Maandelijks archief: augustus 2012

Annie Dunne – Sebastian Barry

Annie Dunne, geboren in 1900, is een eenvoudige vrouw die op het Ierse platteland woont. Ze is naar haar eigen idee ongehuwd gebleven doordat ze met een bochel geboren werd. Toen haar zuster ernstig ziek werd bestierde ze daar het huishouden met twee opgroeiende jongens. Na de dood van haar zus hertrouwt haar zwager en zij moet omkijken naar een andere plek om te wonen. Haar nicht Sarah, zelf ook ongehuwd, neemt haar op in haar huis op het Ierse platteland.  De beide vrouwen wonen en werken daar op een zeer eenvoudige manier: ze moeten water uit een put halen, met de hand wassen en ze hebben nauwelijks geld omhanden. Annie voelt veel genegenheid voor Sara en de beide vrouwen zijn tevreden met hun leven hoewel ze ook regelmatig bang zijn voor rondtrekkende rovers. Hun leven neemt een wending als ze een zomer lang moeten oppassen op twee kleine kinderen: een achterneefje en -nichtje van Annie. De komst van de kinderen veroorzaakt opschudding en veel plezier. Anderzijds wordt Annie gekweld door een schrikbeeld van armoede en verstoting als Sarah overweegt met een arbeider uit het dorp te trouwen.

Er gebeurt maar weinig in dit boek, maar Barry schetst een mooi sfeerbeeld van het leven op het armoedige Ierse platteland. Daarnaast gaat er van alles om in het hoofd van de tamelijk zwartgallige Annie: haar goede afkomst, de zorg voor haar zus, de relatie met haar zwager, de liefde voor de kinderen en vooral de angst om opnieuw alleen te komen staan. Een ingetogen en poëtisch boek over  Annie Dunne, de oudtante van de schrijver. 

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Psychologische roman

De Maestro moorden & Dodendans – Stefaan Van Laere

In deze detective geen knorrige commissaris, maar een twijfelende familieman, George Bracke, die gelukkig getrouwd is met Annemie Vervloet, die ook op het politiebureau werkt en met wie hij samen 3 kinderen heeft. In het eerste verhaal,  De Maestro-moorden, worden steeds jongetjes van 6 jaar vermoord, die in een bepaalde pose worden neergelegd met kaarsen en bloemen eromheen. De dader moet in het kunstzinnige circuit worden gezocht, maar dat loopt niet van een leien dakje. Dit verhaal werd eerder in 2003 gepubliceerd onder de titel Botero.

In het tweede verhaal Dodendans wordt het echtpaar Bracke/Vervloet nauw op de huid gezeten door een onbekende, die inbreekt in hun huis en daar persoonlijke en intieme dingen wegneemt. Er wordt een web van verdachtmakingen rondom het paar gesponnen en het vergt van beiden veel vertrouwen in elkaar om de moeilijke situaties het hoofd te bieden. Het echtpaar volgt tangolessen. Op een trip naar Buenos Aires, de bakermat van de tango, worden ze teruggeroepen naar Gent, omdat de hoofdcommissaris is ontvoerd. Iedereen op het bureau tast in het duister en alle naspeuringen leiden tot niets. Pas als het paar besluit tot een zogenaamd publieke echtscheiding komt er schot in de zaak. Dit verhaal werd in 2004 eerder gepubliceerd onder de titel Tango Mortale.

In deze onmiskenbaar Vlaamse verhalen wordt met name het karakter van George Bracke goed uitgewerkt als een wat onbeholpen, maar succesvol speurder. Hij heeft geen behoefte aan publiciteit en laat dat graag over aan zijn superieuren, met wie hij, zoals immer in detectives, af en toe moeite heeft. De relatie met naaste collega’s heeft de volle warmte. Aardig is dat je al in een vroeg stadium met de dader wordt geconfronteerd. Je weet dus iets meer zonder dat dat storend is. Twee onderhoudende verhalen, die zorgen voor een paar uur zorgeloze spanning. Prima voor een tuinsessie in warm weer.

De schrijver schrijft ook non-fictie over de onderwerpen, die in  zijn romans aan de orde komen, zoals kookboeken, boeken over whiskey en over ballet enz.

  • Heeft uw bibliotheek De Maestro moorden & Dodendans?
  • Recensie Maestromoorden/Botero en Dodendans/Tango Mortale
  • Informatie over Stefaan Van Laere

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Detective, Thriller/misdaadroman

De held – Jessica Durlacher

Sara Silverstein is getrouwd met Jacob en moeder van twee opgroeiende kinderen Mitch en Tess. Haar vader Herman is net overleden. Diens ouders en broer zijn omgekomen in het concentratiekamp. Dat maakte dat hij naar zijn eigen kinderen buitengewoon beschermend optrad. Kort na zijn overlijden hoort  Sara over  brieven uit zijn verleden die zoek zijn geraakt. De zoektocht naar deze brieven wordt doorkruist door een aantal schokkende gebeurtenissen. Drie weken na zijn dood  wordt Sara aangerand in een bos, Mitch meldt zich vrijwillig bij de marine (om uitgezonden te worden naar Afghanistan) en het gezin wordt op een nacht bruut overvallen. Jacob raakt ernstig gewond en wat er precies met Tess is gebeurd blijft lang onduidelijk. Sara moet toezien hoe haar dochter zich opsluit in haar eigen wereldje en onbereikbaar wordt voor anderen. Terwijl Jacob in het ziekenhuis ligt, ontdekt Sara wie haar belager is. Langzamerhand verandert deze ‘familieroman’ in een thriller.

In dit boek worden veel thema’s behandeld, misschien tè veel. De passages over Mich en Tess spraken mij het meeste aan: wat doe en zeg je als moeder als jouw zoon militair wil worden? Hoe benader je je dochter na een traumatische ervaring? Is Sara een goede moeder?  Maar ook de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog voor de tweede generatie zijn invoelbaar beschreven. Deze roman maakt zichtbaar wat haat met mensen kan doen. Wraak en vergeving zijn dan ook de belangrijkste thema’s van dit boek. Hoe heilzaam kan vergeving zijn?

Oorspronkelijk zou dit boek een andere titel krijgen: ‘De Zoon’. Ik vind de huidige titel beter gekozen, alhoewel ‘Wagner’ ook intrigerend zou zijn. De omslag met gehaakte pistolen roept vragen op. Misschien verwijst het naar de ‘zachte’ kant  van de vader, de warmte van het gezin van vroeger waar Sara zo naar kan terugverlangen.

In het boek wordt een aantal keren het boek ‘Disgrace’ van J.M. Coetzee genoemd. Niet verwonderlijk:  in dat boek zijn de omstandigheden vergelijkbaar als het gaat om wederzijdse wraakgevoelens.

Samenvattend: een mooi boek met veel thema’s en niet moeilijk om te lezen. De meeste indruk maakten de ‘gewone’ passages over moederschap en gezin. De geweldscènes waren niet nodig geweest om indruk te maken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Het Kraaienmeisje – Jerker Eriksson & Hakan Sundquist

In de bosjes bij het metrostation Thorildsplan in Stockholm wordt het gemummificeerde lichaam van een jongen gevonden. Hij is voor zijn dood ernstig mishandeld en zijn genitaliën zijn verwijderd. Pathologisch onderzoek wijst bovendien uit dat de jongen vol zit met chemische stoffen, waaronder een verdovingsmiddel dat gebruikt wordt in de tandartsenpraktijk.

Hoofdinspecteur Jeanette Kihlberg krijgt het onderzoek toegewezen maar zij heeft helaas weinig aanknopingspunten. Na de vondst echter van een tweede, op dezelfde manier vermoorde jongen, zoeken Kihlberg en haar team in de richting van kinderpornonetwerken. Als dan industrieel Karl Lundström wordt gearresteerd en aangeklaagd voor misbruik van zijn dochter en bezit en productie van kinderporno denkt Jeanette Kihlberg een opening te vinden, temeer als blijkt dat Lundströms vrouw tandarts is. Ten behoeve van het onderzoek komt ze  in contact met forensisch psycholoog Sofia Zetterlund die als getuige-deskundige optreedt in de zaak tegen Lundström.

Sofia Zetterlund is gespecialiseerd in getraumatiseerde kinderen en patiënten met een dissociatieve stoornis (o.a. meervoudig persoonlijkheidssyndroom) als gevolg van seksueel misbruik of soortgelijke terugkerende trauma’s. De patiënt die haar het meest bezighoudt is Victoria Bergman, een vrouw met een uiterst beladen verleden. Zelfs in haar vrije tijd besteedt Sofia uren aan het afluisteren en analyseren van de, tijdens de therapiesessies, opgenomen gesprekken.

Na een aanvankelijk stroeve start blijken de dames Kihlberg en Zetterlund het goed met elkaar te kunnen vinden. Het onderzoek neemt nu ook een andere, verrassende wending en langzaam grijpen de losse eindjes in elkaar.

Omdat dit het eerste deel is van de geplande trilogie “Victoria Bergmans zwakheid” is het einde min of meer open en vormt het verhaal geen afgerond geheel. Het tweede deel is ondertussen in Zweden verschenen en het afsluitende derde deel moet nog dit jaar verschijnen. Het is het debuut van een schrijversduo dat zich tot nu bezighield met de wereld van de muziek (electropunkband) en kunst.

Het “Kraaienmeisje” is een spannend maar wreed verhaal over thema’s als misbruik van en geweld tegen kinderen, pedofiele netwerken en mensenhandel. Echter al met al wel  wat over de top; de duistere kanten van de menselijke psyche zijn wel erg inktzwart en  daardoor minder geloofwaardig.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Thriller/misdaadroman

Blindgangers – Joke J. Hermsen

In deze filosofische roman maakt de lezer kennis met een vriendengroep in Amsterdam. Bas en Anna, Johan, Iris, Reindert, Ella en Det zijn nu rond de vijftig en kennen elkaar uit hun studententijd van de filosofiegroep “Nil desperandum” (Gij zult niet wanhopen). In die tijd zaten ze nog vol hoop en verwachtingen;  nu, bijna dertig jaar later, is die hoop veranderd in zoniet wanhoop, dan toch in teleurstelling en desillusie.

Mislukte huwelijken, carrières en proefschriften die niet willen vlotten, problemen met de kinderen, onderlinge moeizame relaties, het zijn allemaal factoren die het leven er niet gemakkelijker op hebben gemaakt. Toch besluiten ze om hun jarenlange vriendschap te vieren met een weekend in het vakantiehuisje van Bas en Anna in Drenthe. Midden in de winter gaan ze op vrijdagavond over gladde wegen vol sneeuw op weg.

Eenmaal aangekomen in het huis op een verlaten vakantiepark, vloeit de drank rijkelijk. Er ontstaan verhitte discussies over onder andere het boek Wij zijn ons brein. In de groep overheerst de mening dat er zoiets als een geest moet zijn, maar neurochirurg Johan is het daar volstrekt niet mee eens. Hij is als enige van de groep een andere, meer hedonistische weg ingeslagen: geen  Plato meer, maar Epicurus.

Deze en vele andere filosofische kwesties passeren de revue. Veel actie is er niet, maar Hermsen weet prachtig de onderlinge verhoudingen bloot te leggen. Ongemakkelijke stiltes, (bijna-)ruzies, irritaties.

Het boek kent een dramatisch einde als Reindert, gescheiden van Medy, die hun twee dochters tegen hun vader opzet, hals-over-kop terugrijdt naar Amsterdam, na een zeer teleurstellend telefoontje. Het boek stevent af op een familiedrama, maar op het laatste moment weet Reindert toch zijn dochters te redden. Helaas loopt het voor de zoon van Bas en Anna niet goed af. Meer verklap ik er niet over. Het einde van het boek zien we vanuit het vogelperspectief van deze zoon. Zijn we dus toch meer dan ons brein?

Ik vond het een heel goed boek, dat zeker tot nadenken stemt. Het is een mooie afspiegeling van ons moderne leven en er zal voor elke lezer veel herkenbaars in zitten. Stilistisch vind ik het niet altijd even sterk: soms rare  en houterige zinnen. Hier had de uitgever een steviger rol in mogen spelen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman