Maandelijks archief: december 2010

Suikerdood – Unni Lindell

In deze Noorse detective is de aanjager van het verhaal een plotseling herinnering van Kari Helene Bieler aan een gebeurtenis van 16 jaar geleden, waarbij onder vreemde omstandigheden een baby is overleden. En nu wordt de chef van de landelijke recherche dood aangetroffen. Een vrouwelijke rechercheur, Marian Dahle, onderzoekt de zaak.

Al eerder had ik detectives van Unni Lindell gelezen. In mijn herinnering waren die heel spannend, dus met veel verwachting aan de lees geslagen. Het bleek inderdaad spannend, heel spannend! Een echte pageturner. (Graag zou ik hiervoor een ander (Nederlands) woord neerzetten, maar kan dat niet vinden). De ontknoping is helemaal niet voor de hand liggend en komt ook pas op de laatste bladzijden naar voren.
Een beetje raar aan het verhaal is wat de vrouwelijke rechercheur zich tijdens het onderzoek wel allemaal niet kan veroorloven. In de realiteit zou dit niet mogelijk zijn. En: dezelfde hoofdpersoon deed me een beetje te veel denken aan de hoofdpersoon van een andere Scandinavische detective. Welke dat is verklap ik hier niet. Wie hetzelfde gevoel heeft mag dat na lezing van “Suikderdood” hieronder vermelden.
Dit mag ik dan raar vinden, het boek blijft een aanrader!
 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige

Congo – David van Reybrouck

Niet alleen de Libris Geschiedenisprijs, maar ook de AKO Literatuurprijs werd onlangs aan dit boek toegekend. Het boek verhaalt over de gruwelijke geschiedenis van het land, vanaf de komst van de ontdekkingsreiziger Stanley, de kolonisatie door Leopold II van België, de Tweede Wereldoorlog, de dekolonisatie, het schrikbewind van dictator Mobutu en later van Kabila, en de grote invloed van China op het land. Over de onmacht van het land zelfs maar een beetje welvaart en infrastructuur op te bouwen, en dat terwijl het land zo ontzettend rijk aan grondstofffen is. Anno nu wonen in dit land de allerarmste mensen ter wereld.
Van Reybrouck vertelt de geschiedenis niet alleen door middel van droge feiten, maar ook vanuit het perspectief van mensen die deze periode zelf hebben meegemaakt. En deze mensen vertellen de verhalen over alledaagse dingen. Een sprekend voorbeeld hiervan is Papa Nkasi (een foto van hem siert de omslag van het boek), geboren in 1882 en overleden in 2010. Een levende geschiedenis. Papa Nkasi die een van de boys van ontdekkingsreiziger Stanley heeft gekend en die anno 2008 bijna niet kan geloven dat een zwarte tot president van de Verenigde Staten is verkozen. Wat een leeftijd en dat in een land waarin de gemiddelde levensverwachting rond de 45 jaar ligt.
Het boek geeft ook een inkijk in de cultuur van het land, van het geloof in geesten, van de toevlucht van velen tot ontelbare kerkgenootschappen, de verering van de beroemde popmuzikant Werassin en de liefde van de Congolozen voor goedkope Chinese spullen.

Door de talloze verslagen van interviews met Congolezen uit alle lagen van de bevolking is het boek geen droog leesvoer, maar een heel goed leesbaar geschiedenisverhaal geworden. De stijl van schrijven is helder en duidelijk. Zelfs de nodige humor ontbreekt niet. Persoonlijk heb ik niets met Congo, maar de schrijver heeft het voor elkaar gekregen het land voor me te doen leven. Wat me het meest heeft verbijsterd is de onmacht van het land, sinds de onafhankelijkheid in 1963, zich te organiseren en zich te ontwikkelen als natie. Ieder keer weer vervallen de leiders in dezelfde fout, namelijk mateloze zelfverrijking, zonder dat ze het volk ook maar een steek verder helpen. Maar aan de ander kant: hoe lang hebben wij westerlingen over onze ontwikkeling gedaan en gaat dat nog steeds in opwaartse richting?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized