Gelukkige slaven – Tom Lanoye

lanoye

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Deze roman gaat over twee mannen met dezelfde naam: Tony Hanssen. Tom Lanoye gebruikte deze naam al in zijn debuutroman ‘Alles moet weg’ (1988).

De eerste Tony werkte in vroeger tijden op een cruiseschip. Als de roman begint verblijft hij met een Chinese vrouw in Buenos Aires. Zij is de echtgenote van de, in het vastgoed rijk geworden, Bo Xiang. Na de sexuele daad overlijdt zij in een armetierig hotel.

De tweede Tony was computerspecialist en medeverantwoordelijk voor het instorten van een grote zakenbank. Wij treffen hem aan in een Afrikaans wildpark, waar hij een neushoorn wil doden. Hij probeert de hoorn met een bijl los te hakken maar wordt gestoord door een parkwachter. Tony vermoordt de parkwachter en gaat er met de twee hoorns van door. Beide Tony’s hebben dus een ‘moord’ op hun geweten.

In het tweede deel van het boek, Vereniging, komen de Tony’s elkaar tegen in een hotel in Guangzhou om aldaar Bo Xiang te ontmoeten. De eerste Tony om de urn met de as van zijn overleden vrouw te overhandigen. De tweede Tony om de hoorns goed te verkopen aan Bo Xiang. Daar ontstaan de meest komische  situaties door persoonsverwisselingen. Bovendien komt er een derde persoon in het verhaal: Vusi Khumalo, een Zuid-Afrikaan die weet dat de tweede Tony een paar hoorns in zijn bezit heeft. Deze Vusi vertelt dan een lang verhaal over zijn partij ANC, die toch niet een einde heeft kunnen maken aan de apartheid en ongelijkheid.

Het einde van het verhaal zal ik niet vertellen, want dat houdt de spanning er in.

Deze roman is met veel fantasie geschreven in een kleurrijke taal. Soms ongeloofwaardig maar wel verrassend en met veel humor. Bijvoorbeeld als hij de gasten van een cruiseschip beschrijft. De karakters komen niet helemaal uit de verf en het is soms lastig om de beide Tony’s uit elkaar te houden.

De thema’s zijn de corruptie, de begeerte naar geld, het materialisme en het zoeken naar geluk. Om de titel te duiden moet je denken aan deze thema’s. Afhankelijk van geld en macht zijn de beide Tony’s slaven en niet alleen zij.

 

 

 

 

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

De Stamhouder – Alexander Münninghoff

Omslag Stamhouder

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De stamhouder is de familiegeschiedenis van de schrijver, Alexander Münninghoff. Zijn grootouders wonen en werken in Letland, waar zijn Nederlandse grootvader een fortuin vergaard heeft. Zijn Russische grootmoeder bestiert de huishouding met vier kinderen op een hartelijke manier.

Vlak voor de Tweede Wereldoorlog moeten ze Letland hals over kop verlaten als daar de Bolsjewieken aan de macht komen. Ze vestigen zich in Den Haag, waar grootvader (de oude heer) al snel weer iets weet op te bouwen. Zoon Frans voelt zich er niet thuis, hij voelt zich überhaupt geen Nederlander en vat sympathieën op voor de Waffen-SS. Hij treedt daarbij in dienst om te vechten tegen de door hem gehate Sovjets. Tijdens zijn diensttijd ontmoet hij zijn eerdere geliefde uit Letland weer. Ze trouwen en de stamhouder Alexander wordt geboren in Poznan. Als de oorlog te dichtbij komt trekken moeder en kind in bij de schoonouders in Den Haag. De stamhouder wordt op handen gedragen in het gezin van zijn grootouders.

Als vader Franz terug komt uit de oorlog kantelt alles. Het botert niet meer tussen de geliefden. De grootouders wijzen Alexander en zijn moeder de deur. Vader zwerft rond en vindt een nieuwe geliefde. De oude heer met al zijn connecties weet ervoor te zorgen dat Franz na de oorlog niet veroordeeld wordt om zijn SS-verleden. Ook zorgt hij ervoor dat Alexander weggehaald wordt bij zijn moeder om op te groeien in het gezin van zijn vader.

De lezer wordt heen en weer geslingerd tussen sympathieën voor de personen in het boek. Goed en kwaad gaan naadloos in elkaar over, maar zeker is wel dat iedereen in deze familie op een of andere manier getekend is door de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog, waardoor er geen sprake is van harmonieuze levens. Het boek is onderhoudend en leest als een trein. Een aanrader! Alexander Münninghoff won de Libris Geschiedenisprijs 2015 met De Stamhouder. Jannetje Koelewijn van de NRC hield een interview met de schrijver over het boek en over zijn eigen leven: een interessante beschouwing na lezing van het boek.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder familieroman

Renger – Nyk de Vries

renger

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Van mooischrijverij kun je Nyk de Vries niet beschuldigen. Zijn proza is bijna kaal te noemen, maar daardoor wint het aan zeggingskracht. Het is helemaal in de geest van de vader in dit boek, die altijd zei: pas op voor mooipraters.

In dit deels autobiografische boek, dat onlangs bekroond werd met de Piter Jellespriis 2016, beschrijft Nyk de Vries zijn jeugd en in het bijzonder de relatie met zijn vader.

De hoofdpersoon groeide op in een arbeidersmilieu in het Friese dorp Noardburgum. De vader, bouwvakker, is een echte verzamelaar, zijn schuur ligt tot de nok toe vol met materialen die ooit nog wel eens van pas kunnen komen: “Jongen, ik hoef in mijn leven nooit weer een spijker te kopen”. Altijd in de weer geweest voor anderen, is het er nooit van gekomen om zijn  eigen huis eens te moderniseren. Bovendien zou dat geld kosten, geld dat er niet (?) was.

De vader is zich erg bewust van zijn positie in de maatschappij, er is zijns inziens een grote kloof tussen de gegoede burgers en de arbeiders. Hij drukt zijn zoon op het hart om niet het achterste van zijn tong te laten zien. Zelf is hij zeer voorzichtig en argwanend. In de familieverhalen, die tijdens verjaardagen verteld worden door de ooms, komen verhalen van opstandigheid, vernedering en onrechtvaardigheid voor. Hij houdt zijn zoon voor niet altijd naar het uiterste te streven, goed is goed.

De zoon probeert zijn weg in het leven te vinden. Na de basisschool gaat hij niet naar de mavo, zoals zijn vader wil, maar naar de havo/vwo. Later gaat hij geschiedenis studeren in Groningen, hoewel zijn vader vindt dat de bouw ook wel iets voor hem is. De zoon komt in aanraking met Reiziger, een kunstenaar die ergens achteraf in een oude verbouwde melkfabriek woont. Wat zich daar precies allemaal afspeelt is de zoon niet duidelijk, maar er zijn drank en vrouwen en geen grenzen. Hij komt enigszins los van zijn eigen beschermde wereldje.

Uiteindelijk, na jaren, belandt hij in Amsterdam. De gesloten zoon wil zich laten kennen, hij wil zichzelf zijn. Hij begint een relatie met Chris. Na een vakantie in Spanje ontmoet hij Renger op Schiphol. Een geheimzinnige man in een wit pak, type mooiprater, die hem zegt te kennen van vroeger uit het dorp. Wie is deze Renger, die meer van de zoon weet dan mogelijk lijkt? Die dingen zegt als: Soms heb je een omweg nodig om tot de kern te komen. Oordeel zelf. In elk geval is hij, zoals in hoofdstuk 1 staat, de vreemdeling die de motor van het verhaal is.

Renger is in het Nederlands geschreven. In het najaar van 2016 verschijnt de Friestalige editie van dit intrigerende boek. Ook heeft Nyk de Vries Renger tot een hoorspel bewerkt, waarmee hij optrad op o.a. Noorderzon en Lowlands.

1 reactie

Opgeslagen onder Literaire roman

Moussa of de dood van een Arabier – Kamel Daoud

moussa

heeft uw bibliotheek dit boek?

In de wereldberoemde roman “De Vreemdeling” (L’Etranger) van Albert Camus schiet de hoofdpersoon Meursault op het strand een Arabier dood. De Arabier is van zo weinig belang dat hij zelfs geen naam draagt. Het verhaal wordt verteld vanuit westers (Frans) perspectief.  In ‘Moussa…..’’ krijgt de doodgeschoten Arabier een naam, Moussa. Het verhaal in “Moussa….” wordt verteld vanuit Algerijns perspectief.  Aan het woord is de broer van Moussa, Haroen, die de Arabier naast een identiteit ook een geschiedenis geeft. In een bar vertelt Haroen een journaliste over de levenslange zoektocht van zijn moeder naar het lichaam van Moussa, over haar verdriet en de weerslag daarvan op Haroen. Het verhaal in het boek is fictief omdat het teruggrijpt naar een moord die alleen in een boek (in De Vreemdeling) plaatsvond, maar speelt zich af tegen de achtergrond van de realiteit van het Frans kolonialisme en de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog (1954-1962).

Het verhaal op zich is al triest genoeg, zelfs het graf van de dode broer wordt niet gevonden. Maar dat doet er niet zoveel toe. Eigenlijk is het één grote aanklacht tegen het Frans kolonialisme en de onverschilligheid waarmee de Franse overheersers de Algerijnse bevolking bejegenden.

Dit boek is een aanrader omdat het veel stof tot nadenken geeft. Het is te lezen als zelfstandig boek, maar het komt pas goed tot zijn recht als je “De Vreemdeling” van Camus hebt gelezen. Want Moussa is in feite een antwoord op, of zo je wilt een aanvulling op, het boek van Camus: in ‘’Moussa…” wordt informatie gegeven die Camus vanuit zijn westers oogpunt niet gaf.

Over dit boek, dat je eigenlijk meerdere keren moet lezen om er iedere keer weer meer uit te halen, valt nog veel meer te vertellen. Lees daarom dit informatieve NRC-artikel.

Ernst Bruinsma vertelde eind 2015 over het boek in Op en Ut van Omrop Fryslân op. Beluister hier het radiofragment.

In dit artikel uit de New York Times een uitgebreid portret van de schrijver.

Nog interessanter en heel actueel: op 28 september a.s. zal dit boek worden behandeld in de lezingenreeks Spraakmakende boeken van de Volksuniversiteit Fryslân.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

Het land dat maar niet wil lukken – Fleur de Weerd

oekraine

Heeft uw bibliotheek dit boek?

De ondertitel van dit boek luidt: Een reis door het grillige Oekraïne. Een intrigerende titel over een land dat de laatste jaren vaak in het nieuws is.

Wat weten we van Oekraïne? In 2012 werd er het EK voetbal gespeeld. Het vliegtuig de MH 17 is er neergestort en er woedt een burgeroorlog. Verder is er niet zoveel bekend. Een paar maanden geleden was er een referendum waarin de Nederlandse bevolking zijn mening over het associatie-verdrag met dit land mocht geven. Wat mij opviel is dat veel mensen niet gingen stemmen omdat ze geen idee hadden waar dit referendum over ging en dat Oekraïne een land ver weg was. Misschien dat er meer mensen waren gaan stemmen als zij dit boek daarvoor hadden gelezen.

Wat voor soort land is Oekraïne? Wie zijn de mensen die er wonen, waar houden zij zich mee bezig en hoe zien zij hun situatie en hun toekomst?

Journalist en correspondent Fleur de Weerd werkte in Kiev en was in 2014 aanwezig toen daar onlusten uitbraken. De schrijfster reisde door het land (voor in het boek is een kaart opgenomen) en interviewde verschillende bewoners. Tussen de persoonlijke verhalen door weefde zij de geschiedenis van Oekraïne. Van mijnwerkers, een bazin van een huwelijksbureau, een homopriester, een smokkelaar, een ultranationalist tot een orthodox- joodse toerist. Ik vond het erg interessant om op deze manier mijn kennis over Oekraïne uit te breiden. Er zijn verschrikkelijke dingen gebeurd in dat land, hongersnoden, complete volksverhuizingen, de kernramp bij Tsjernobyl, heel veel corruptie en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Toch is het geen triest en vervelend boek, juist door de persoonlijke verhalen krijg je een beeld van Oekraïne en de mensen die er wonen. Wel vond ik het schokkend om te lezen hoe sommige op Rusland gerichte mensen aankijken tegen Europa en haar bewoners. Een nieuwe Koude Oorlog? Intussen zijn er al weer nieuwe ontwikkelingen, de Russische bezetting op de Krim en om positief te eindigen: Oekraïne won het songfestival.

Een aanrader voor lezers die meer willen weten over een land dat grenst aan Europa.

 

jitske 2Gastblogger deze week is Jitske Rozema.

Jitske Rozema is werkzaam als consulente onderwijs bij Stichting Bibliotheken Midden-Fryslân:
“Wat mij bezig houdt is dat er in Nederland nog heel veel mensen ( jong en oud)  moeite met lezen hebben. Daardoor krijgen (of hebben?) ze minder kansen én ze kunnen niet genieten van al die prachtige boeken die verschijnen. Zelf hou ik erg van lezen, jeugdliteratuur, Nederlandse literatuur maar ook non – fictie vind ik interessant”.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige, Reisverhaal

Ach, deze leegte, deze verschrikkelijke leegte – Joachim Meyerhoff

meyerhoff

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Dit is het leukste boek dat in in tijden gelezen heb! Eigenlijk volgt het op: Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest, maar je kunt het heel goed afzonderlijk lezen.

Het gaat over een jonge man, Joachim, die tijdelijk bij zijn grootouders in München gaat wonen om daar aan de toneelschool te gaan studeren. Uiteindelijk blijft hij bij hen gedurende de hele studie, ruim 3 jaar. Het zijn twee totaal verschillende werelden: in die van zijn grootouders staat alles al bijna zestig jaar stil en dat is heel geruststellend, op de toneelschool lijkt alles in beweging en moet Joachim constant uit zijn comfortzone treden.

Gedetailleerd en met veel humor beschrijft Meyerhoff het leven van de grootouders in hun prachtige villa. De oude mensen leven volgens een vast patroon, dat lijkt te worden gedicteerd door hun alcoholgebruik. Champagne bij het ontbijt, witte wijn bij de lunch, whisky aan het eind van de middag, rode wijn bij het diner en cointreau aan het eind van de avond. Dat levert hilarische scenes op. Joachim komt er achter dat zelfs het onschuldige gorgeldrankje, waarmee ze de dag beginnen, niet alcoholvrij is. Grootmoeder, ooit zelf actrice, heeft uitgesproken meningen, grootvader is doof en soms knap eigenwijs. Maar ze steunen en stimuleren hun kleinzoon met liefde. De villa in München wordt zijn tweede thuis, ook omdat zijn ouders net uit elkaar zijn gegaan.

Joachim, die kort tevoren zijn middelste broer heeft verloren, heeft het niet echt gemakkelijk op de toneelschool. Hij is van goede wil, maar hij vraagt zich af of hij wel talent heeft. De lessen, leraren en medestudenten worden gedetailleerd beschreven. Ik vond dat erg leuk, het voelde een beetje als een kijkje in de keuken. De lessen aikido, spraak- en zanglessen, de rollenspellen en de eerste (stage)optredens, je beleeft het helemaal mee.

Het boek is grotendeels autobiografisch. Meyerhoff is acteur geworden en hij heeft zijn leven ook in een toneelbewerking op de planken gebracht als solovoorstelling: Alle Toten fliegen hoch. Deze toneelvoorstelling heeft hij weer tot boeken verwerkt.

Mooi boek, met een lach en een traan. Aanbevolen!

 

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

De Koalmasaak – Jan Schokker

omslag de koalmasaak

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Woensdag 14 september is er in Bibliotheek Grou een literaire avond met Jan Schokker, schrijver van vijf misdaadromans. Voor mij een reden om zijn boeken eens te lezen. Deze aanbeveling geldt dan ook niet alleen De Koalmasaak, maar alle vijf boeken komen aan bod in deze bespreking.

De detectives van Jan Schokker zijn allemaal los van elkaar te lezen. Toch is het leuk om te beginnen met De Koalmasaak omdat gebeurtenissen uit deze detective genoemd worden in de boeken die daar op volgen. In dit boek maken we kennis met Ale Alema, een eigenzinnige politieman uit Bontebok. Hij krijgt een vreemde zaak op te lossen. Boate Koalma, directeur van Koalma Konstructies, is overleden nadat hij tegen een boom is gereden. Het lijkt een ongeluk, maar Koalma heeft kort daarvoor een vreemd testament op laten maken met de tekst: ‘Mijn moordenaar erft mijn hele bezit’. Samen met zijn kollega Wytske probeert hij deze zaak tot een oplossing te brengen. Thuis heeft zijn vrouw Els genoeg van het onregelmatige leven van Ale en gaat op zichzelf wonen. Gelukkig vindt hij in zijn werk voldoende afleiding. Tot zijn verdriet overlijdt Els aan een hartaanval.

In De SUC-zaak komt zijn kollega Wytske in Brongergea voor een vreemd vraagstuk te staan. Van wie zijn de botten die bouwvakkers vinden bij een verbouwing? Oude botten of speelt er wat anders? En Ale Alema van het politiebureau in Heerenveen, krijgt te maken met twee vrouwelijke collega’s die in het SUC-team werken. Zij moeten gestolen dure auto’s terugvinden.

In de detective Djipdún wordt Anna Buttenveldt van Him uit Beetsterzwaag vermist. Als Ale Alema voor de tweede keer met haar echtgenoot afspreekt, blijkt hij neergeslagen te zijn. De vondst van het boek ‘Dramatisch Djipdún’, door Anna geschreven, is het begin van een speurtocht. Verder krijgt Ale te maken met de plaatsvervangster van zijn leidinggevende. En zijn dochter Jelly komt thuis uit Italië.

Bij het boek Lykspul  komen we in de catacomben van SC Heerenveen terecht. De conditietrainer van de club ligt dood in een kleedkamer. Er ligt een link met een Zweedse speler en ook met een soortgelijke moord in Zweden. Samen met een bekende uit een eerder boek, Nanke Niesting, moet hij dit mysterie oplossen. Zijn dochter heeft een verrassing voor hem.

Het laatste boek heet Tichtby. Ale krijgt een foto toegestuurd van Nanke, inmiddels zijn vriendin, die ligt te slapen. ‘Kan heel dichtbij komen!’ staat er op een briefje dat er bijzit. Op advies van de officier van justitie duiken ze onder in Bergen in Noorwegen. Daar gaan ze op zoek naar de verdwenen echtgenoot van Nanke, een aantal jaren eerder. Ondertussen wordt zijn huis weer opgebouwd na een brand. Maar dan blijkt dat er met de steiger is geknoeid en deze stort in. Genoeg werk voor zijn collega Wytske. Jelly bevalt van een dochter.

Eigenlijk lees ik nooit detectives, maar deze boeken las ik met plezier en als ontspanning. Soms speelt het toeval wel een rol maar dat weet de schrijver aardig in te passen. Jan Schokker woont in Jonkersland en heeft sinds zijn 24-ste jaar een eigen bedrijf. Toen hij 50 jaar werd heeft hij zijn bedrijf verkleind om meer tijd voor het schrijven te krijgen. Hij begon met het schrijven van korte verhalen en toneelstukken. Daarna koos hij voor de vorm van politieromans met als hoofdfiguur Ale Alema. Misschien wel een evenbeeld van Jan Schokker.

Binnenkort verschijnt een zesde detective.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Detective