te klein is. Na het passen krijgt ze het niet meer uit en besluit het dan maar aan te houden…

In alle verhalen spelen vrouwen een hoofdrol en zijn ze op een leeftijd waarop ze een nieuwe fase ingaan. En vrijwel allemaal werken ze zich in de nesten. Vaak handelen de vrouwen tegen beter weten in en dan kan het zo maar uitlopen op een arrestatie, overspel, zelfdoding of een ongeluk. Ondanks deze gebeurtenissen zijn het luchtig vertelde verhalen, geschreven met mededogen voor deze vrouwen. Die combinatie maakt het lezen van de verhalen tot een feestje.

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Verhalen

De pelikaan – Martin Michael Driessen

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Onlangs las ik de verhalenbundel Rivieren van Driessen en werd ik getroffen door het taalgebruik en de soepele manier van vertellen van deze schrijver. Voor deze bundel ontving Driessen de ECI Literatuurprijs en de ECI-lezersprijs. Nieuwsgierig geworden naar andere boeken van hem ben ik  De pelikaan gaan lezen.

Het boek vertelt het verhaal van postbode Andrej en kabelbaanbestuurder Josip, dat zich afspeelt in een fictief plaatsje aan de Adriatische kust in het voormalig Joegoslavië. Andrej weet van de verhouding die Josip heeft met Jana in Zagreb. En Josip weet dat Andrej geld steelt uit brieven die hij moet rondbrengen. Beide mannen chanteren de ander, zonder dit van elkaar te weten. Ze raken zelfs min of meer met elkaar bevriend. Josip vertelt Andrej over zijn slechte huwelijk, over hun zoontje dat op één-jarige leeftijd is overleden en hun verstandelijk beperkte dochter Katarina. Andrej bezoekt het gezin af en toe en maakt veel puzzels met Katarina. Josip neemt de zorg voor de hond Laika over van Andrej.

Als ze een keer samen gaan nachtvissen vertelt Josip dat hij wordt gechanteerd. Maar Andrej is meer onder de indruk van de pelikanen die om de boot heen zwemmen. Josip vertelt dat pelikanen een christelijk symbool zijn voor zelfopoffering en wederopstanding.

Op de achtergrond dreigt het begin van de Balkanoorlog, het verhaal speelt eind jaren tachtig van de vorige eeuw. De sfeer in de vriendengroep wordt steeds grimmiger en ieders politieke voorkeuren worden steeds meer duidelijk. Als de oorlog het dorp bereikt worden Josip en Andrej ontslagen. De pelikanen in de zee worden met olie besmeurd als er een tanker in brand wordt geschoten. In één dag wordt het dorp weggevaagd.

In het laatste deel van het boek is het 15 jaar later en zijn Josip en zijn vriendin Jana samen op vakantie in Wiesbaden. Het boek eindigt verrassend.

Het boek  De pelikaan heeft als ondertitel ‘een komedie’. En dat is het ook, maar het wordt nergens ongeloofwaardig. Heel knap hoe Driessen de onhandigheid van de beide heren beschrijft. Mannen die toenadering zoeken maar elkaar niet kunnen bereiken. In het interview in het tv-programma ‘Boeken’ vraagt hij zich af of dat voor alle mannen geldt.

Ik heb het boek met plezier gelezen, een fijn verhaal met een onalledaags thema.

 

 

2 reacties

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

Dat vreemde in mijn hoofd – Orhan Pamuk

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de serie ‘Spraakmakende boeken’ van de Volksuniversiteit Fryslan wordt op 9 mei dit boek van Orhan Pamuk besproken. Voor mij een goede reden om het te lezen.

Het verhaal begint op een moment in het leven van de jonge Mevlut Karatas. Hij schaakt een meisje dat hij drie jaar lang liefdesbrieven heeft geschreven. Maar bij hun ontmoeting blijkt het meisje dat met hem wil vluchten niet zijn geliefde, maar een oudere zus van haar. Mevlut had beide zussen ooit op een bruiloft slechts van een afstand gezien en hen verwisseld. Ondanks zijn teleurstelling vertrekt hij met dit meisje uit hun dorp in Anatolië.

Daarna begint het boek met het levensverhaal van Mevlut als hij wat jonger is en met zijn vader in Istanbul woont. Terwijl hij naar school gaat, verkoopt zijn vader overdag zelfgemaakte yoghurt en ’s avonds de traditionele boza-drank, bereid uit gefermenteerde gierst en met een laag alcoholgehalte zodat moslims het ook mogen drinken.

Na verloop van tijd gaat Mevlut minder vaak naar school en zoekt vertier met, soms minder betrouwbare, vrienden. Op deze manier leert hij de stad Istanbul en de inwoners kennen. Veel huizen worden clandestien gebouwd, veelal door bewoners die zich uit de omliggende dorpen vestigen in de stad. Langzamerhand verdwijnen de krottenwijken die plaats maken voor flatgebouwen en verandert Istanbul in een moderne stad met ook nadelige gevolgen zoals bendevorming en bouwfraude.

Mevlut wordt gelukkig met zijn vrouw Rayiha en ze krijgen twee dochters maar hij voelt zich steeds minder op zijn gemak in de stad. Met de verkoop van yoghurt en boza gaat het steeds slechter omdat het lastig verkopen is aan bewoners van flatgebouwen. Hij probeert nog baantjes als o.a. kelner, kassier en parkeerwacht.

Daarnaast volgen we het leven van Vediha. Samen met haar zussen Rayiha en Samiha zorgt ze voor de familie, delen ze lief en leed met elkaar en voelen ze zich steeds sterker. De liefdesgeschiedenis van Mevlut met Rayiha en Samiha eindigt met een nogal simpele ontknoping.

Dit boek geeft een goed beeld van de sociale ontwikkelingen in Istanbul gedurende vijftig jaar. De geschiedenis van een familie speelt hier doorheen. In het boek is een uitgebreid namenregister opgenomen, evenals een aantal motto’s.

 

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Literaire roman

Hoe alles moest beginnen – Thomas Verbogt

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Het nieuwste boek van Thomas Verbogt gaat het over een kindervriendschap tussen Thomas en Licia, buurkinderen van elkaar en klasgenoten op de lagere school. We volgen hun levens en de momenten dat zij elkaar later weer zien. Het boek is verdeeld in vier delen. Het eerste deel beschrijft de wereld van de jaren zestig, een periode dat Thomas en Licia helemaal op elkaar gericht zijn. De moeder van Licia overlijdt als zij zes jaar is, ze had het ‘aan haar hart’. Aan het eind van de lagere school verhuist Licia met haar vader en zijn nieuwe vriendin naar Italië. Thomas voelt ‘wanhoop nu ik alles alleen moet doen wat ik zes jaar met Licia heb gedaan’. Ze proberen brieven te schrijven maar dat lukt niet echt: ‘De brieven die ik van haar kreeg, hadden net zo goed van iemand anders kunnen zijn’.

In het tweede deel raken ze elkaar kwijt. Ieder probeert op haar/zijn manier een nieuw leven op te bouwen. Thomas bezoekt Licia in Italië, ze hebben elkaar acht jaar niet gezien. Ter ere van zijn komst wordt er een feest georganiseerd. Thomas voelt zich steeds minder op zijn plaats en vertrekt na een paar dagen. Hij bemerkt dat hij zelf  ‘niets heeft veranderd in zijn leven, dat hij nog teert op een oude droom. Er moet een nieuw leven komen’.

Als ze allebei veertig zijn zien ze elkaar opnieuw. Helemaal uit elkaar gegroeid en beiden kost het moeite hun leven in te vullen. Licia woont tijdelijk in Duitsland en Thomas zoekt haar daar op. Hij vertelt dat hij naar een psycholoog gaat om over zijn trauma te praten. In zijn jeugd is hij ernstig ziek geweest, hij heeft het amper overleefd. Op advies van Licia schrijft hij een brief aan zijn vader, waar hij geen goede relatie mee had.

In het laatste deel zijn ze allebei drieënzestig. De moeder van Thomas is overleden. En voor het eerst heeft Thomas een relatie die langer stand houdt dan een jaar. Licia en Thomas  ontmoeten elkaar in Nijmegen en lopen door de straten van hun jeugd. Ze kunnen in hun oude woonhuizen rondlopen. En er komen gebeurtenissen uit hun jeugd aan het licht.

Het is mooi zoals Verbogt gevoelens kan omschrijven. Veel filosofisch getinte zinnen stemmen tot nadenken. En op iedere bladzij staan wel een paar mooie zinnen om te onderstrepen. Vooruit, nog ééntje: ’Misschien kunnen we ons beter dan toen afvragen hoe alles moet beginnen’. Lees dit boek en laat je onderdompelen.

 

 

1 reactie

Opgeslagen onder Literaire roman

Rivieren – Martin Michael Driessen

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Rivieren is een bundel met drie verhalen.

In het eerste verhaal, Fleuve sauvage, gaat een niet zo succesvolle acteur op pad met de kano en tent van zijn zoon. Met als doel: geen familieleden lastig vallen met zijn mateloos drinken. Tijdens de tocht wil hij beslissen of hij al dan niet zal stoppen met drinken. Door de aanhoudende regen staat het water erg hoog, hetgeen hem de nodige problemen oplevert. Het verhaal is heel beeldend geschreven en zou zo verfilmd kunnen worden.

Het tweede verhaal heet De reis naar de maan.  Het gaat over de wereld van de Duitse stamvlotters in het begin van de 20e eeuw (zie foto boekomslag). De rijke Julius en de arme knecht Konrad volgen we over een periode van tientallen jaren. Na de Eerste Wereldoorlog komen ze elkaar tegen als er een enorm vlot gebouwd wordt dat voor Holland is bestemd. Samen reizen ze mee.  Het verhaal heeft een open einde.

In het derde verhaal, Pierre en Adèle, speelt een vete tussen twee families de hoofdrol. Beide bezitten zij land in een dal, gescheiden door de rivier Issou. De protestantse familie Corbé en de rijke, katholieke familie Chrétiens hebben ruzie over het vruchtgebruik van de landerijen in het dal van het riviertje dat voor veel onduidelijkheid zorgt door zijn bedding steeds te verleggen.

De verhalen zijn zeer beeldend geschreven; in elk verhaal hangt een zekere spanning en er wordt veel niet uitgesproken. Rivieren spelen een belangrijke rol: ze zijn zowel beestachtig, als bindende kracht en erfafscheiding.  Qua symboliek kun je de rivier zien als de ontembare stroom van het leven, die met ons doet wat het wil. In elk verhaal zie ik het onvermogen om tot elkaar te komen. Drie juweeltjes qua taalgebruik en inhoud.

In 2016 won Driessen met dit boek de ECI Literatuurprijs.

Deze titel is ook beschikbaar als e-book in de onlinebibliotheek.

 

1 reactie

Opgeslagen onder Overige, Verhalen

De middelste dag van het jaar – Maria Stahlie

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Sylvia Ciecierzky, half Nederlands, half Pools, schrijft artikelen over de wijnbouw en is vertaalster. Op 1 juli 2015 wil ze beginnen aan een spoedklus, een vertaling van een novelle. Het is echter zeer warm en ze kan zich niet concentreren. Bovendien is haar eerste man, Tommy, vanuit Amerika in Amsterdam aangekomen voor twee optredens met zijn band. Met hem heeft ze twee dochters gekregen die ook in Amerika wonen. Tommy wil graag dat Sylvia in Amerika komt wonen om samen met hem oud te worden. Ze zal daarover nadenken.

2 juli, de middelste dag van het jaar, is weer een zeer warme zomerdag. Sylvia besluit het graf te bezoeken van haar tweede echtgenoot Andrei. Hij is dan precies vijf jaar geleden vermoord in Soedan.  Met hem en haar dochter Mirjam heeft zij 9 maanden op een Grieks eiland gewoond. Deze periode luidde het einde van hun huwelijk in.

Bij het graf treft ze een andere bezoeker, Lucien. Lucien was de beste vriend van Mirjam op het Griekse eiland. Hij is dronken, verward en heeft kiespijn. Met hem trekt ze de rest van de dag op. Het wordt een dag met overpeinzingen, ontboezemingen en zelfreflectie van beide bezoekers. Lucien blijkt iets te maken te hebben met de dood van een boer op het Griekse eiland. Sylvia heeft een buurvrouw ten onrechte een gevangenisstraf van drie maanden laten uitzitten. In de loop van het verhaal komen beiden tot inzicht over het waarom en hoe van hun handelen indertijd. Aan het einde van de dag bezoeken ze een tandarts, en het concert van Tommy.

Deze roman is overvol met gedachten en vragen over het bestaan. Sylvia komt tot het inzicht dat haar zelfredzaamheid en zelf gekozen isolement eigenlijk in afstandelijkheid is veranderd. De manier waarop Stahlie dit beschrijft geeft ook bij de lezer veel stof tot nadenken. Een heel boeiend boek dat je langzaam tot je moet nemen.

Haar roman Honderd deuren(1996) gaat over dezelfde personen als in De middelste dag van het jaar. Maria Stahlie heeft verschillende prijzen ontvangen voor haar werk: de Annie Romein-prijs, de Opzij Literatuurprijs en de Multatuliprijs.

Deze titel is ook beschikbaar als e-book in de onlinebibliotheek.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

De langste nacht – Otto de Kat

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Omdat ik eerder het boek Bericht uit Berlijn met plezier las, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Eigenlijk hebben vier boeken van Otto de Kat met elkaar te maken: De inscheper (2004), Julia (2008), Bericht uit Berlijn (2012) en De langste nacht (2015). In elk boek wordt het verhaal verteld vanuit een ander perspectief.

In De langste nacht maken we kennis met de zesennegentigjarige Emma. Sinds een week eet zij niet meer. Tijdens deze week overdenkt ze haar leven, voornamelijk de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog en haar leven daarna. Ze was getrouwd met een ‘goede’ Duitser, Carl, die betrokken raakte bij de door Von Stauffenberg uitgevoerde, mislukte aanslag op Hitler van 20 juli 1944. Carl en Emma beleven de laatste nacht samen, de langste nacht, als Carl naar een vergadering moet waarvan hij voelt dat hij daarna niet meer naar huis terugkeert. Emma vlucht naar Nederland waar ze gaat wonen in Gouda bij haar neef Chris Dudok, familie van moeders kant. Haar vader is onvindbaar, haar moeder woont afwisselend in Londen en Afrika.

Wanneer Emma Bruno ontmoet, bouwt ze samen met hem een nieuw leven op en krijgen ze twee zonen. Haar Duitse leven probeert ze te vergeten. Maar in haar laatste nachten lukt dat niet meer en komt haar leven in flarden voorbij.  Operatie Barbarossa en het Ardennenoffensief worden vrij kort beschreven. We lezen ook over de verhouding met haar moeder, over de vriendin van haar vader, de zelfmoord van haar neef Chris en het huisje aan de Waal, wat haar dierbaarste bezit is.

Tijdens haar laatste week wordt ze verzorgd door Judith, de verpleegkundige. Emma is in afwachting van haar zoon Thomas waar ze een betere relatie mee heeft dan met haar zoon Michael. Thomas kan zijn moeder met al haar herinneringen niet meer volgen. Hij krijgt allerlei opdrachten zoals het meenemen van tien dozen met brieven met nooit vertelde verhalen en veel agenda’s. Aan het einde van het boek komt het Sedatieteam-Oost om  haar laatste medicijn toe te dienen. Dan begint haar ‘langste nacht’, maar ook een soort ontwaken.

Het boek bestaat uit gevoelige beschrijvingen van menselijke verhoudingen, tussen familieleden, vrienden en geliefden. Dichtregels van Vroman en Nijhoff  worden regelmatig geciteerd en maken deze roman tot een boek vol melancholie. Deze roman komt het beste tot haar recht als je het met aandacht leest. Ik vind het mooi.

Deze titel is ook als e-book beschikbaar in de onlinebibliotheek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman