Maandelijks archief: april 2015

Harem – Ronald Giphart

Harem

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In Harem beschrijft de twintigjarige Liam vanuit een afgelegen jachthut in Zweden de nogal ingewikkelde geschiedenis van zijn Zweedse familie. De vader van Liam, MacDonald Hope, roepnaam Mac, is een wereldberoemd fotograaf en is de hoofdrolspeler in deze familiegeschiedenis. Mac heeft nooit veel losgelaten over zijn verleden, maar Liam heeft een doos vol documenten en spullen en vooral foto’ s van vroeger, waarmee hij het verhaal reconstrueert en daarmee zijn debuutroman, Harem, schrijft.

Mac groeit op in Nederland, en reist op zijn achttiende af naar Zweden. Hij studeert aan de kunstacademie en richt met een aantal studiegenoten de punkband Frejas Brost op. Mac blijkt een enorm talent te hebben voor fotograferen, hij heeft ‘dé blik’. Mac ontwikkelt zich tot een succesvolle fotograaf. Mac beweegt zich in de Stockholmse kunstscène, waar punkrock, schilderkunst en fotografie en natuurlijk vrouwen centraal staan. Verschillende vrouwen spelen een grote rol in Mac’s leven, ze leven met elkaar samen in een oude melkfabriek, de ‘Melkerij’. Liam wordt in de Melkerij geboren en groeit daar op. Herinneringen hieraan beschrijft Liam uiteraard in zijn roman.

We hebben een tijdje moeten wachten op deze roman van Giphart, en ik was dan ook erg benieuwd. Zoals je van Giphart kunt verwachten, komen er veel feestjes en seks in het boek voor, maar het draait vooral om fotografie, de liefde en familie. De ontknoping had spannender gekund, maar al met al een heel aantrekkelijk boek!

Beluister hier een radio-interview met Giphart over Harem.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Het hout – Jeroen Brouwers

hout

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In Het hout is de hoofdpersoon en verteller van het verhaal de 26-jarige Eldert Haman, leraar Duits in een door kloosterlingen bestierd jongenspensionaat in Zuid-Limburg, begin jaren vijftig. Erg gelovig blijkt Eldert niet te zijn; desondanks laat hij zich, ook tot zijn eigen verbazing, gemakkelijk overhalen zijn intrek te nemen in het klooster en geeft hij zijn wereldse naam op voor de broedernaam Bonaventura. Bij de komst van een tiran als schoolhoofd, Mansuetus, moet hij ook zijn lessen Duits afstaan. Hij krijgt een baantje als ordebewaarder op de slaapzaal. Door deze gebeurtenis noemt hij regelmatig de opleiding een ‘terreurschool’ en vergelijkt hij het optreden van Mansuetus met de praktijken van de nazi’s.

In het pensionaat blijkt misbruik, in alle mogelijk varianten, aan de orde van de dag. Een enkele keer is Bonaventura er zelf getuige van wanneer een medebroeder zich aan een van de jongens vergrijpt, meestal zijn het geruchten die rondzingen, maar iedereen weet dat ze kloppen. Bonaventura zwijgt en doet niets.

Wanneer hij naar de tandarts moet, ontmoet hij Patricia en begint met haar een geheime liefdesrelatie.

Het maakt dat er een evenwicht ontstaat tussen de verschrikkelijke gebeurtenissen in het klooster en de ontmoetingen met Patricia. Want bij Patricia wordt hij meer mens met zijn twijfels en obsessies. Je blijft lezen omdat je wilt weten hoe dit verhaal afloopt.

Ik vind het een mooi boek ondanks het afschuwelijke onderwerp. Op iedere bladzijde staat een mooie zin of uitdrukking waardoor je het boek ‘langzaam’ gaat lezen.

Met dit boek viert Jeroen Brouwers zijn vijftigjarig schrijverschap. Hij is een van de grootste schrijvers in het Nederlands taalgebied. Naast romans schreef hij brieven, essays, feuilletons en polemieken.

Bekijk hier het interview van Wim Brands met Jeroen Brouwers in VPRO-boeken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

De verzamelde werken van A.J. Fikry, boekhandelaar – Gabrielle Zevin

zevin-fikry-2014

Heeft uw bibliotheek dit boek?

A.J. Fikry is de eigenaar van een niet erg rendabele boekwinkel op een eiland. Zijn leven ligt in puin. Niet alleen is zijn vrouw omgekomen bij een tragisch ongeval, ook zijn kostbaarste boek “Tamerlane” van Edgar Allan Poe is gestolen. Hij voelt zich eenzaam en depressief. Zijn leven verandert drastisch als hij tussen de kinderboeken een peuter aantreft. Zij heeft een briefje bij zich waaruit blijkt dat zij ter adoptie is achtergelaten. Later blijkt de moeder verdronken te zijn. Hij neemt haar inderdaad aan als zijn dochter. Ze groeit voorspoedig op en de winkel floreert door haar vrolijke aanwezigheid. Ieder hoofdstuk van het boek start met een korte boekbeschrijving, een aanbeveling van A.J. voor Maya.

A.J. is verliefd op Amy, een vertegenwoordigster van een uitgever. Zij delen de liefde voor boeken, maar Amy heeft in eerste instantie al een verloofde. Als zij later weer vrij blijkt te zijn weet hij haar voor zich te winnen. Na een hilarisch schrijversbezoek van hun beider lievelingsschrijver vraagt hij haar ten huwelijk. Ze  trouwen en alles loopt op rolletjes tot zich het noodlot aandient waarbij het gestolen boek terugkeert en een positieve rol vervult door de geldelijke waarde ervan.

Het boek leest gemakkelijk weg. Het is boeiend door de beschrijvingen van situaties rond de onderlinge relaties, boeken, leesclubs, schrijversbezoeken. Vooral voor mensen uit het boekenvak doen zich herkenbare situaties voor, maar ook voor anderen aanbevolen. Wilt u meer weten over de schrijfster kijk dan op haar  website . Voor recensies over het boek beveel ik de Literom Wereldliteratuur aan (zoek met woord Fikry).

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

Weerwater – Renate Dorrestein

weerwater

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Door een onbekende ramp vergaat de wereld. Op één stad na: Almere. Een paar duizend vrouwen, enkele honderden uit de gevangenis ontsnapte mannen en veel kinderen zonder ouders blijven achter. De stad is omgeven door mist, een soort niets, waarin mensen als het ware oplossen, verdwijnen en niet meer terugkeren. Dat geldt ook voor vogels, honden en andere dieren. Renate heeft zichzelf in het verhaal geschreven als gastschrijver voor de stad Almere.

De mensen komen veel problemen tegen: geen water, de voedselvoorziening stokt, het is niet mogelijk om te douchen, een nieuwe leesbril te kopen, enz0voort. Langzamerhand hervinden de overlevenden weer een ritme. Familieverbanden zijn verbroken, daarom worden er “Naaste
Families” opgericht. Mensen worden willekeurig in een groep geplaatst met aan het hoofd van elke familie een uit de gevangenis ontsnapte man die de nieuwe familie moet beschermen en bijstaan. De nieuwe families zijn genoemd naar zaden en vruchten. Renate Dorrestein is ingedeeld in de clan Braam. Haar naam luidt voortaan: Renate Braam Dorrestein.
Het is interessant om te lezen hoe de mensen met elkaar om gaan na de ramp en hoe er nieuwe samenlevingsvormen ontstaan.

Een spannend personage is Dennis Kardoen, een jongen die op het moment van de ramp arriveerde in Almere. Lange tijd leeft hij op zichzelf en ondergedoken, angstig voor zijn lotgenoten. Uiteindelijk krijgt hij contact met een vrouw op wie hij stiekem verliefd wordt.
In de stad na de ramp worden er geen nieuwe kinderen geboren, een feit waar de bewoners zich grote zorgen over maken. Na een paar jaar komt er op een dag een baby de stad binnendrijven in een plastic ton (Mozes in het biezen mandje?). Na de komst van die baby gaat alles mis. Is er een doorgang door de mist? Zijn er elders op de wereld nog andere mensen? Sommige clanhoofden willen de macht grijpen…….

Renate Dorrestein heeft een boeiend boek geschreven, het zet je aan tot nadenken over hoe onze maatschappij in elkaar steekt. Wat zijn goede zaken en wat zou anders kunnen? Motto voor een betere wereld: ken elkaar en zorg voor elkaar, net zoals sommige hoofdpersonen uit dit boek doen.
Daarnaast blijkt heel duidelijk hóe afhankelijk wij mensen zijn van de techniek.
Er zijn veel ontwikkelingen in het boek, de karakters komen daardoor niet altijd even goed uit de verf. Het einde vond ik door al die gebeurtenissen niet helemaal geloofwaardig en wat abrupt.
Het is grappig om te lezen hoe bestaande gebouwen, zoals het vervallen “kasteel” aan de A6, het plein De Esplanade en het Weerwater een rol spelen in dit verhaal.

Klik hier om alvast het eerste hoofdstuk van Weerwater te lezen.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

Het nulnummer – Umberto Eco

nulnummer

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De hoofdpersoon, Colonna, wordt op een dag in juni van het jaar 1992 wakker en er komt geen water uit de kraan. Er is geen sprake van een storing en hij weet zeker dat hij de hoofdkraan niet heeft dichtgedraaid. Colonna is bang dat ‘ze’ in zijn huis geweest zijn, op zoek naar iets wat met de krant te maken heeft. Hij weet te veel.

Samen met een paar andere journalisten werkt hij mee aan een project. Het project behelst de voorbereiding van een nieuw op te zetten dagblad, dat nooit zal verschijnen. De zogenaamde krant dient alleen als een middel tot afpersing, om toegang tot de Italiaanse financiële wereld te krijgen. Colonna weet hiervan, de andere journalisten denken dat ze aan een echte krant werken.  De journalisten moeten een aantal nulnummers maken. Omdat de krant (nog) niet uit komt worden o.a. commentaren en dossiers geschreven over gebeurtenissen die zich in het recente verleden van Italië hebben voorgedaan. Ook worden andere artikelen geschreven die gebaseerd zijn op waarheden, maar die zo verwrongen aan de lezer worden gepresenteerd dat die er wel een voorgebakken conclusie uit moet trekken.  Je reinste fake dus. De berichtgeving in de krant, die trouwens niet voor al te slimme lezers is bedoeld, moet de lezer om de tuin leiden.

Een van de journalisten, Braggadocio, werkt aan een groot dossier over Mussolini, dat volgens hem zelf explosief materiaal is. Hij ontwikkelt een theorie die ervan uitgaat dat Mussolini waarschijnlijk niet is gefusilleerd aan het einde van WOII, en hij linkt het nog jaren in leven zijn van Mussolini aan een aantal grote gebeurtenissen die hebben plaatsgehad in Italië, zoals de moorden op de politicus Aldo Moro, de rechter Falcone, complotten rond de geheimzinnige vrijmetselaarsloge P2, etcetera. Een opeenstapeling van complottheorieën. Braggadocio stelt Colonna van zijn onderzoek op de hoogte. Als kort daarop het lijk van Braggadocio wordt gevonden is het geen wonder dat Colonna heel bang wordt.

De Italiaanse journalistiek zoals door Eco geschetst  ziet er niet al te best uit: geruchten worden opgeleukt  door een paar pikante details en het lijkt op een reportage. Het boek is niet alleen een aanklacht tegen de journalistiek, maar ook tegen de Italiaanse maatschappij met haar “…. geautoriseerde corruptie, maffiosi officieel in het parlement, de belastingontduiker in de regering en in de gevangenis alleen Albanese kippendieven”. Geen wonder dat Berlusconi aan de macht kon komen. Een leuk boek om te lezen, met af en toe heel geestige passages.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Thriller/misdaadroman