Maandelijks archief: november 2014

Heilbrons Hel – Jannetje Koelewijn

heilbronsVoor de krant waarvoor ze  werkt moet journaliste Françoise den Tex een interview houden met Cor Heilbron, CEO van B4YOU, een internationaal voedingsmiddelenconcern. Dit  ter gelegenheid van het feit dat Heilbron binnenkort afscheid zal nemen van het bedrijf en zal worden benoemd tot bijzonder hoogleraar.

Françoise probeert een compleet portret van de man te maken; zo probeert ze er bijvoorbeeld achter te komen wat waar is van het verhaal dat de vrouw van Heilbron er met haar zangleraar vandoor is gegaan. Het wil echter maar niet lukken persoonlijke informatie  los te krijgen. Heilbron wil alleen maar aandacht besteden aan zijn geslaagde carrière in het bedrijfsleven en aan alle werelddeals die dankzij hem konden worden gesloten. Slechts macht, geld en buitenkant zijn voor hem belang.

Wat Françoise eerst niet weet is dat ze met de persoon Heilbron journalistiek gezien op goud zit. De AFM (Autoriteit Financiële Markten) heeft namelijk aanwijzingen dat de zonen van Heilbron een flinke winst  hebben gemaakt in de effectenhandel nadat ze met voorkennis hebben gehandeld. De AFM zet er flink de tanden in en het plan is Heilbron te laten bungelen. De officier van justitie die op de zaak wordt gezet heeft het echter te druk met problematiek op persoonlijk gebied. Hij worstelt met zijn eetzucht en met afspraakjes met een vrouw die hij heeft leren kennen via een relatiebemiddelaar voor hoopopgeleide mensen.

Als de krant van Françoise eenmaal op de hoogte is van het gerucht over de voorkennis probeert Françoise de waarheid boven tafel te krijgen. Wat weer leidt tot nieuwe intriges en tenslotte tot de ondergang van Heilbron.

Het boek geeft de lezer inkijkjes in de harde financiële wereld en die van de journalistiek. De schrijfster zelf heeft daar de nodige kennis over opgedaan in de interviews die ze belangrijke zakenlieden heeft afgenomen als journaliste van de NRC. Ook het verschijnsel ‘handelen met voorkennis’ is de schrijfster niet onbekend. Ook zij handelde met voorkennis, namelijk met die van haar man, toen zij het spraakmakende artikel over de gezondheidstoestand van prins Friso na het ski-ongeluk schreef.

Het boek is helder en aantrekkelijk geschreven en zelfs de humor ontbreekt niet. Humor die vooral naar voren komt in de wijze waarop de acties van de ijdele en op-de-borst-klopperige Heilbron worden beschreven. Zeker de moeite van het lezen waard!

  •  Heeft uw bibliotheek Heilbrons Hel?
  • Jannetje Koelewijk in gesprek met Wim Brands in  VPRO-Boeken over Heilbrons Hel.
  • Enkele hoofdstukken uit het boek in Googlebooks

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Grijze zielen – Philippe Claudel

claudelHet is dit jaar 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog, ook wel de Grote Oorlog genoemd, begon. In de roman Grijze zielen van Philippe Claudel wordt verslag gedaan van een persoonlijke geschiedenis ten tijde van deze oorlog. De verteller blikt in zijn nadagen weemoedig en met ingehouden woede terug op de moord op een mooi tienjarig meisje, Belle de jour genaamd, in een Frans stadje in 1917. Hij was daar op dat moment politieagent en werd op die manier bij ‘De Zaak’ betrokken.

Tegen de achtergrond van een immer dreigende oorlogssituatie (“Ons stadje kon de oorlog horen, maar deed er niet echt aan mee.”) overheerst de vraag: wie vermoordde Belle de jour?

Naast het moordmysterie gaat Claudel via zijn hoofdpersoon ook in op diverse filosofische vragen als ‘Wat is goed en slecht?’, ‘Wat is waarheid?’, ‘Wat is werkelijkheid?’ en ‘In hoeverre kunnen we mensen echt begrijpen?’.

Philippe Claudel heeft voor Grijze zielen in Frankrijk de prestigieuze literaire Prix Renaudot en de Grand Prix des Lectrices de Elle ontvangen. Het boek was daar een groot succes en wat mij betreft terecht. Het gestaag voortkabbelende verhaal, het gebruik van een niet chronologische vertelstructuur, de zorgvuldig geschreven zinnen, de melancholie én diepzinnigheid maken van deze roman een echte aanrader!

“Ik weet niet precies waar ik zal beginnen. Het is moeilijk. Al die tijd die is verstreken valt niet meer in woorden te vatten, en de gezichten, glimlachen en wonden evenmin. Maar toch moet ik proberen te vertellen. Vertellen wat ik al twintig jaar op het hart heb. Berouw en grote vragen. Ik moet het mysterie als een buik openrijten en er mijn beide handen in steken, ook als dat nergens iets aan verandert.” (De verteller)

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Sprakeloos – Tom Lanoye

sprakeloosDoor een herseninfarct raakt de praatgrage bejaarde moeder van de schrijver haar spraakvermogen kwijt. Aanvankelijk bezigt ze nog een onsamenhangend en onbegrijpelijk taaltje, maar na een aantal kleinere attaques verdwijnt ook dat en kan zij haar woede hierover alleen op fysieke manier uiten. Langzaam zakt zij weg in stilzwijgen en apathie.

Na haar dood vat haar zoon het plan op om een boek over zijn markante en temperamentvolle moeder te schrijven, maar om een of andere reden schuift hij dat steeds voor zich uit, hoewel zijn nog levende vader enthousiast over het idee is. Pas als ook zijn vader gestorven is, is de weg vrij voor dit (weergaloze) boek dat de titel Sprakeloos krijgt en dat als volgt begint:

‘En dit is het relaas van een beroerte, vernietigend als een inwendige blikseminslag, en van de tergende aftakeling die zich twee jaar lang voltrok aan een vijfvoudig moederdier en amateuractrice eersteklas.’

In zijn boek beschrijft Lanoye het huwelijksleven van zijn moeder Josée Verbeke en zijn vader Roger Lanoye. Ze hebben een slagerij in Sint-Niklaas waar de jeugd van de schrijver zich afspeelt. Josée is een verwoed amateur-toneelspeelster. Dat acteertalent zet ze ook in in haar dagelijks leven als iets niet naar haar zin gaat, of als ze iets gedaan moet hebben van haar familie. Acteren wordt dan vaak manipuleren. Lanoye beschrijft op humoristische en liefdevolle wijze tal van dit soort scenes. Josée Verbeke was iemand om rekening mee te houden. Ze stond haar mannetje, bijvoorbeeld toen er onverwacht in enkele uren tijd een koud buffet moest worden gemaakt. De hele familie werd door haar ingeschakeld en ze fikste het!

Het verdriet om haar jonggestorven zoon haalde haar echter totaal uit haar evenwicht. Toch had ze ook de kracht om dat uiteindelijk te boven te komen als kostte dat erg veel moeite en had het gezin en vooral haar man hier erg onder te lijden.

Bijna adembenemend is de scene waarin de schrijver zijn ouders eindelijk vertelt dat hij homoseksueel is. Josée reageert schijnbaar laconiek, maar haar echte reactie komt pas later. Lanoye weet hier de spanning prachtig op te bouwen.

Aan het begin van het boek waarschuwt Lanoye het type lezer dat van een verhaal met kop en staart houdt. Die lezer kan het boek beter wegleggen en iets anders kopen of lenen. Maar die mist dan het verhaal van zijn moeder.

Ik heb het gelukkig wel gelezen en ik zeg: mis het niet!!

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Biografie, Literaire roman

De eerste maandag van de maand – Peter Zantingh

maandagBoris belt bij het huis van zijn vader aan. ‘Hoi pap, ik heb een tas bij me’. Zo begint het verhaal van de dertigjarige Boris. Hij komt terug naar zijn ouderlijk huis op de dag dat Sara hun relatie verbreekt.

Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Boris en van zijn vader. Je leert beide personen steeds beter kennen. Stukje bij beetje kom je erachter waarom Sara de relatie met Boris heeft verbroken, waarom hun relatie niet werkte. De vader van Boris, een op het oog stugge man met een eigen Beatlesmuseum aan huis, denkt vaak terug aan de tijd met de moeder van Boris, een gelukkige tijd. Boris heeft zijn moeder nooit gekend, ze is dood gegaan op de dag dat hij werd geboren.

Boris weet dat hij anders is dan anderen, dat hij een last met zich mee draagt, die hij zelfs niet met Sara durft te delen. “Als je bent zoals ik, is vrijwel elk wakker moment een moment van stress. Er is altijd de gedachte dat je niet aan iets mag denken, waardoor je vanzelfsprekend alleen maar daaraan kunt denken. Er is altijd een olifant in de kamer. En iedereen om je heen doet of ze hem niet zien, omdat ze hem niet zien, en dat is dan weer omdat ze niet gek zijn, zoals jij”. Hij durft zijn dwangstoornissen niet met Sara te delen, uit angst en uit schaamte. Bovendien ging het best wel goed met hem, als hij bij Sara was.

Zijn vader voelt en weet wat er met Boris aan de hand is, ook al hebben ze er nooit over gesproken. Tijdens een trip naar Praag, waar ze samen naar toe gaan, gebeuren er dingen die Boris de ogen openen, hij is niet alleen met zijn probleem.

Wat een prachtig boek. mooi woordgebruik en stijl. Je wordt meegenomen in de overpeinzingen van zowel vader als zoon. Alle details lijken te kloppen, elke zin is raak. Een boek over relaties, eenzaamheid. Wat mij betreft een dikke aanrader.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige