Maandelijks archief: september 2013

Om adem te kunnen halen – Christine Otten

adem‘Uiteindelijk zijn we juist dàt waar we bang voor zijn’

Deze zin wordt uitgesproken door een waarzegger en is tevens afkomstig uit een gedicht van R.S. Kamfer.

Dit boek is het autobiografische verhaal van de schrijfster over haar jeugd in Deventer, haar studie en werk in Amsterdam en een reis door Amerika. Het verhaal begint als ze haar vader bezoekt, vlak voor zijn tachtigste verjaardag. Ze heeft dan jaren geen contact gehad met haar vader, uit zelfbescherming. ’Alleen al aan onze handen zag je dat we familie waren’. Tot haar zestiende jaar woonde zij in het ouderlijk huis waar de psychische gesteldheid van haar vader de sfeer zeer bepaalde. Zodra het kan ontvlucht zij Deventer om afstand te nemen van haar vader en om verder te kunnen leven.

In het verhaal schrijft Otten over haar werk, haar reizen, haar gezin en langzamerhand ook over familie en buren van haar ouders. En ze spaart zichzelf niet als ze schrijft over de harde woorden die soms tussen haar en haar vader vielen.

Het is een verhaal over een vader-dochter relatie. Mooi om te lezen hoe de wrok van de dochter langzaam ombuigt naar liefde voor haar vader. Otten heeft een prachtig taalgebruik met mooie zinnen die tot nadenken stemmen.

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Een lied voor Achilles – Madeline Miller

achillesVeel sportverenigingen voeren de naam Achilles. Die verwijst naar de Griekse held uit de Trojaanse Oorlog. In dit prachtige verhaal lezen we over de verhouding tussen de held en zijn vriend Patroclus. Het leidt me terug naar een oude liefde: de Griekse mythologie. Ik zie mezelf weer zitten in de schoolbanken en luisteren naar de leraar geschiedenis, die ons vertelt over Heracles, die zijn twaalf zware werken moest verrichten of over de listige Odysseus, die maar niet thuis kon komen.

Het verhaal had me onmiddellijk te pakken en begint met de beschrijving van de hoofdpersoon, Patroclus, toen hij net geboren was: Ik was al snel een teleurstelling, klein, mager. Ik was niet snel. Ik was niet sterk. Ik kon niet zingen. Het beste wat je kon zeggen, was dat ik niet ziekelijk was. Door een toevallige moord wordt dit jochie door zijn vader verbannen. Hij neemt zoals dat toen gebruikelijk was,  zijn gewicht in goud mee en komt bij koning Peleus, de vader van Achilles.

Daar blijft hij een buitenstaander. Hij sluit geen vriendschap met anderen. Maar Achilles merkt hem op en zij sluiten vriendschap, hoewel Patroclus zich hierover steeds  heftig verbaast. Dat blijft eigenlijk het hele verhaal zo.

Vanuit Patroclus’ invalshoek maken we het heroïsche leven van Achilles mee :  de studietijd bij de centaur Chiron; de verstoppoging van zijn moeder, de godin Thetis, op het eiland Skyros en natuurlijk de strijd bij Troje. Daar komen we in aanraking met Agamemnon, de leider van de expeditie, waarmee Achilles enorme ruzie krijgt; Odysseus, die als bemiddelaar optreedt; Ajax, de sterkste man na Achilles;  Menelaus, de man van Helena, om wie de strijd om Troje uiteindelijk losbarst.

De dreiging van de voorspelde dood van de held ligt als een donkere deken over het hele verhaal, maar de liefdesrelatie van het paar zorgt voor oplichtende passages.  Als eerste valt Patroclus als hij vermomd als Achilles het strijdtoneel betreedt. Uit pure woede  neemt ook Achilles weer deel aan het gevecht;  hij wordt op zijn zwakste plek geraakt en sterft.

Een heerlijk verhaal, poëtisch geschreven, dat smaakt naar meer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman

De zoon uit Spanje – Tessa de Loo

zoon uit spanjePa, een ruim tachtigjarige ex-leraar klassieke talen, is ongeneeslijk ziek. Als er plannen worden gemaakt voor het vieren van zijn laatste verjaardag oppert dochter Hilde het idee Bardo uit te nodigen. Bardo, oorspronkelijk de meest veelbelovende zoon van het gezin, maar nu het zwarte schaap van de familie, is 30 jaar geleden na een ruzie door zijn vader het huis uitgezet. Hilde’s broers Frank en Edwin worden van het plan op de hoogte gebracht, zo niet Pa. Voor hem moet het een verrassing zijn. De bedoeling is natuurlijk dat vader en zoon vrede gaan sluiten.

Op de verjaardag duikt inderdaad, na de cadeautjes, Bardo op. Zijn relaxte binnenkomst, alsof hij nooit is weggeweest, brengt bij de andere verjaardagsgasten meteen nogal wat spanning teweeg. Het is dus nog maar de vraag of het tot een verzoening komt. Daarbij komt nog het probleem van de botsende karakters van de broers Edwin en Bardo. En wie moet er voor de hulpbehoevende pa zorgen? Om nog maar niet te spreken van een gebeurtenis in de avond/nacht na de verjaardag.

We komen de verhaallijn te weten door middel van de vertellingen van elke verjaardagsgast. Alleen Bardo komt niet aan het woord. Afwisselend beschrijven de verschillende familieleden de verdere gang van zaken en hun gevoelens daarbij, vanuit hun eigen gezichtspunt. De lezer krijgt, zoals in een kijkdoos, vanuit verschillende raampjes een blik op de gebeurtenissen maar moet zichzelf een overall visie vormen. Het interessante daarvan is dat je, al lezend,  meermalen je mening moet bijstellen.

Al met al een leuk boek!

  • Heeft uw bibliotheek De zoon uit Spanje?
  • Informatie over Tessa de Loo en meer op het Literatuurplein
  • Fragment uit de toneelbewerking van Stichting Uit ’t Bosch van ‘De zoon uit Spanje’

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Post Mortem – Peter Terrin

postEmiel Steegman is een bekende Vlaams schrijver, getrouwd met Tereza en vader van een 4-jarig dochtertje Renée. In het eerste deel van deze meeslepende roman wordt voornamelijk zijn leven als schrijver, huisman en vader beschreven. Om onder een verplicht dinertje uit te komen verzint hij een smoes terwijl hij onder de douche staat. Hij kan niet komen ‘wegens moeilijke tijden in de familie’. Dat die ‘moeilijke tijden’ ook werkelijk aanbreken kan hij op dat moment nog niet vermoeden…

Het tweede deel is gedrukt in een afwijkend lettertype. Het lijkt met een typemachine geschreven. Renée wordt op een kinderfeestje niet wakker uit een middagslaapje en met een herseninfarct in het ziekenhuis opgenomen. Aan haar bed werkt Steegman op zijn typemachine als een bezetene aan zijn nieuwe roman: ‘T’ Met zo veel mogelijk aanslagen per minuut probeert hij zijn dochter te redden.  En passant wint Steegman een prijs voor deze roman (een verhaal over een schrijver). Dit gaat echter volledig langs hem heen vanwege alle zorgen en verdriet. In het derde deel komen alle losse eindjes bij elkaar. De biograaf van Steegman maakt een reconstructie van zijn leven en gebruikt onder meer videobanden met opnamen van het revalidatieproces van Renée.

Post Mortem is een ontroerende roman. Het autobiografische element maakt het extra beladen (het dochtertje van Terrin kwam ook in het ziekenhuis terecht). Vanwege de mooie zinnen en pijnlijk harde anekdotes, is er echter geen sprake van sensatiezucht. De lezer speelt voortdurend met de vraag: wat is verbeelding en wat is werkelijkheid? Iedere lezer zal zelf zijn of haar eigen verbeelding laten werken met deze aansprekende roman. Om die reden is de vraag naar schijn of werkelijkheid wat mij betreft interessanter dan het antwoord.

Het juryrapport van de AkO Literatuurprijs geeft treffend de kracht weer van Post Mortem : ‘In deze tijd waarin wij zoeken naar houvast en waarin de media steeds meer ons leven construeren, kiest de jury voor een auteur die de liefde verklaart aan de literatuur. Welk houvast kan de literatuur nog bieden als het noodlot toeslaat en de camera draait? Post Mortem beantwoordt die vraag.’

Vind dat houvast en lees!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman