Maandelijks archief: januari 2017

About a boy – Nick Hornby

Omslag About a boy

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De boy in de titel kan zowel de 12-jarige Marcus zijn als de 36-jarige Will. Will leidt een gemakkelijk leventje: hij ontvangt genoeg royalties om ruim van te leven doordat zijn vader ooit een bekend kerstliedje heeft geschreven. Hij leeft als een zorgeloze vrijgezel, werkt niet, koopt mooie kleren, veel cd’s, kijkt veel TV en rijdt voor zijn plezier doelloos door Londen. Hij doet zich bij een club voor alleenstaande ouders voor als alleenstaande vader van een zoontje. Op die manier hoopt hij een leuke alleenstaande vrouwelijke ouder te leren kennen. Het loopt heel anders dan verwacht, maar hij ontmoet uiteindelijk Fiona en haar 12-jarige zoon Marcus.

Na de scheiding zijn Fiona en Marcus naar Londen verhuisd, waar Marcus zich doodongelukkig voelt op school. Hij wordt gepest omdat hij nogal wereldvreemd en teruggetrokken is. Zijn moeder is een idealistische oudere hippie en heeft hem opgevoed met veel idealen. Tussen Will en Fiona wordt het niets, maar Marcus trekt steeds meer naar Will toe. Will beseft op een bepaald moment dat Marcus geen hulp nodig heeft bij het volwassen worden, maar bij het kind zijn.

Het is geestig en ontroerend om te lezen hoe de beide “jongens” elkaar helpen. Will leert op een meer volwassen en betrokken manier om te gaan met anderen, terwijl Marcus leert welke popmuziek in is en wat voor kleren hij aan moet trekken. Hij krijgt daardoor meer zelfvertrouwen en een aantal vrienden. Hij is niet meer bang voor allerlei onheil en vooral niet voor het verlies van zijn depressieve moeder.

De dood van Kurt Cobain speelt een belangrijke rol in dit boek, waaraan je kunt merken dat het al een tijd geleden verschenen is. Het boek is echter nog heel actueel en bovendien vlot en lichtvoetig geschreven. Een grappig en ontroerend boek over vriendschap en volwassen worden met om en om een hoofdstuk over Marcus en over Will.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

De zevende functie van taal Laurent Binet

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Stel je zou mensen via een taalformule kunnen overtuigen van alles wat je wilt. Politici zouden er likkebaardend naar op zoek gaan.

Zo gaat het in dit verhaal. Roland Barthes, een taalwetenschapper, krijgt na zijn bezoek aan François Mitterand een auto-ongeluk, zodat hij in het ziekenhuis belandt. Daar wordt hij opnieuw bedreigd en aangevallen en hij overlijdt. Dan krijgt commissaris Bayard de opdracht het ongeluk te onderzoeken. Het lijkt een routineonderzoek, maar hij ondervindt in de kringen van wetenschappers zoveel weerstand dat hij besluit om een medestander te zoeken.

Dat is Simon Herzog, een promovendus van de universiteit van Vincennes, en via hem krijgen we toegang tot het wereldwijde wetenschappelijke milieu van begin jaren jaren tachtig. Het verhaal speelt achtereenvolgens in Parijs, Bologna, Ithaka (een plaatsje in de Verenigde Staten), Venetië, Parijs en de epiloog vindt plaats in Napels. Het  draait dus allemaal om het document van die overtuigingsformule. Er zijn verschillende kapers op de kust, een Bulgaarse variant, de Russen, maar ook de beide presidentskandidaten: Giscard en Mitterand. Bovendien zijn er ook verschillende kopieën: een papieren, een uit het hoofd geleerde, en een cassettebandje.

Wezenlijk onderdeel van het verhaal is De Logos-club, een wereldwijde debat-club, opgedeeld in niveaus, waarbij de verliezer van het debat betaalt met het laten afhakken van een vingerkootje, maar dat het ook meer kan kosten, blijkt aan het eind van het boek. Het verhaal eindigt in het televisiedebat tussen Giscard en Mitterand en daar blijkt dat de overtuigingsformule kennelijk toch  werkt.

Ik heb genoten van het verhaal, maar de intellectuele debatten tussen de wetenschappers gaan me, net als commissaris Bayard, volledig boven de pet en dat is wat mij betreft doorbijten en daarmee ontgaat me waarschijnlijk ook de fijnzinnige humor, waarover op de achterflap wordt gesproken. Echt bestaande figuren als Althusser, Todorov, Foucault en Eco bestrijden elkaars opvattingen op groteske wijze. Het wordt iets begrijpelijker als de tennissers Björn Borg en Ivan Lendl tegenover elkaar gezet worden. Als je dit verhaal leest heb je het gevoel dat je behoorlijk wat gemist hebt begin jaren tachtig.

Recensies zijn wisselend. Boekverkopers op Hebban zijn laaiend enthousiast. Coen Peppelenbos in Tzum is ronduit negatief. Chris Buur, chef van V en Sir Edmund (bij de Volkskrant), is razend enthousiast over het nieuwe boek van Laurent Binet en legt in bijna 3 minuten in flitsende beelden uit waarom.

De zevende functie van taal wordt op 1 februari 2017 besproken in de lezingenserie Spraakmakende Boeken.

1 reactie

Opgeslagen onder Detective, Humoristische roman, Politieke roman

Die van hiernaast – Yewande Omotoso

omotoso

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De titel verrraadt het al: de buren uit dit verhaal kunnen niet met elkaar opschieten. De buren zijn Hortensia en Marion. De dames wonen in een villawijk in Kaapstad, Zuid-Afrika, en zijn al in de tachtig. De een is zwart en tenger, de ander is blank en fors. Ze zijn in bijna alles het tegenovergestelde: Marion is weduwe en heeft vier kinderen, Hortensia haar man leeft, alhoewel doodziek, en ze is kinderloos. De dames zitten elkaar voortdurend in de haren, het meest nog in de vergaderingen van het buurtcomité. Wanneer een van slaven afstammende familie oude grondrechten in de buurt opeist staan de dames lijnrecht tegenover elkaar. Maar als ze door een ongeluk en onfortuinlijke omstandigheden aangewezen zijn op elkaars hulp en Marion tijdelijk bij haar buurvrouw logeert verandert de situatie geleidelijk. Stukje bij beetje veranderen de dames in hun opvattingen.

Het grote thema in dit boek is apartheid. Het thema wordt niet al te zwaar aangezet en de kibbelarij tussen de beide buurvrouwen zorgt voor een komische noot. Het verhaal wordt op een prettige manier afwisselend vanuit Hortensia en Marion verteld, wat maakt dat de lezer een goed beeld krijgt van de ontwikkeling van de relatie van de dames ten opzichte van elkaar.

Een boeiend boek dat prettig weg leest.

Yewande Omotoso is een Zuid-Afrikaanse schrijfster. Informatie over haar is o.a. te vinden op haar Facebookpagina. Dit is het eerste boek van haar dat vertaald is in het Nederlands.  Het maakt deel uit van een door Oxfam Novib gesteunde boekenreeks. Een uitgebreide leeswijzer van het boek vindt u hier.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Prachtige, dierbare dagen – Jay McInerney

dierbaredagenmc

Heeft uw bibliotheek dit boek?

New York 2008, enkele jaren na 9/11 en vlak voor de grote bankencrisis.

Russell en Corrine Calloway, – hij is uitgever en zij doet vrijwilligerswerk bij de voedselbank -,  wonen met hun twee kinderen in een loft in TriBeCa. Die woning was goedkoop toen ze er 15 jaar geleden begonnen, maar nu de wijk steeds geliefder wordt rijzen de huurprijzen de pan uit.

En hoewel Russell niet slecht verdient, kan hij zich toch niet echt meten met zijn rijke, soms zelfs steenrijke, vrienden. Het wereldje van de jetset waarin ze zich bewegen, hangt aan elkaar van etentjes in dure restaurants, peperdure wijnproeverijen en heel veel benefietgala’s, waar je als vrouw niet twee keer in dezelfde jurk kunt verschijnen. Kortom, het leven kost wat in Manhattan.

We lezen over geheime restaurants, feesten op het vakantie-adres van de Calloways in de Hamptons, boekpresentaties van nieuwe literaire ontdekkingen, en er wordt door de vriendenkring heel veel teruggeblikt op de jaren 80, toen iedereen nog jong was, maar toen het leven ook onveiliger was door de alomtegenwoordigheid van drank, drugs en aids.

Maar langzamerhand komen er scheurtjes in dat mooie leven. Het perfect geachte huwelijk van Russell en Corrine komt in gevaar als Corrine een verhouding krijgt met Luke. Russell zet het voortbestaan van zijn uitgeverij op het spel als hij in zee gaat met een zeer twijfelachtige schrijver. Opeens wordt alles anders, de zekerheden verdwijnen en als met de val van Lehman Brothers de crisis ingezet wordt, moeten er bakens verzet worden.

McInerney beschrijft deze rijken en hun decadente leven prachtig. Door VPRO-boeken wordt dit boek een glamoursoap genoemd en het lezen ervan een guilty pleasure. Daar kan ik mij wel in vinden, het is heerlijk om te lezen!

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman