Maandelijks archief: mei 2011

1q84 Deel 3 – Haruki Murakami

Halverwege 2010 verschenen de eerste twee delen van 1q84 en de fans van Murakami hebben tot begin 2011 op het derde deel moeten wachten. De schrijver heeft hier blijkbaar terdege rekening mee willen houden, want in het derde deel komt veel uitleg voor over wat er in de eerdere delen gebeurd is, soms zelf regelrechte herhalingen van dialogen. Dit haalt de vaart er flink uit en is nogal storend voor de lezer. Murakami experimenteert vaak met de vorm, maar dit lijkt minder geslaagd.

 Het verhaal speel in 1984, althans in een parallelle versie daarvan, 1q84. Tengo en Aomame zijn betrokken geraakt bij verwikkelingen rond een sekte, waarbij de Leider boodschappen ontvangt van The Little People, nare mannetjes die niet het beste voor hebben met de mensen die zij uitkiezen als hun spreekbuis. Gaandeweg blijkt dat Aomame door haar moord op de Leider via een soort onbevlekte ontvangenis zwanger is geraakt van een nieuwe spreekbuis voor the Little People.  Haruki Murakami gaat hier, net als in Kafka op het Strand, de kant op van een magisch-realistisch verhaal, maar waarvan de betekenis mij althans niet duidelijk wordt.  Het magische wordt wel tegenwicht geboden door de speurder Ushikawa die in opdracht van de sekte Aomame dicht op het spoor is. Kenmerkend voor Murakami is dat Tengo en Aomame op zoek zijn naar elkaar, maar daar opmerkelijk weinig concrete actie voor ondernemen. Dit derde boek bestaat zelfs voor het belangrijkste deel uit wachten op elkaar: Tengo wacht op de ontwikkelingen, Aomame houdt zich schuil en Ushikawa post bij het huis van Tengo. Impasses als deze zijn typisch voor Murakami en vormen in andere boeken echt hoogtepunten, zoals in De opwindvogelkronieken, waar de hoofdpersoon door eindeloos in een diepe put te gaan zitten achter het raadsel komt rond de verdwijning van zijn vrouw.

Uiteindelijk loopt het goed af met Tengo en Aomame – ik zal niet verklappen hoe,  maar dat is een van de weinige lijnen in het boek die wel afgewikkeld worden. Er wordt dan ook al door fans van Murakami druk gespeculeerd op een volgende deel van 1q84. We zullen zien.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Altijd roomboter – Nelleke Noordervliet

Engelbertha Wiggelaar, de hoofdpersoon van Altijd Roomboter, groeide op in het deftige Arnhemse Burgerweeshuis. Daar leerde ze goede manieren en werd ze opgeleid tot dienstbode bij de gegoede burgerij. Altijd roomboter begint als Engelbertha 20 jaar is en zwanger van de zoon des huizes in haar eerste dienstje. Ze wordt weg gestuurd en keert terug naar het weeshuis. Daarna gaat ze naar Utrecht om te bevallen. De bevalling werd daar gratis gedaan door medische studenten en de ongehuwd zwangere vrouwen werden er als vee behandeld. Jammer genoeg haalde haar zoontje het niet. Engelbertha keert terug naar Arnhem, neemt weer een dienstje aan, weer bij de zoon, waar ze eerder zwanger van raakte. Die is nu net getrouwd. Ze raakt weer zwanger. Deze keer verloopt de bevalling goed en ze trekt daarna met haar pasgeboren dochter naar Leiden. Daar ontmoet ze Abraham Teljeur. Ze trouwt met hem en samen krijgen ze nog 10 kinderen. Heel klein behuisd en met weinig geld komen ze door de tijd. Engelbertha is door haar opvoeding en haar dienstjes een beetje een trotse vrouw geworden die niet wil toegeven aan verpaupering. De titel van het boek is daaraan ontleend: Engelbertha ging niet over op margarine, maar bleef haar leven lang roomboter gebruiken.

Engelbertha Wiggelaar was de overgrootmoeder van de schrijfster Nelleke Noordervliet. Net als Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen is het boek ontstaan door onderzoek in archieven en zijn daarnaast door de schrijfster verhalen toegevoegd over hoe het leven van haar overgrootmoeder had kunnen zijn. Nelleke Noordervliet beweegt zich het hele boek door in het grensgebied tussen fictie en werkelijkheid. Beschouwingen over vrouwenarbeid, de huwelijksmoraal, de psychoanalyse van Freud en het optreden van Domela Nieuwenhuis worden afgewisseld door anekdotes die zich hadden kunnen voordoen. Voor iedereen met interesse in familiegeschiedenis en genealogie een boek om van te smullen.

  • Heeft uw bibliotheek Altijd roomboter
  • Informatie over Nelleke Noordervliet
  • Om op de hoogte te blijven van nieuwe boeken in uw bibliotheek over familiegeschiedenis is het mogelijk om u te abonneren op een RSS-feed over dit onderwerp. Plak deze link in uw RSS-reader om deze berichten te ontvangen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman

Dienstreizen van een thuisblijver – Maarten ’t Hart

Maarten ’t Hart is zoals hij zelf zegt een “stubenhocker” (huismus); het liefst wil hij vanaf zijn zolderkamer met de buitenwereld communiceren door middel van het schrijven van verhalen. Slechts na veel gesoebat van degene die wil dat hij een lezing gaat houden of een Buchmesse gaat bezoeken is hij bereid zijn erf te verlaten. Van deze zeldzame gebeurtenissen doet hij verslag in “Dienstreizen van een thuisblijver”. ‘Dienstreizen’ hierbij op te vatten in de breedste zin des woords; denk  niet alleen aan een reisje naar het buitenland, maar ook aan verblijf niet ver van zijn erf. De grote tegenzin voor reizen wordt vooral ingegeven door het onvermogen van de schrijver de slaap te vatten in een vreemd bed. Het ergste zijn nog wel de hotelkamers, waar het meestal veel te warm is en waarvan er geen raam open kan.

In heldere taal en met veel humor wordt verslag gedaan van de verschillende uitjes, zoals bijvoorbeeld van de dienstreis naar Göteborg, samen met collega Nederlandse schrijvers, voor een bezoek aan de Book Fair aldaar. Richting zijn collega schrijvers ontbreekt het ’t Hart niet aan venijn. Zeer hilarisch is het relaas over zijn uitgeefster in Duitsland, Frau Raabe. Van geheel andere orde is het verhaal over Lucia. Hierin schetst de schrijver hoe  hij betrokken is geraakt bij de zaak Lucia de B. Zoals bekend heeft Maarten ’t Hart een rol gespeeld bij het aandringen op herziening van het proces tegen haar.

De verschillende reisverslagen zijn zodanig geschreven dat je er met gemak de stem van de schrijver bij kunt denken. ’t Hart beweert zelf geen echte schrijver te zijn, maar “een onderhoudende verteller”. En zo is het maar net.

Reacties staat uit voor Dienstreizen van een thuisblijver – Maarten ’t Hart

Opgeslagen onder Biografie, Reisverhaal

De kolonisten van Catan – Rebecca Gable

Spel ondersteund door historische roman

Ik ben een fan van het spelletje van de kolonisten van Catan. De opzet van het spel is sympathiek, Je moet door het behalen van grondstoffen, wol, bos, graan, erts en steen nieuwe wegen dorpjes en steden maken. Elk dorpje is 1 punt elke stad 2 punten en je moet het eerst 12 punten behalen, dan ben je winnaar. Inmiddels zijn er uitbreidingssets van zeevaarders en steden en ridders. Er is een kaartspel dat je met z’n tweeën kan spelen en er is een versie op cd-rom. Alle vormen worden door ons thuis enthousiast gespeeld.

Al in 2005  is een roman met als basis het spel van Catan uitgekomen en pas nu kwam ik het tegen. Het verhaal  begint met een overval op het dorpje van de hoofdpersonen Candamir en Osmund, die op dat moment hun jaarlijkse zwemwedstrijd houden. Ijlings bemoeien ze zich met strijdgewoel, maar ze kunnen niet voorkomen dat hun vee geroofd wordt en dat er doden en gewonden vallen. Osmunds vrouw is een van de dodelijke slachtoffers en hij is ontroostbaar.

De winter wordt zwaar en duurt lang en dan wordt het plan opgevat om naar andere oorden te trekken.

De volgende lente worden de schepen uitgerust en de helft van het dorp trekt weg  naar het beloofde land. Na veel tegenslag worden de kusten van het nieuwe land bereikt.  Het blijkt dat de winters in het nieuwe land Catan veel milder zijn en dat de grondstoffen in ruime mate voorradig zijn. Het dorpje kan bloeien en de gemeenschap wordt letterlijk van de grond op gebouwd.

Dan ontbrandt de strijd om het leiderschap. De oude leider van het dorp, de rijkste, ontpopt zich als een ware tiran, maar wordt door de dorpsvergadering, de Thing, afgezet en  moet zelf vluchten met z’n medestanders naar de lege woestenij, maar komt terug om leeftocht te roven.

Verder speelt de strijd tussen de oude goden en de nieuwe christelijke god een belangrijke rol. Dit leidt tot ernstige tweespalt tussen Osmund en Candamir, de beide hartsvrienden, uitmondend in een droevige, maar logische ontknoping.

Kortom een frisse historische roman, met herkenbare elementen vanuit het spel, die  ik  met veel plezier heb gelezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman