Auteursarchief: Hinke

Over Hinke

Ik ben medewerker informatie en advies bij Bibliotheek Leeuwarden. Ik hou van boeken, atlassen, gedichten, films, lezen, lezen en vooral lezen. Ik ben erg geïnteresseerd in Engelse/Amerikaanse literatuur, maar ik probeer ook de Nederlandse literatuur bij te houden.

Jasper en zijn knecht – Gerbrand Bakker

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de serie Privédomein verscheen in 2016 van Gerbrand Bakker Jasper en zijn knecht. In dit boek beschrijft Bakker ruim een jaar lang in dagboekvorm zijn belevenissen, afwisselend in Amsterdam en in de Eifel, waar hij ook een huis heeft. Dat huis heeft hij kunnen kopen dankzij de hem toegekende prestigieuze Ierse literatuurprijs, die hem een aanzienlijk geldbedrag opleverde.

Gerbrand neemt een hond (via Marktplaats), Jasper, die door een Nederlands echtpaar is meegenomen van een Grieks eiland. Jasper is autistisch, volgens Bakker, of getraumatiseerd. Hij heeft hechtingsproblemen en loopt vaak weg, maar komt uren later ook altijd weer terug. Jasper is zeer eigenzinnig en de Duitse buurman heeft het dan ook gekscherend over Jasper en zijn knecht als Gerbrand de hond uitlaat.

Hoewel Jasper centraal staat in het boek, komen er tal van onderwerpen aan de orde, zoals het huis in de Eifel, het schrijverschap, de contacten met het literaire wereldje in Nederland, en over zijn depressies. Er zijn veel flashbacks naar Gerbrand’s jeugd in de Wieringerwaard, verhalen over zijn familie, over zijn studententijd (onder andere in Leeuwarden, waar hij slechte herinneringen aan heeft), en over zijn homoseksualiteit.

In bepaalde opzichten doet dit boek denken aan de boeken van Voskuil, waar Bakker ook over schrijft. Ik vond dit boek in elk geval net zo verslavend als de delen van Het Bureau. Van mij had Gerbrand Bakker nog wel een jaar mogen doorschrijven aan dit boek. Gelukkig is er zijn blog, waarop we zijn bezigheden in de Eifel nog kunnen volgen.

In de epiloog beschrijft hij de dood van Jasper, met wie het al een tijdje niet erg goed ging. De dierenarts dacht aan een hersenschudding, of een wespensteek, of misschien een tumor. Jasper bleek niet meer te genezen. Juist de laatste periode van zijn leven begon hij zich echt aan Gerbrand te hechten….

2 reacties

Opgeslagen onder Overige

De ondergrondse spoorweg – Colson Whitehead

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In Wikipedia staat: “De ondergrondse spoorweg was een clandestien netwerk van (vaak informele en ad hoc-) smokkelroutes in de Verenigde Staten, waarlangs ontsnapte slaven de zuidelijke staten van de VS konden verlaten en een veilig heenkomen konden zoeken in de noordelijke staten die weggelopen slaven beschermden, of anders in Canada.”

Schrijver Colson Whitehead heeft er in zijn boek, waarmee hij de prestigieuze National Book Award 2016 won, een echte ondergrondse spoorlijn van gemaakt.

De jonge Cora is slavin op een grote katoenplantage in Georgia. De beheerder is streng en erg wreed. Veel slaven proberen te ontsnappen, maar de meeste worden weer opgepakt door slavenjagers, die voor (veel) geld slaven naar hun eigenaar terugbrengen. Ze zijn tenslotte zijn persoonlijk bezit. Toch is het Cora’s moeder ooit gelukt om uit handen van de slavenjagers te blijven, al is nooit duidelijk geworden wat er met haar gebeurd is.

Als Cora wordt benaderd door Caesar – die vroeger een betrekkelijk goed leven had, in een veel vrijere dienstbetrekking bij een witte eigenaar –  met het verzoek samen met hem te vluchten, aarzelt ze in eerste instantie. Uiteindelijk stemt ze toe en dan begint een spannende reis via de ondergrondse spoorweg door de staten Zuid- en Noord-Virginia, Tennessee en Indiana. Ze worden op de hielen gezeten door slavenjager Ridgeway, die er een persoonlijk belang in lijkt te stellen om Cora te pakken te krijgen. Ze worden geholpen door mensen van de ondergrondse spoorweg, die deze hulp voor hun omgeving verborgen houden, omdat het erg gevaarlijk werk is. Cora is een enorme doorzetter, dat komt haar goed van pas tijdens alle ontberingen en gevaren van haar vlucht.

Het is schokkend om te lezen hoe slaven werden behandeld. De Verenigde Staten kennen een lange geschiedenis van slavernij en uitgesproken racisme. In sommige staten is het ook tegenwoordig nog aan de orde van de dag. Een belangrijk boek, dat eigenlijk iedereen zou moeten lezen!

2 reacties

Opgeslagen onder Historische roman, Sociale roman

De zoetzure smaak van dromen – Sun Li

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Dit is het familieverhaal achter een Chinees restaurant, zoals de ondertitel aangeeft.

In 1980 kwamen de ouders van Sun Li vanuit Hong Kong naar Nederland. In China was voor hen geen toekomst, alleen armoede en honger. Ze runden een Chinees restaurant in een groot dorp in Friesland in een tijd dat deze restaurants nog heel goed liepen. Het was keihard werken voor de ouders die geen horeca-ervaring hadden. Geld voor personeel was er niet; de vijf kinderen, van wie Sun de jongste was, waren gratis werkkrachten. Van een normaal gezinsleven was geen sprake, geen moeder die met een kopje thee zat te wachten als de kinderen uit school kwamen, geen tijd voor het bezoeken van ouderavonden op school. De jonge Sun vergelijkt in het boek haar leven met dat van haar klasgenootjes en beseft dat ze wat dat betreft veel heeft gemist.

Naarmate de kinderen ouder worden en gaan studeren groeien zij en hun ouders uiteen. De ouders houden de Chinese waarden in ere, maar de tweede generatie voelt zich westers en gaat zijn eigen gang. Het restaurant leidt een kwijnend bestaan sinds er een groot Aziatisch wokpaleis aan de rand van het dorp is verschenen. Als de vader overlijdt en de kinderen niet staan te trappelen om de zaak over te nemen, lijkt het einde van het familierestaurant in zicht.

Dit is een ontzettend leuk en informatief boek over de altijd wat gesloten Chinese gemeenschap in Nederland die keihard werkt, maar liever niet opvalt. Het gaat over cultuurverschillen, liefde voor de familie en over eten. Wat erg bijdraagt aan het leesplezier zijn al die heerlijke gerechten die Sun Li zo beeldend beschrijft dat het water je in de mond loopt. Over de Hollands pot is ze kort: waterig en smakeloos. Achterin het boek zijn een paar niet al te moeilijke Chinese recepten opgenomen.

2 reacties

Opgeslagen onder Familieroman, Waargebeurd

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans

hermans

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de succesvolle lezingenreeks Spraakmakende Boeken bespreken vooraanstaande specialisten, die veelal verbonden zijn aan de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen, boeken die sterk in de belangstelling staan. Via Volksuniversiteit Fryslân komen deze lezingen ook naar Leeuwarden.

Op 17 mei 2017 bespreekt  dr. Mathijs Sanders onder de noemer “(her)ontdek een meesterwerk”  het boek Nooit meer slapen van Willem Frederik Hermans.

Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien. Nooit meer slapen is een grootse roman over grote dromen.

Nooit meer slapen is ook als e-book te leen.

Het boek is in 2016 verfilmd door Boudewijn Koole, onder de titel Beyond sleep.

3 reacties

Opgeslagen onder Psychologische roman

De rode stoeltjes – Edna O’Brien

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Op een koude winterse avond doet een intrigerende vreemdeling zijn intrede in het (fictieve) Ierse dorp Cloonoila. Dokter Vlad, zoals hij zich laat noemen, vestigt zich er als natuurgenezer en weet met name de vrouwelijke dorpsbewoners met zijn charmes in te palmen. Fidelma, die graag kinderen wil, maar na een paar miskramen denkt dat ze kinderloos zal blijven, heeft zich in haar hoofd gezet dat ze een kind wil van dokter Vlad. Ze beginnen in het geheim een verhouding. Als Fidelma inderdaad zwanger wordt, wordt Vlad plotseling opgepakt. Hij blijkt een berucht oorlogsmisdadiger uit de Balkan, die zich schuilhield op het Ierse platteland.

Na een gedwongen en gewelddadige abortus vlucht Fidelma naar Londen, waar zij zich in leven houdt met eenvoudige baantjes. Ze bezoekt het Centre waar vluchtelingen en immigranten uit allerlei landen samen komen om elkaar hun verhalen te vertellen. Het Centre wordt geleid door Varya uit Sarajevo. Fidelma luistert naar alle verschrikkingen die mensen hebben meegemaakt en komt erachter wat zich in Sarajevo heeft afgespeeld tijdens het beleg dat 1425 dagen duurde.

In het laatste deel van het boek gaat Fidelma naar het Internationaal Gerechtshof in Den Haag waar Vlad terechtstaat voor zijn misdaden. Ze wil hem bezoeken en hem confronteren met zijn misdaden. Het lukt haar om hem te ontmoeten, maar Vlad ontkent alles. Toch heeft Fidelma nu het idee dat ze verder kan met haar leven.

Het is niet moeilijk om in dokter Vlad de Servische leider Karadzic te herkennen, er zijn veel overeenkomsten. Het boek is hier en daar adembenemend als het gaat om de verhalen van de vluchtelingen en het geweld dat tegen mensen wordt gepleegd. Er zijn scenes die je niet gemakkelijk vergeet.

In de hoofdstraat van Sarajevo werden, op 6 april 2012, 11.541 rode stoelen opgesteld, een voor elke inwoner van Sarajevo die werd vermoord. De 643 kleine rode stoelen ertussen herinneren expliciet aan de kinderen die tijdens het beleg omkwamen. Aan hen heeft Edna O’Brien dit boek opgedragen.

Lees een recensie van De rode stoeltjes op  literair weblog Tzum.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Oorlogsroman, Psychologische roman

Het einde van de rode mens – Svetlana Alexijevitsj

rodemens

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de succesvolle lezingenreeks Spraakmakende Boeken bespreken vooraanstaande specialisten, die veelal verbonden zijn aan de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen, boeken die sterk in de belangstelling staan. Via Volksuniversiteit Fryslân komen deze lezingen ook naar Leeuwarden.
Op 12 april 2017 bespreekt  dr. Sander Brouwer in Bibliotheek Leeuwarden het boek Het einde van de rode mens van Svetlana Alexijevitsj.  De Wit-Russische journalistieke schrijfster Svetlana Alexijevitsj  werd de winnares van de Nobelprijs voor de Literatuur in 2015.

Op de website van uitgeverij De Bezige Bij staat over dit boek het volgende:

Meer dan twintig jaar geleden viel de Sovjet-Unie uit elkaar, ontdekten de Russen de wereld, en ontdekte de wereld de Russen. Even leek een romance in de maak, maar de liefde was snel voorbij. Terwijl men in het Westen nog steeds Gorbatsjov idealiseert en in het Oosten Poetin het begrip ‘democratie’ wel erg ruim interpreteert, grijpen vele voormalige Sovjetburgers – ook jongeren – vol nostalgie terug naar de socialistische staatsmannen van weleer. Onderzoeksjournaliste Svetlana Alexijevitsj laat honderden getuigen aan het woord over hun leven tijdens en na de Sovjet-Unie: goede mensen en minder goede mensen; schuldigen en slachtoffers; aanhangers van de perestrojka en hardleerse stalinisten. Met een opmerkelijke openheid vertellen zij hoe de omwenteling van 1991 hun levensloop beïnvloedde, hoe hun wereldbeeld veranderde, hoe ze op zoek moesten naar een nieuwe identiteit. Het einde van de rode mens ontbloot de ziel van een getraumatiseerd, verdeeld volk. Ook zij zijn Europa.

Het boek werd lovend ontvangen:

´Magnifiek epos over Rusland in de 20ste eeuw aan de hand van individuele getuigenissen.’ – ***** NRC Handelsblad
‘Een magistraal boek’ – Sheila Sitalsing in de Volkskrant
‘Een puik staaltje geschiedschrijving […] Alexijevitsj weet de ziel van een volk bloot te leggen.’ – FD Persoonlijk
‘Alexijevitsj brengt de Sovjetmens tot leven […] Het is haar grote verdienste dat ze de voormalige Sovjetburgers aan het praten heeft gekregen, gewend als ze waren hun mond te houden. […] Het boek zit barstensvol hartverscheurende verhalen die als reeks een grote impact hebben.’ – Trouw

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige

Vaak ben ik gelukkig – Jens Christian Grøndahl

grondahl

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Nu is jouw man ook dood, Anna. Jouw man. Onze man.

Zo begint het boek van de Deense auteur Grøndahl. Aan het woord is Ellinor, die aan het graf van haar beste vriendin Anna, vertelt over haar leven en haar huwelijk.

Anna is al veertig jaar dood, omgekomen bij een ski-ongeluk, waarbij de man van Ellinor ook omkwam, al is zijn lichaam nooit gevonden. Na Anna’s dood neemt Ellinor de zorg op zich van de zoontjes van Anna, een tweeling, en daarmee ook van Anna’s man Georg. Uiteindelijk trouwt Ellinor met Georg, zodat zij feitelijk de plaats van Anna inneemt.

Nu Georg is gestorven, blikt Ellinor terug op haar leven. Elk leven kan worden teruggebracht tot een handjevol feiten als het afgelopen is, zo zegt ze. Dat en dat is gebeurd en je kunt ervan vinden wat je wilt. Al lijkt Ellinor’s leven niet spectaculair, toch heeft ze het één en ander voor de kiezen gekregen. Ze is grootgebracht door een alleenstaande moeder, haar vader heeft ze nooit gekend, iets met de oorlog. De ware toedracht hoort ze pas, als ze in haar puberteit is. Haar moeder liep er niet mee te koop en Ellinor houdt het ook de rest van haar leven voor iedereen verborgen, zelfs voor Georg. Alleen Anna krijgt het dus veertig jaar na haar dood te horen.

Het eerste huwelijk van Ellinor was niet heel gelukkig, ze is kinderloos gebleven, ook nadat ze met Georg trouwde. Bovendien had haar eerste man een buitenechtelijke relatie, maar daar kwam Ellinor pas na zijn dood achter. De relatie met Anna’s kinderen, de tweeling voor wie zij een tweede moeder was, wordt er niet beter op nu ze volwassen zijn en zelf gezinnen hebben.

Een weinig vrolijk leven dus, maar toch zegt ze: vaak ben ik gelukkig, gelukkig vanbinnen, ook al kan ik het niet altijd laten zien. Anna is, nog altijd, de enige met wie ze haar gedachten en gevoelens deelt.

Ik had nog nooit iets van Grøndahl gelezen, maar ik vond dit een prachtig boek. Ingetogen en subtiel, een aanrader!

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman