Maandelijks archief: juli 2012

Een weeffout in onze sterren – John Green

Hazel is ziek, heel erg ziek. Ze is al jaren geleden opgegeven maar een experimenteel medicijn zorgt ervoor dat ze nog leeft, Hazel weet alleen niet voor hoelang. Wanneer Hazel 16 jaar is brengt ze haar tijd voornamelijk thuis door, in bed. Ze heeft weinig contact met de buitenwereld en leest steeds weer hetzelfde boek. Haar moeder denkt dat Hazel depressief is en wil dat ze daarvoor behandeld wordt. De dokter is het met de moeder van Hazel eens, en ze wordt wekelijks naar een praatgroep gestuurd.

Hazel vindt de praatgroep zelf uitermate deprimerend, het wordt gehouden in de kelder van een kerk en de jongeren die er komen hebben ook allemaal kanker, af en toe is er weer iemand minder, omdat diegene is overleden. Hazel vindt de praatgroep stomvervelend, ze wil er het liefst onderuit komen. Maar haar moeder eist dat ze gaat, en deze keer is het niet zo vervelend, want Hazel ontmoet Augustus Waters. Augustus, Gus, blijkt botkanker te hebben gehad, maar is vooral mee naar de praatgroep voor zijn vriend Isaac. Gus staart Hazel aan, Hazel vindt Gus interessant, onmiddellijk is er een wederzijdse aantrekkingskracht. Diezelfde middag nog gaan ze samen een film kijken. Gus wil alles van Hazel weten, zo vertelt Hazel over haar lievelingsboek Een vorstelijke beproeving. Gus gaat het ook lezen en dit boek krijgt een belangrijke rol in hun leven.

 Prachtig boek over heftige onderwerpen, zonder dat het al te zware kost wordt. Hazel en Gus vinden elkaar erg bijzonder en leuk, maar Hazel wil Gus geen pijn doen, ze wil niemands tijdbom zijn. Gus is bang om vergeten te worden en worstelt hiermee. John Green beschrijft op een geniale manier de gevoelens van Hazel en Gus. Het boek gaat over leven, ziekte, dood en liefde. Green staat bekend om zijn filosofische en tegelijk ironisch-humoristische schrijfwijze, en dat is in dit boek ook op een fantastische wijze gelukt. Heel erg mooi.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Young adult

Kalme chaos – Sandro Veronesi

Kalme chaos beschrijft een aparte manier van rouwverwerking. Het boek gaat over een topmanager die er na het overlijden van zijn vrouw niet in slaagt de bezorgdheid over zijn dochter van zich af te zetten. Het boek begint met een zomers strandtafereel dat een plotselinge wending krijgt. De hoofdpersoon, Pietro Paladini ziet samen met zijn broer twee vrouwen bijna verdrinken. Ze stormen het water in en weten met veel moeite de vrouwen  te redden. Thuisgekomen wacht hem een grote schok: zijn vrouw is plotseling overleden aan een aneurysma. Na een periode van rouwbeklag die hij in de zomervakantie samen met zijn dochter doorbrengt is het tijd voor de dochter om weer naar school te gaan. Hij brengt haar en belooft dat hij voor de school zal wachten op het einde van de schooldag. Dit is het begin van een periode van ogenschijnlijke kalmte.

Pietro stelt zich aan het begin van het tweede hoofdstuk zelf voor: ik ben Pietro Paladini, 43 jaar en weduwnaar.  Hij blijkt directeur te zijn van een mediabedrijf, het ontbreekt hem absoluut niet aan bezittingen en hij heeft tot nu toe altijd een succesvol leven geleid. Hij voelt geen verdriet om het verlies van zijn geliefde vrouw, maar wel een onmetelijke bezorgdheid om zijn dochter. In zijn auto voor de school wordt hij opgezocht door familie en collega’s. Iedereen die bij hem komt stort zijn hart uit. Door de levensverhalen en problemen leert Pietro meer over menselijke gevoelens en hij gaat nadenken over zijn eigen bestaan. Hij ziet in dat er verschil is tussen succes en geluk.

Uiteindelijk maakt zijn dochter op subtiele manier duidelijk dat het tijd is om terug te keren naar zijn gewone leven. Hij wordt zich dan bewust van wat er gebeurd is:  Sinds Lara dood is, heb ik me voor de school gepositioneerd en me niet meer verplaatst, ik heb het lijden van anderen op mijn nek genomen en mijn leven is tot nul gereduceerd – en dat is klaarblijkelijk mijn manier van lijden.

Deze roman is een pageturner met een enorme diepte. Ik werd door Librarything geadviseerd om dit boek te lezen en het blijkt een spijker op zijn kop te zijn.

1 reactie

Opgeslagen onder Psychologische roman

Circus Mikkenie – Havank

Merkwaardig, hoogst merkwaardig. Dat zijn de gevleugelde woorden, die Havank zijn hoofdpersoon monsieur C.M. Carlier, alias de Schaduw, regelmatig laat mompelen. Het boek Circus Mikkenie speelt inLeeuwarden, in het al genoemde circus. Sabotage is waaronder het circus te lijden heeft en ongewild wordt de grote speurder zelfs bij regelrechte moord betrokken en dat nog wel tijdens de circusvoorstelling.

Het is altijd aardig om de plaatsen waarover geschreven wordt in het echt te kennen. De beschrijving van het Zaailand van Havank is al bijna klassiek (google: havank en zaailand) te noemen: “een vaag en hopeloos soort van plein, feitelijk alleen geschikt om er een circus op te zetten, of de kermis.” (p. 7) Kenmerkend voor de stijl van Havank is ook de volgende beschrijving van de Oldehove: “Waarom staat hij scheef?  Omdat hij hinkend op de grens tussen twee werelden staat. Tussen de Middeleeuwen en de Reformatie, namelijk. Een onecht kind, als je wilt, van een verstoten moeder en een, toen in elk geval, nog levenslustige vader…..’t is het embryo van een kathedraal, de zetel van een bisdom, dat ’t nooit verder heeft gebracht dan z’n conceptie in het brein van Koning Filips de Tweede….”
De Schaduw logeert in hotel Amicitia, en gaat na twaalven nog even naar de nachtclub, de Klanderij, en wandelt daarna door de Prinsentuin. Als de Schaduw nu dezelfde wandeling zou maken, zou hij ervaren dat de stad enorm veranderd is in die vijftig jaar.

Uiteraard zijn dit voor het verhaal maar zijsporen, die de spanning van het oplossen van de misdaad larderen. Het verhaal stamt uit 1954 en dat is aan het tempo te merken. We zijn voorbij p.81 voor de moord daadwerkelijk plaats vindt. De taal is bloemrijk, op het bombastische af. Heel vaak wordt in een dialoog een zin beëindigd met het woord wat, als een soort vraagteken. Ik meende dat dat voornamelijk in het Bildts gebeurde, maar kennelijk is het ouder nederlands. Het heeft me een aantal uurtjes prettige ontspanning en nostalgie gebracht.

De reden voor het herlezen van een Havank was het schrijversbezoek van Tomas Ross aan de bibliotheek in Leeuwarden (dat overigens erg inspirerend was). Hij heeft na Pieter Terpstra de Havank-serie met een aantal exemplaren voortgezet. De prachtige Bruna-omslag van de Schaduw hangt hier in Leeuwarden schuin tegenover de Bibliotheek, vlakbij waar vroeger het Amicitia Hotel stond. In mijn speurtocht naar informatie stuitte ik ook nog op een stripbewerking van een Havankverhaal door Daan Jippes: Hoofden op hol.

 Bron: de krant van toen

1 reactie

Opgeslagen onder Detective, Thriller/misdaadroman

Déjà vu – Esther Verhoef

Eva weet niet wat haar allemaal nog te wachten staat, wanneer ze besluit eerder naar haar vriendin in Frankrijk te vertrekken. Eva baalt ervan dat ze geen vast contract heeft gekregen bij de krant en wil dit graag met Dianne bespreken en hulp en steun van haar ontvangen. Ze zijn al sinds hun kindertijd bevriend en buurmeisjes van elkaar. Ze kennen elkaar door en door. Eva vindt het wel vreemd dat haar vriendin de laatste dagen niets meer van zich heeft laten horen. Na een vermoeiende autorit bereikt ze eindelijk het kleine gehucht Le Paradis. Dianne blijkt niet in haar huisje te zijn. Eva vindt de sleutel en besluit in het huisje op haar te wachten.

Af en toe lees je in  een paar hoofdstukken over hun kindertijd. Dianne is een paar jaar ouder en durfde wat meer dan Eva. De buren in Le Paradis zijn onvriendelijk en beweren Dianne niet te kennen.

Eva ontdekt een gebroken ruit in het huisje. s’Nachts ziet ze lichtflitsen in het bos. Ze vindt de kat van Dianne gevild voor de deur. Door  wat er met de kat gebeurd is,  raakt Eva helemaal van slag. Ze doet aangifte en de politie, die niet erg onder de indruk is van haar verhaal, adviseert haar pepperspray te kopen. De politie is met belanrijker zaken bezig zoals de moord op een echtpaar, dat genetisch gemanipuleerde mais verbouwde.

In de wapenwinkel ziet ze Hugo Sanders, de ex van Dianne. Wat doet hij hier. Ziet hij Dianne soms nog ? Heeft ze haar vriendin wel echt goed gekend? Of heeft ze haar misschien teveel geïdealiseerd?  Na alle gebeurtenissen besluit Eva terug te gaan naar Nederland, maar dan staat Erwin opeens voor haar neus met zijn motor. Ze is blij haar vriend te zien en ze besluiten samen in Frankrijk te blijven.

Deze literaire thriller boeit meteen en met Eva wil je weten waar Dianne is en waarom ze niks van zich laat horen. De sfeer in Le Paradis is mooi beschreven. Het kille weer en de wantrouwige bewoners zie je voor je. Een oord waarvan je nu niet direkt denkt daar wil ik eens naar toe op vakantie. Een thriller van Esther Verhoef heeft mij nog nooit teleurgesteld en deze zou ik ook zeker willen aanraden aan de liefhebbers van een thriller.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Thriller/misdaadroman