Maandelijks archief: april 2011

Vuurtorenwachter – Camilla Läckberg

Naast een promotieboekje is dit de zevende in het Nederlands vertaalde thriller van de inmiddels bijzonder populaire Zweedse thrillerschrijfster Camilla Läckberg.  Het gaat hier om een reeks met in de hoofdrollen de politieman Patrick Hedström en zijn altijd nieuwsgierige en eigengereide vrouw Erica Valck. Ondanks dat de delen los gelezen kunnen worden is er binnen deze reeks wel sprake van een onwikkeling van de hoofdpersonen en zo gaat Vuurtorenwachter verder waar de vorige titel “Zeemeermin” eindigde. Na een periode van ziekteverlof gaat Patrick Hedström weer aan het werk en wordt ogenblikkelijk geconfronteerd met de onduidelijk moord op Mats Sverin. Het valt niet mee om aanknopingspunten te vinden die kunnen leiden naar de oplossing, het is zelfs bijzonder moeilijk om wat meer inzicht te krijgen in het leven dat Sverin geleid heeft.  Met veel moeite ontdekken Patrick en zijn collega’s dat Mats Sverin, voor hij terugkeerde naar Fjällbacka (hier laat Camilla Läckberg haar thrillers altijd plaatsvinden), waar Sverin een baan bij de gemeente had, hij betrokken was bij een organisatie die hulp bood aan mishandelde vrouwen. Dit blijkt uiteindelijk een link te zijn, waarmee  men verder kan.

Naast deze op zich al gecompliceerde verhaallijn, speelt het eiland Graskär nog een belangrijke rol. Dit kleine eilandje met vuurtoren ligt vlak voor de kust van Fjällbacka en wordt in de volksmond “Schimmenscheer” genoemd omdat het er zou spoken. Een oude liefde van Mats Sverin heeft daar, met haar zoontje, haar toevlucht gezocht. Gaande het verhaal worden de verschillende verhaallijnen vakkundig met elkaar verweven en blijkt alles uiteindelijk met elkaar samen te hangen.

Läckberg is  sterk in het beschrijven van het privéleven van haar personages en hun karakters. Dit verhoogt uiteraard het gevoel van betrokkenheid. Het boek werkt duidelijk naar een climax waarbij dan alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. Het einde is dan gevoelsmatig voor de lezer misschien niet in alle opzichten bevredigend  maar een thriller is geen feel-good roman. “Vuurtorenwachter” is één van de betere titels van Camilla Läckberg en doet je uitkijken naar haar volgende titel .

1 reactie

Opgeslagen onder Thriller/misdaadroman

De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet – David Mitchell

Japan is lang een volledig voor de buitenwereld afgesloten keizerrijk geweest. Slechts de Nederlanders hadden er in de tijd van de VOC de handelspost Deshima.  De Nederlandse bewoners van dit kunstmatige eilandje voor de kust mochten niet aan de vaste wal komen, behoudens enkele uitzonderingen.  Contacten met de Japanse handelspartners en de Shogun verliepen via Japanse tolken die Nederlands spraken.

In deze wereld komt Jacob de Zoet terecht, ambtenaar in dienst van de VOC, afkomstig uit Zeeland. De rechtlijnige  en absoluut integere Jacob valt erg uit de toon bij het ruige werkvolk. Zijn superieuren blijken onbetrouwbaar en corrupt. Hij heeft het niet gemakkelijk, maar houdt zich staande mede dankzij zijn contacten met de dokter van het eiland. Deze dokter Marinus geeft les aan een aantal Japanse studenten, waaronder één vrouw, Orito, die vanwege een verminking haar gezicht half verborgen houdt. Zij is vroedvrouw, en wel een hele goede. Het boek begint met een adembenemende scene van een zeer moeilijke bevalling die door Orito samen met een Japanse geneesheer wordt begeleid.

Jacob de Zoet, die zijn verloofde in Zeeland heeft achtergelaten om eerst zijn fortuin te verdienen bij de VOC, wordt op slag verliefd op Orito. Dat is een onmogelijke liefde: het is Nederlanders streng verboden omgang te hebben met andere vrouwen dan de concubines die door de Japanse magistraat op Deshima zijn toegestaan.

Als Orito op een gegeven ogenblik verdwijnt valt Jacob ten prooi aan wanhoop en is hij vastbesloten haar terug te vinden,  al zal hij daar een geheime en gevaarlijke reis voor moeten ondernemen.

David Mitchell, bekend van o.a. Wolkenatlas en Dertien, heeft zich tot in detail verdiept in de Japanse geschiedenis en de geschiedenis van de VOC. Het resultaat is een overtuigend en zeer meeslepend verhaal. Voor liefhebbers van David Mitchell  misschien even wennen want het is, naar mijn mening, totaal anders van opzet dan zijn andere boeken. Maar ik vind dit een geweldige historische roman waarin de sfeer van zowel Japan als van de ruwe zeemanswereld goed getroffen is.

1 reactie

Opgeslagen onder Historische roman, Literaire roman

Je blijft – Anna Drijver

Anna Drijver is een fantastische actrice, is veelvuldig te zien in films, op tv, in het theater. Maar zou ze ook kunnen schrijven? Eind 2010 is haar debuut ‘Je blijft’ uitgekomen, en ik was benieuwd of Anna ook een blijver is op schrijfgebied.

In Je blijft staat het leven van Dora, of Doors, zoals haar vader haar noemde naar z’n lievelingsband, centraal. Dora en haar vrienden Teddy, Daaf, Josje en Anniek zijn net klaar met hun studie Nederlands, ontmoeten elkaar vaak in het Vondelpak bij het beeld van Picasso en zijn op zoek naar een baan. Dora vindt een baantje bij een ‘veelgelezen jonge-meiden-uit-de-provincieblad’. Ze komt haar proeftijd echter niet door en staat binnen vier weken weer op de stoep. Dan besluiten de vrienden om er even lekker tussenuit te gaan, ze maken een tripje naar Legoland. Daar blijkt dat Daaf en Dora ‘als Duplo in elkaar passen’ en vanaf dat moment zijn ze onafscheidelijk. Samen vinden ze een bijbaantje als dichter/spreker op begrafenissen die door de gemeente zijn georganiseerd, voor mensen zonder nabestaanden. Dit doen ze beide erg goed, na een aantal uitvaarten worden ze voor een ‘bijzonder geval’ gevraagd en dan wordt het Dora teveel, ze stopt ermee. Helaas zal ze enige tijd later toch weer achter de katheder staan en spreken, maar nu op de uitvaart van haar geliefde Daaf.

Het boek staat vol met de dood, van onbekenden, van Dora’s vader, en van Daaf. Het ontroert, maar is niet alleen maar verdrietig en zwaar. De gedichtjes zijn mooi, Anna Drijver maakt veel gebruik van beeldspraak, de gedachten van Dora worden mooi beschreven, er wordt veel gebruikt gemaakt van verwijzingen naar tv series, boeken, schrijvers, films. Sommige beschrijvingen duren wat te lang en zijn misschien wel overbodig. Ook gaat er op een gegeven moment de vaart wat uit het boek. De clou is niet denderend, maar al met al een prima debuut, wat mij betreft mag Anna blijven!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman, Young adult

De omweg – Gerbrand Bakker

Een vrouw laat haar echtgenoot en haar baan achter in Amsterdam envertrekt naar Wales. Daar huurt ze een afgelegen oude woning. Haar enige gezelschap bestaat uit de schapen in het naburige weiland en een tiental ganzen op haar erf. De reden waarom ze daar zit is in het begin niet duidelijk, gaandeweg kom je erachter dat er zich iets heeft voorgedaan in haar baan als universitair docent, een verhouding met een student hoogstwaarschijnlijk.

Ze verkent geleidelijk aan de omgeving van haar nieuwe woonplaats en probeert de tuin en het erf op orde te brengen. Als ze door een das gebeten wordt gaat ze naar een arts in het naburige stadje. Soms haalt ze brood bij de bakker en ze laat haar haar kort knippen bij de plaatselijke kapster. Dat zijn zo ongeveer haar sociale contacten. Verder probeert ze zich bezig te houden met haar proefschrift over de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson.

Na enige tijd krijgt ze bezoek van een jonge man die bezig is een nieuw lange-afstandswandelpad uit te zetten die gedeeltelijk over haar erf zal voeren. Ze biedt hem een overnachting aan, maar uiteindelijk blijft hij hangen, als een soort reddende engel. Hij helpt haar met de klussen, maar als blijkt dat ze tekenen van ziekte en de daarmee gepaard gaande uitvalsverschijnselen begint te vertonen, ontfermt hij zich over haar en wordt hij meer dan alleen een klusjesman.

Intussen probeert haar man in Amsterdam te achterhalen, in samenwerking met haar ouders en een politieagent, waar zijn vrouw gebleven is. Samen met de agent vaart hij naar Engeland om haar op te halen. Hij heeft gehoord van haar ziekte en hoopt haar snel mee te kunnen nemen naar Nederland. Zal hij nog op tijd komen?

Gerbrand Bakker heeft een mooie en indrukwekkende roman geschreven. De stijl is sober en hij gebruikt geen woord teveel, maar wat een zeggingskracht! Je moet vooral tussen de regels door lezen, want heel veel wordt alleen maar gesuggereerd. Prachtige beschrijvingen van de natuur in Noord-Wales, ook. Leesclubs zullen hun hart kunnen ophalen aan dit boek!

3 reacties

Opgeslagen onder Literaire roman

De som der dagen – Isabel Allende

De som der dagen, een prachtige titel, dat in ieder geval. Ik zelf ben fan van een aantal titels van Isabel Allende. Op een of andere manier kan ik mij bij het lezen van enkele van haar boeken volledig verplaatsen in tijd en ruimte naar daar waar zij in haar boeken over spreekt (vertelt is een beter woord). Ik hou erg van boeken waaraan geschiedkundig onderzoek aan ten grondslag ligt en/of die gebaseerd zijn op ware feiten of levensverhalen. Een ander voorbeeld van een bekende auteur die dit doet is Arthur Japin, maar ook bijvoorbeeld titels als Het Pauperparadijs en De Graanrepubliek vind ik mooi. Paula, van Isabel Allende was voor mij de topper en toen ik dan ook hoorde dat De Som der Dagenin Nederland uitgebracht werd (over hoe het leven is verdergegaan na het overlijden van Paula, de dochter van Isabel Allende) heb ik dan ook direct dit boek aangeschaft. Daarbij spreekt de titel mij enorm aan (sorry, daar ben ik erg gevoelig voor…, ik hou van mooie titels). Heel toevallig (nou ja, zo toevallig zal het achteraf niet geweest zijn, omdat haar boek net in Nederlandse vertaling was verschenen) zag ik Isabel Allende in een interview op de Nederlandse televisie (weet even niet meer in welk programma). Man, ben ik geschrokken van haar voorkomen…een plastic gezicht. Bij het lezen van haar boeken door de jaren heen heb ik mij een voorstelling gemaakt van een vrouw met een bepaald uiterlijk. Omschrijven is moeilijk, maar ik heb mij een voorstelling gemaakt van een mooie vrouw, met een doorleefd (is dit het goede woord) gezicht. Viel dat even tegen. Wat heb ik gedaan, het boek met de mooie titel maandenlang (nog net geen jaren) aan de kant gelegd…ik kon het gewoon niet lezen. Uiteindelijk heb ik De som der dagen kortgeleden toch gepakt en vrijwel in één ruk uitgelezen. Mooie zinnen, over het leven, over verdriet, over pijnlijke maar ook over blijde gebeurtenissen. Ook het plastificeren van haar gezicht komt langs, waardoor ik haar tegenvallende uiterlijk niet meer in de weg heb laten staan van het feit dat ze gewoon een ras vertelster is. Kortom weer een prachtig boek (alhoewel Paula mijn topper blijft), waarna ik, net als bij andere boeken die mij aanspreken, weer even moet ‘loskomen’ alvorens met een nieuwe titel te beginnen. Die nieuwe titel van Isabel Allende is er inmiddels ook Het eiland onder de zee, dus op naar de bibliotheek…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Biografie, Psychologische roman

Een soort familie – Kees van Beijnum

De laatste roman van Kees van Beijnum is een raamvertelling waarin hij het leven beschrijft van Teun als kind en als volwassene. Zijn huidige leven verloopt moeizaam. Zijn werk als verkoper van kopieerapparatuur bevalt hem slecht en zijn huwelijk stelt weinig voor.

Een groot deel van het verhaal vertelt over de jeugd van Teun. Hij groeit op in een gezin van ‘buitenstaanders’: van Amsterdan zijn zij verhuisd naar Wieringen. Zijn ouders ontplooien veel activiteiten in de vredesbeweging en Teun en zijn oudere broer Hans moeten meedoen. Dat maakt hen ongrijpbaar voor de plaatselijke bevolking.
Al vroeg in het verhaal komen we te weten dat Hans niet meer leeft, maar pas aan het einde komen we te weten hoe hij is overleden.

Wat mij vooral aanspreekt zijn de beschrijvingen van de saamhorigheid tussen de twee broers. Alles wat zij samen ondernemen en ondergaan aan pesterijen op school. De ouders zijn weldenkende, bewust levende mensen. Toch zien zij niet dat zij hun zoons dwingen mee te gaan in hun denkbeelden en wat dat betekent voor het leven van Teun en Hans.

1 reactie

Opgeslagen onder Psychologische roman