Maandelijks archief: september 2012

Vijftig tinten grijs – E.L. James

De 21-jarige literatuurstudente Anastasia Steele interviewt voor het universiteitsblad de jonge maar al zeer succesvolle zakenman Christian Grey. De naïeve, zelfs nog maagdelijke Anastasia valt als een blok voor de charismatische, 27-jarige miljardair. Na het interview, dat niet erg soepel verloopt probeert ze hem zo snel mogelijk uit haar hoofd te zetten.

Echter, tegen elke verwachting in arrangeert Christian Grey een volgende ontmoeting en maakt hij behoorlijk werk van Anastasia. Zij is totaal geïmponeerd door zijn persoon en alle luxe en rijkdom die hij met zich meebrengt en laat zich door hem inwijden in de lichamelijke liefde waarna ze een stormachtige relatie beginnen.

Het is echter niet alleen maar rozengeur en maneschijn, want Christian Grey is niet onbeschadigd uit een getraumatiseerde jeugd gekomen (“shades of Grey”). Bovendien is hij niet echt van de gewone, vanilleseks maar meer van de hardcore kinky stuff, de Bdsm (Bondage and discipline, dominance and submission en sadism and masochism).

Het is nu natuurlijk de vraag of Anastasia hierin mee wil gaan en voldoen aan de eisen van de dominante Christian Grey.

“Vijftig tinten grijs”is het eerste deel van de Vijftig tintentrilogie. In “Vijftig tinten donkerder” en “Vijftig tinten vrij” zijn we, in totaal 1682 bladzijden lang, getuige van de verdere avonturen van Anastasia en haar demonische minnaar.

De trilogie is een wereldwijd  succes en ook in Nederland hebben de 3 delen gedurende de hele zomer, de bestsellerlijsten gedomineerd. Het is bijzonder dat boeken over seks zo populair en mainstream worden. Schijnbaar is er een behoefte aan dergelijke erotische literatuur, die  (slaapkamer) sleurdoorbrekend is en geschreven vanuit een standpunt van vrouwelijke lustbeleving.

Door veel recensenten weggezet als “mommy porn” of de pornografische bouquetreeks.

En inderdaad zijn de boeken niet in een geweldige stijl geschreven met bijvoorbeeld vreemde tussenzinnetjes die Anastasia’s gedachten weer moeten geven. De verhaallijn is voorspelbaar en niet altijd even sterk en clichés komen veelvuldig voor. Wat te denken van de onschuldige maar toch bijzonder intelligente en humoristische studente versus de (irritant) dominante, steenrijke man van de wereld, die uiteraard in wezen een goed hart heeft. Beide hoofdpersonen beschikken gelukkig allebei over een perfect uiterlijk en bovendien een uitzonderlijk libido en bijna buitenaards vermogen het ene orgasme na het andere te bereiken. Echt schokkend wordt het niet met alle seksuele escapades en het is absoluut vrouwvriendelijk want Anastasia wordt nergens toe gedwongen en bepaalt uiteindelijk zelf de gang van zaken.

Alle 3 delen van deze trilogie zijn makkelijk geschreven en lezen als een trein. Er wordt een sfeer van verwachting gewekt, waardoor je nieuwsgierig blijft doorlezen.  Wat voor spannend kunstje zal Christian Grey nu weer uit zijn erotische trukendoos te voorschijn toveren?

2 reacties

Opgeslagen onder Overige

Legende van een zelfmoord – David Vann

Als er een geweer in een verhaal voorkomt kun je er de donder op zeggen dat het afgaat  (vrij naar Tsjechov).  En in dit boek komen nogal wat geweren en handvuurwapens voor.

Ik moet zeggen dat ik het een lastig boek vind om te recenseren en dat ik eerst niet doorhad dat het verschillende verhalen zijn – hierover zijn de recensenten het trouwens ook niet eens.

Nu ik het net uit heb is het eigenlijk nog te vers om de structuur te doorzien. Misschien is het beter om over episoden te spreken en elke episode geeft een variant op hetzelfde thema: de onmacht van de zoon om de zelfmoord van zijn vader te kunnen duiden, de schuldgevoelens en de mentale afwezigheid van de vader. De vader heeft zo erg met zichzelf te doen dat ik me regelmatig behoorlijk ergerde. Ik vond het psychologisch ook niet het meest sterke aan het boek.

Toppunt van het boek is de centrale episode Sukkwan Island en de verrassende perspectiefwisseling halverwege dit verhaal. Ik zal niet verklappen wat en hoe, maar het maakte op mij veel indruk. De doffe wanhoop van degene die op het punt staat zelfmoord te plegen en de totale ontreddering van de nabestaande dragen het hele boek.

Fascinerend vond ik de uitgebreide en treffende beschrijvingen van vissen, de zee, het barre klimaat van Alaska, de eenzaamheid van vistrawlers en van afgelegen eilanden. De gewelddadigheid ligt weer voortdurend op de loer, maar het is van een ontstellende droevigheid.

Als lezer weet je vooraf dat het boek autobiografisch is en dat maakt het nog schrijnender. De hoofdpersoon (Roy Fenn) lijkt niet alleen qua naam op de schrijver. Hij groeide op in dezelfde plaats en zijn vader heeft – hoe kan het ook anders – zelfmoord gepleegd.

Waarheid en fictie zijn in deze verhalen dan ook niet goed te onderscheiden en dat kon wel eens de bedoeling van de schrijver zijn.

  • Heeft uw bibliotheek Legende van een zelfmoord?
  • Bekijk de website van David Vann.
  • Bekijk een interview met David Vann over Legende van een zelfmoord.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Glijvlucht – Anne-Gine Goemans

Een polderroman……Wordt dit een nieuw genre?

Gieles is de hoofdpersoon van dit boek. Hij is veertien en mist zijn moeder, die in Afrika arme mensen helpt. Gieles woont naast een vliegtuigroute met zijn vader Willem en diens tweelingbroer Fred. Willem is vogelwachter op Schiphol. Oom Fred kookt en zorgt en heeft een spotterscamping naast het huis. Gieles is gefascineerd door Captain Sully die met zijn vliegtuig op de Hudson landde. Zelf wil hij ook iets groots doen om zijn onrustige moeder weer aan zich te binden. Wat hij precies in zijn hoofd heeft blijft lang onduidelijk maar hij traint twee gansjes voor een geheimzinnige missie. Rond Gieles figureren een internetvriendinnetje, de grofgebekte buurjongen en een ex-wiskundeleraar die ooit knap was maar nu in een scootmobiel rijdt vanwege obesitas.

Het is een moeilijk te omschrijven roman: ontwikkelings roman, zedenschets, jongensboek, historisch boek of een streekverhaal? Dus van alles een beetje. Ik ben het gaan lezen omdat het verschillende keren genomineerd is geweest en onlangs de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs heeft gewonnen. Dat betekent dat bij  jongeren tussen de 15 en 30 jaar dit boek het meest favoriet  was. Qua onderwerpen kan ik mij hier iets bij voorstellen maar zelf vind ik dat er wel heel veel onderwerpen worden aangesneden. Het is een vol boek en alle gebeurtenissen blijven naast elkaar  lopen. De afloop  is eind goed, al goed. Dat past goed in het geruststellende Hollandse wereldbeeld. Als de mensen bereid zijn tot samenwerken en compromis. Juist: het poldermodel.

 

2 reacties

Opgeslagen onder Overige

Miss Communicatie – Astrid Harrewijn

Didi is journaliste bij het prestigieuze opinieblad De Week en zit nog in haar proeftijd. Ze schrijft vooral artikelen voor de minst belangrijke pagina’s van het blad. Ze vindt dit niet erg spannend en Didi wil zich graag bewijzen. Als ze de kans krijgt om een coverstory te schrijven, grijpt ze deze dan ook met beide handen aan. Het artikel moet gaan over social media, Didi is zelf fanatiek twitteraar en wil graag een originele invalshoek voor haar artikel. Ze besluit om op zoek te gaan naar de beweegredenen van mensen die stoppen met twitteren. Tijdens haar zoektocht stuit Didi op een aantal jonge vrouwen die niet alleen van de sociale netwerken, maar ook van de aardbodem verdwenen lijken te zijn. Tijdens haar zoektocht ontdekt ze nog meer schokkende zaken..

Je leert Didi en haar vriendinnen Lein en Iris aardig goed kennen. De bijna-dertigers wonen samen in een appartement en de carrières van alle drie verlopen niet helemaal soepel; ook hebben ze met elkaar gemeen dat ze niet heel handig zijn in de liefde.  Dit boek is het eerste deel deel uit een driedelige serie over de levens van deze vriendinnen.

Dit boek nam ik mee om tijdens mijn vakantie te lezen, lekker ontspannend zo’n chicklit, dacht ik. Maar wat begon als een luchtig verhaal, bleek toch een spannende wending te krijgen. Op een gegeven moment leek het meer een thriller dan een chicklit. Leuke verrassing. Fijn boek om te lezen, af en toe waren de gebeurtenissen wel wat te toevallig, maar dit is zeker geen alledaagse chicklit. Je moet wel houden van social media en dan vooral Twitter, maar als je dat doet, is dit zeker een aanrader.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Chicklit