Masser Brock – Bert Wagendorp

heeft uw bibliotheek dit boek?

Het uitkomen van dit boek is wel heel goed getimed, middenin de huidige discussie over alternatieve feiten en nepnieuws. Want dat is waar de hoofdpersoon, Masser Brock, in dit boek mee te maken krijgt.

Masser is columnist voor het landelijk dagblad De Nieuwe Tijd. Zijn carrière als journalist is hij begonnen vol met idealen; hij zou de zuivere waarheid aan de lezers presenteren. Maar als hij als verslaggever te maken krijgt met cocaïnehandel door Urker vissers komt hij er al snel achter dat de waarheid weerbarstiger is. Hij had weliswaar de waarheid ontdekt, maar kon deze niet helemaal naar buiten brengen omdat hij daarmee mensen zou schaden. Ook later komt hij in conflict met de waarheidsvinding als bij een aanslag in Pantsjagan (een soort Uruzgan) vier Nederlandse militairen om het leven komen, en de regering de achtergrond van de aanslag heel anders aan het publiek meldt dan de werkelijkheid. Hierbij aangetekend het feit dat de zus van Masser de spindoctor van de premier is, wat natuurlijk een complicerende factor is. Wanneer blijkt dat De Nieuwe Tijd geïnfiltreerd is geweest door de BVD en dat publicatie daarvan een dramatisch gevolg heeft worden Masser’s twijfels over de waarheid nog groter. Als hij leest dat Trump aan de macht is gekomen concludeert Masser dat ‘er geen waarheden meer zijn, dat er waarheden worden ontkend en dat leugens tot nieuwe waarheden worden benoemd’.

Een dijk van een boek, dat niet actueler had kunnen zijn.

Lees hier een artikel over de thema’s van dit boek, namelijk journalistiek en de dilemma’s in het verslaggeversvak.

Bekijk hier filmpje waarin Bert Wagendorp vertelt over het boek:

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Overige

Doodsteek – Thomas Enger

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Journalist Henning Juul onderzoekt waarom hij doelwit is van een moordpoging. Zijn collega Iver, die inmiddels een verhouding heeft met zijn ex-vrouw, wordt gruwelijk vermoord, waarschijnlijk omdat hij cruciale informatie heeft gevonden. Des te erger, omdat zijn vrouw in verwachting is. Bovendien blijkt Henning’s zus, Trine, opgeklommen tot minister van justitie, iets te maken te hebben met de brandstichting waarbij de zoon van Henning is omgekomen.

Kortom een ingewikkeld plot. Dit verhaal is dan ook het vijfde en laatste van de serie rondom Henning Juul.  Stukje voor stukje wordt de puzzel van de misdaad opgelost en daarbij wordt het bloed niet geschuwd. Mensen worden, als pionnen op een schaakbord, voor de plot geofferd. Het verhaal is geschreven als een film en leest als een sneltrein.  De karakters blijven dunnetjes, met uitzondering van Henning Juul en zijn tegenspeler en moordenaar Redzepi, een Albanees die vrouw en kind heeft verloren in de Balkan-oorlog. Sterk geschreven. Heerlijk spannend.

Zoals gezegd dit boek sluit een vijfdelige serie af waaraan de schrijver lang heeft gewerkt. Fans keken al reikhalzend uit naar dit einddeel. Het boek is door recensenten goed ontvangen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Detective, Thriller/misdaadroman

Een Parijse affaire – Tatiana de Rosnay

rosnay

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Tatiana de Rosnay is vooral bekend geworden door Haar naam was Sarah. Dit was haar eerste roman, die zij in haar moedertaal (Engels) schreef. Het boek verscheen in meer dan veertig landen en is ook verfilmd. Zowel het boek als de film zijn een megagroot succes geworden. Het boek wordt nog steeds veel uitgeleend in de bibliotheken. Ook haar boeken Die laatste zomer, Het huis waar jij van hield en Het appartement worden veel gelezen.

Een Parijse affaire begint met een citaat van André Maurois (1885-1967). Het boek bevat elf verhalen die bijna allemaal beginnen met een gedichtje of citaat van een bekende schrijver, bijv. Guy de Maupassant (1850-1893) en Gustave Flaubert (1821-1880). Zelfs een citaat uit een fabel van La Fontaine (1621-1695), De haan en de vos, komt voorbij. Als echte Francofiel is het leuk om deze citaten te lezen. Enkele herken ik.

Wat de inhoud van het boek betreft; affaires … daar draait het om in dit boek.

Als vrouwelijke lezer word je als het ware wakker geschud over de manieren waarop mannen overspel plegen en waarom. Elf heel verschillende verhalen, bijvoorbeeld over een vrouw die vreemdgaat en niet door heeft dat haar echtgenoot ondertussen ook vreemdgaat, maar hier door middel van zijn dagboek achter komt.

Een jonge au pair is natuurlijk altijd een gevaarlijk iets … Het verhaal De haar begint met een citaat van Molière. Een vrouw vindt een zwarte lange haar in haar bed. Dit terwijl zij geen lang zwart haar heeft. Hoe kan dit gebeuren? In het verhaal Het Bois de Boulogne brengt een vader de oppas ’s avonds naar huis, maar doet daar iedere keer erg lang over. Wat heeft hij te verbergen? De lezer denkt dan dat hij iets met de oppas is begonnen, maar het verhaal blijkt toch heel anders te lopen. Als vanzelfsprekend is er ook altijd een verhaal over een hotelkamer. Kortom, elf verschillende verhalen over overspel c.q. affaires.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Verhalen

Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans

hermans

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de succesvolle lezingenreeks Spraakmakende Boeken bespreken vooraanstaande specialisten, die veelal verbonden zijn aan de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen, boeken die sterk in de belangstelling staan. Via Volksuniversiteit Fryslân komen deze lezingen ook naar Leeuwarden.

Op 17 mei 2017 bespreekt  dr. Mathijs Sanders onder de noemer “(her)ontdek een meesterwerk”  het boek Nooit meer slapen van Willem Frederik Hermans.

Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien. Nooit meer slapen is een grootse roman over grote dromen.

Nooit meer slapen is ook als e-book te leen.

Het boek is in 2016 verfilmd door Boudewijn Koole, onder de titel Beyond sleep.

1 reactie

Opgeslagen onder Psychologische roman

Afscheidstournee – Vrouwkje Tuinman

tuinman

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In deze roman beschrijft Tuinman, van oorsprong musicoloog, het leven van Niccolò Paganini en dat van zijn zoon Achille. Niccolò Paganini leefde van 1782 tot 1840. Hij reisde met zijn zoon langs Europese concertgebouwen waar hij volle zalen trok. Rondom zijn leven wist hij legendes in stand te houden: hij zou ’s nachts op begraafplaatsen spelen, hij zou als ketter leven, hij zou een meisje hebben vermoord. Door zwarte kleren te dragen in combinatie met een wit geschminkt gezicht versterkte hij deze geruchten. Zijn zoon verzorgde hem tijdens de tournees terwijl plaatselijke leraren Achille kennis probeerden bij te brengen.

Als Paganini sterft begint een eindeloze zoektocht naar een graf in gewijde grond. Achille gaat op het landgoed Gaione wonen en begraaft zijn vader tijdelijk in een tuinhuisje. Omdat zijn vader de geestelijken altijd de deur wees, is geen enkele kerk bereid een plek voor een praalgraf ter beschikking te stellen. Achille trouwt met Paolina en brengt zijn tijd door met het onderhouden van het buiten, de landerijen en het houden van bijen. Op een gegeven moment wordt met de kerk een oplossing gevonden voor een graf: de familie staat een klein stukje grond af aan de kerk en daar kan Niccolò worden begraven. Aldus gebeurt, maar van een tombe kan geen sprake zijn.

Het gezin van Achille groeit door de geboorte van acht kinderen. Hun derde zoon Luigi blijkt het muzikale talent van zijn grootvader geërfd te hebben en treedt als pianist veel op. De vierde zoon Attilio is een buitenbeentje en moeilijk te hanteren. Hij is voorbestemd voor het seminarie maar verliest zijn geloof door de houding van Achille ten opzichte van de kerk.

Als Achille oud en ziek wordt nemen zijn zonen het onderhoud van het buiten en de landerijen over. Zijn halfzusje Edvige komt om hem te verzorgen.  Uiteindelijk zorgen zijn zonen er voor dat er een praalgraf komt voor hun grootvader, 56 jaar na zijn dood. Dit praalgraf is nu nog aanwezig in Parma. Ook het buitenhuis Gaione bestaat nog.

Het boek leest gemakkelijk. In de verantwoording schetst de schrijfster welke keuzes zij heeft gemaakt tijdens het schrijven van deze roman. Voor de meeste gebeurtenissen in dit boek zijn genoeg bronnen om aan te nemen dat ze daadwerkelijk voorgevallen zijn. Ze heeft een echt mens van Achille gemaakt en dat maakt dat ik het met plezier heb gelezen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Historische roman, Overige

Het einde van de rode mens; leven op de puinhopen van de Sovjet Unie – Svetlana Alexijévitsj

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de reeks Spraakmakende Boeken gaf Dr. Sander Brouwer op 12 april jl. een inspirerende lezing over dit boek. Ik ga het nu zeker lezen en wil de inhoud van de lezing graag met u delen. De eerste vraag die opkwam was: waarom heeft deze schrijfster de Nobelprijs voor de literatuur gewonnen? Haar boeken bestaan uit interviews. Wat haar boeken tot literatuur maakt, is dat ze meer zijn dan de weerslag van het vertelde, maar dat het duidelijk wordt hoe het werkelijk was voor de mensen. De interview-vragen zijn weggehaald en alles is in één stijl gezet. Deze manier van schrijven is een trend in de literatuur die hyperrealisme genoemd wordt.

In dit boek komen drie soorten herinneringen naar voren: het eerste soort is dat de Sovjet Unie niet goed was. Iedereen werd passief omdat de staat alles voor je deed. Mensen zijn blij dat het voorbij is. Het tweede soort zijn herinneringen van mensen die niet kunnen wennen aan de huidige tijd. Ze hebben moeite met de geldontwaarding en de sobere manier van leven daardoor. De meest voorkomende soort is een vergoelijkende houding. De Sovjetbeschaving was goed. Na het imperium is het leven saai. Het was misschien een gevangenis, maar wel een fijne. Deze houding vloeit voort uit de situatie dat slachtoffers en beulen uit die tijd nu samenleven: om Stalin te veroordelen moet je ook je eigen verwanten en kennissen veroordelen. Een eyeopener voor je kijk op de Russische volksaard.

De laatste dertig jaar is er veel belangstelling voor documentaire fictie. Dit heeft volgens de spreker ook te maken met de manier waarop moderne mensen in het leven staan, met alle informatie die ze via internet tot hun beschikking hebben. Mensen worden daardoor steeds meer aangesproken om informatie te filteren en te beoordelen en zoeken dat daarom ook in de literatuur. Dit boek past daarbij: de auteur kan de werkelijkheid niet overzien en beschrijven, maar laat de getuigen spreken. De auteur is niet de baas over de karakters. Dit boek werd vergeleken met literatuur over de holocaust. Het niet kunnen praten over het trauma is het meest traumatische. Als je weet dat er in Wit-Rusland 660 dorpen volledig zijn uitgemoord krijg je pas door hoeveel verschrikkingen er in de Sovjet Unie hebben plaats gevonden. De spreker raadt aan om de documentaire van Marleen Gorris – 900 dagen te bekijken om hiervan een indruk te krijgen. Hierbij de link naar de presentatie over dit boek.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Overige

De rode stoeltjes – Edna O’Brien

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Op een koude winterse avond doet een intrigerende vreemdeling zijn intrede in het (fictieve) Ierse dorp Cloonoila. Dokter Vlad, zoals hij zich laat noemen, vestigt zich er als natuurgenezer en weet met name de vrouwelijke dorpsbewoners met zijn charmes in te palmen. Fidelma, die graag kinderen wil, maar na een paar miskramen denkt dat ze kinderloos zal blijven, heeft zich in haar hoofd gezet dat ze een kind wil van dokter Vlad. Ze beginnen in het geheim een verhouding. Als Fidelma inderdaad zwanger wordt, wordt Vlad plotseling opgepakt. Hij blijkt een berucht oorlogsmisdadiger uit de Balkan, die zich schuilhield op het Ierse platteland.

Na een gedwongen en gewelddadige abortus vlucht Fidelma naar Londen, waar zij zich in leven houdt met eenvoudige baantjes. Ze bezoekt het Centre waar vluchtelingen en immigranten uit allerlei landen samen komen om elkaar hun verhalen te vertellen. Het Centre wordt geleid door Varya uit Sarajevo. Fidelma luistert naar alle verschrikkingen die mensen hebben meegemaakt en komt erachter wat zich in Sarajevo heeft afgespeeld tijdens het beleg dat 1425 dagen duurde.

In het laatste deel van het boek gaat Fidelma naar het Internationaal Gerechtshof in Den Haag waar Vlad terechtstaat voor zijn misdaden. Ze wil hem bezoeken en hem confronteren met zijn misdaden. Het lukt haar om hem te ontmoeten, maar Vlad ontkent alles. Toch heeft Fidelma nu het idee dat ze verder kan met haar leven.

Het is niet moeilijk om in dokter Vlad de Servische leider Karadzic te herkennen, er zijn veel overeenkomsten. Het boek is hier en daar adembenemend als het gaat om de verhalen van de vluchtelingen en het geweld dat tegen mensen wordt gepleegd. Er zijn scenes die je niet gemakkelijk vergeet.

In de hoofdstraat van Sarajevo werden, op 6 april 2012, 11.541 rode stoelen opgesteld, een voor elke inwoner van Sarajevo die werd vermoord. De 643 kleine rode stoelen ertussen herinneren expliciet aan de kinderen die tijdens het beleg omkwamen. Aan hen heeft Edna O’Brien dit boek opgedragen.

Lees een recensie van De rode stoeltjes op  literair weblog Tzum.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Oorlogsroman, Psychologische roman