Ontaarde moeders – Renate Dorrestein

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Paleontoloog Zwier vertrekt vanuit Afrika met zijn dochter Maryemma naar het Nederlandse provincieplaatsje Sibculo. Zogenaamd om onderzoek te doen naar een oude put. De werkelijke reden van zijn komst naar Nederland zal pas later in het verhaal blijken. Beiden zijn eerst te gast bij de zuster van de ex-vrouw van Zwier, Bonnie. Bonnie, die op haar motorfiets vertrok en haar gezin achterliet toen haar dochtertje twee jaar oud was. Ze wil onafhankelijk zijn en ook vindt ze dat aan de moederrol veel te veel waarde wordt gehecht.

De zus van Bonnie, Meijken, is sinds haar huwelijk met een apotheker niet meer de deur uit geweest. Ze houdt zich bezig met eten en ziet er nu uit als een wanstaltige plumpudding en zit in haar stoel. Compleet illusieloos. Gaandeweg het verhaal komt de lezer er stukje bij beetje achter welke tragische gebeurtenissen ten grondslag liggen aan het vluchtgedrag van Bonnie en het teruggetrokken bestaan van Meijken.

Zoals hier beschreven lijkt het een zwaar en tragisch verhaal. Dat is het ook, maar het wordt op een spannende en verrassende manier gepresenteerd. Het is mooi geschreven, er zit vaart in het verhaal en ook de nodige humor ontbreekt niet. Over het moederschap worden verschillende opvattingen te berde gebracht, maar die zijn zo divers dat ze zowel voor feministen als voor niet geëmancipeerde vrouwen aansprekend zijn. Al verschillende boeken van Renate Dorrestein zijn besproken in de Boekendeler, ze blijft boeien.

Deze recensie geeft meer informatie over het boek.

Ontaarde moeders is ook opgenomen in de e-book collectie van onlinebibliotheek.nl.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman

Jasper en zijn knecht – Gerbrand Bakker

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In de serie Privédomein verscheen in 2016 van Gerbrand Bakker Jasper en zijn knecht. In dit boek beschrijft Bakker ruim een jaar lang in dagboekvorm zijn belevenissen, afwisselend in Amsterdam en in de Eifel, waar hij ook een huis heeft. Dat huis heeft hij kunnen kopen dankzij de hem toegekende prestigieuze Ierse literatuurprijs, die hem een aanzienlijk geldbedrag opleverde.

Gerbrand neemt een hond (via Marktplaats), Jasper, die door een Nederlands echtpaar is meegenomen van een Grieks eiland. Jasper is autistisch, volgens Bakker, of getraumatiseerd. Hij heeft hechtingsproblemen en loopt vaak weg, maar komt uren later ook altijd weer terug. Jasper is zeer eigenzinnig en de Duitse buurman heeft het dan ook gekscherend over Jasper en zijn knecht als Gerbrand de hond uitlaat.

Hoewel Jasper centraal staat in het boek, komen er tal van onderwerpen aan de orde, zoals het huis in de Eifel, het schrijverschap, de contacten met het literaire wereldje in Nederland, en over zijn depressies. Er zijn veel flashbacks naar Gerbrand’s jeugd in de Wieringerwaard, verhalen over zijn familie, over zijn studententijd (onder andere in Leeuwarden, waar hij slechte herinneringen aan heeft), en over zijn homoseksualiteit.

In bepaalde opzichten doet dit boek denken aan de boeken van Voskuil, waar Bakker ook over schrijft. Ik vond dit boek in elk geval net zo verslavend als de delen van Het Bureau. Van mij had Gerbrand Bakker nog wel een jaar mogen doorschrijven aan dit boek. Gelukkig is er zijn blog, waarop we zijn bezigheden in de Eifel nog kunnen volgen.

In de epiloog beschrijft hij de dood van Jasper, met wie het al een tijdje niet erg goed ging. De dierenarts dacht aan een hersenschudding, of een wespensteek, of misschien een tumor. Jasper bleek niet meer te genezen. Juist de laatste periode van zijn leven begon hij zich echt aan Gerbrand te hechten….

2 reacties

Opgeslagen onder Overige

De ondergrondse spoorweg – Colson Whitehead

Heeft uw bibliotheek dit boek?

In Wikipedia staat: “De ondergrondse spoorweg was een clandestien netwerk van (vaak informele en ad hoc-) smokkelroutes in de Verenigde Staten, waarlangs ontsnapte slaven de zuidelijke staten van de VS konden verlaten en een veilig heenkomen konden zoeken in de noordelijke staten die weggelopen slaven beschermden, of anders in Canada.”

Schrijver Colson Whitehead heeft er in zijn boek, waarmee hij de prestigieuze National Book Award 2016 won, een echte ondergrondse spoorlijn van gemaakt.

De jonge Cora is slavin op een grote katoenplantage in Georgia. De beheerder is streng en erg wreed. Veel slaven proberen te ontsnappen, maar de meeste worden weer opgepakt door slavenjagers, die voor (veel) geld slaven naar hun eigenaar terugbrengen. Ze zijn tenslotte zijn persoonlijk bezit. Toch is het Cora’s moeder ooit gelukt om uit handen van de slavenjagers te blijven, al is nooit duidelijk geworden wat er met haar gebeurd is.

Als Cora wordt benaderd door Caesar – die vroeger een betrekkelijk goed leven had, in een veel vrijere dienstbetrekking bij een witte eigenaar –  met het verzoek samen met hem te vluchten, aarzelt ze in eerste instantie. Uiteindelijk stemt ze toe en dan begint een spannende reis via de ondergrondse spoorweg door de staten Zuid- en Noord-Virginia, Tennessee en Indiana. Ze worden op de hielen gezeten door slavenjager Ridgeway, die er een persoonlijk belang in lijkt te stellen om Cora te pakken te krijgen. Ze worden geholpen door mensen van de ondergrondse spoorweg, die deze hulp voor hun omgeving verborgen houden, omdat het erg gevaarlijk werk is. Cora is een enorme doorzetter, dat komt haar goed van pas tijdens alle ontberingen en gevaren van haar vlucht.

Het is schokkend om te lezen hoe slaven werden behandeld. De Verenigde Staten kennen een lange geschiedenis van slavernij en uitgesproken racisme. In sommige staten is het ook tegenwoordig nog aan de orde van de dag. Een belangrijk boek, dat eigenlijk iedereen zou moeten lezen!

2 reacties

Opgeslagen onder Historische roman, Sociale roman

Johan Cruijff, mijn verhaal – Johan Cruijff

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Een schitterend vakantieboek! Vooral voor wie van voetbal houdt!

Het boek Mijn verhaal (opgetekend door Jaap de Groot), had ik al een tijdje klaarliggen om te lezen, maar door tijdgebrek kwam ik er maar niet toe. Eindelijk was het dan zover. Ik kon in het mooie, geheel ORANJE gekleurde boek beginnen. Ik hou eigenlijk niet zo van voetbal, maar omdat ik Johan Cruijff persoonlijk heb mogen leren kennen, was het een feest om dit boek te lezen! Terwijl ik over hem las, hoorde ik hem als het ware praten. Het was net of ik de verhalen mee beleefde.

Cruijff had geen diploma’s en heeft alles in de praktijk geleerd. Ajax was zijn lust en zijn leven. In het boek komen alle personen voorbij, met wie hij in zijn carrière te maken kreeg. Hij vertelt o.a. over Guus Hiddink, Edwin van der Sar en Robin van Persie. Leuk is het hoofdstuk waarin hij vertelt dat hij zijn eerste contractbespreking samen met zijn moeder deed, die de kleedkamers bij Ajax schoonmaakte. Zijn schoonvader pakte zijn zaken op nadat hij met Danny trouwde. Hij vertelt over de glorietijd van het Nederlands elftal, met medespelers als Johan Neeskens, Ruud Krol, Willem van Hanegem en Gerrie Mühren.  Als Johan vertrekt naar Barcelona voel je de pijn die hij had toen hij Ajax verliet. Zijn club!

Hij vertelt over zijn contracten bij diverse clubs, over aanvaringen met de Raad van Bestuur van Ajax, over zijn zakenleven (Johan was geen zakenman, zoals hij zelf zegt), en over zijn gezin: zijn vrouw Danny en zijn kinderen Jordi, Susila en Chantal. Aan de orde komt ook de Johan Cruyff Foundation , opgericht om kinderen met een beperking een kans te geven om te sporten.

Op 24 maart 2016 is Johan Cruijff overleden. Hij had duidelijk aangegeven het afscheid vooral sober en intiem te willen houden. Maar de familie realiseerde zich dat Johan niet alleen van hen is, maar van iedereen en een inspiratiebron voor velen!

In het boek zijn veel foto’s opgenomen en ook een tijdlijn met alle wedstrijden en doelpunten van Cruijff.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Biografie, Waargebeurd

De langste nacht – Otto de Kat

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Omdat ik eerder het boek Bericht uit Berlijn met plezier las, werd ik nieuwsgierig naar dit boek. Eigenlijk hebben vier boeken van Otto de Kat met elkaar te maken: De inscheper (2004), Julia (2008), Bericht uit Berlijn (2012) en De langste nacht (2015). In elk boek wordt het verhaal verteld vanuit een ander perspectief.

In De langste nacht maken we kennis met de zesennegentigjarige Emma. Sinds een week eet zij niet meer. Tijdens deze week overdenkt ze haar leven, voornamelijk de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog en haar leven daarna. Ze was getrouwd met een ‘goede’ Duitser, Carl, die betrokken raakte bij de door Von Stauffenberg uitgevoerde, mislukte aanslag op Hitler van 20 juli 1944. Carl en Emma beleven de laatste nacht samen, de langste nacht, als Carl naar een vergadering moet waarvan hij voelt dat hij daarna niet meer naar huis terugkeert. Emma vlucht naar Nederland waar ze gaat wonen in Gouda bij haar neef Chris Dudok, familie van moeders kant. Haar vader is onvindbaar, haar moeder woont afwisselend in Londen en Afrika.

Wanneer Emma Bruno ontmoet, bouwt ze samen met hem een nieuw leven op en krijgen ze twee zonen. Haar Duitse leven probeert ze te vergeten. Maar in haar laatste nachten lukt dat niet meer en komt haar leven in flarden voorbij.  Operatie Barbarossa en het Ardennenoffensief worden vrij kort beschreven. We lezen ook over de verhouding met haar moeder, over de vriendin van haar vader, de zelfmoord van haar neef Chris en het huisje aan de Waal, wat haar dierbaarste bezit is.

Tijdens haar laatste week wordt ze verzorgd door Judith, de verpleegkundige. Emma is in afwachting van haar zoon Thomas waar ze een betere relatie mee heeft dan met haar zoon Michael. Thomas kan zijn moeder met al haar herinneringen niet meer volgen. Hij krijgt allerlei opdrachten zoals het meenemen van tien dozen met brieven met nooit vertelde verhalen en veel agenda’s. Aan het einde van het boek komt het Sedatieteam-Oost om  haar laatste medicijn toe te dienen. Dan begint haar ‘langste nacht’, maar ook een soort ontwaken.

Het boek bestaat uit gevoelige beschrijvingen van menselijke verhoudingen, tussen familieleden, vrienden en geliefden. Dichtregels van Vroman en Nijhoff  worden regelmatig geciteerd en maken deze roman tot een boek vol melancholie. Deze roman komt het beste tot haar recht als je het met aandacht leest. Ik vind het mooi.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Literaire roman, Psychologische roman

Van vogels en mensen – Margriet de Moor

Van vogels en mensen

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Marie Lina is getrouwd met Rinus, die voor zijn werk de vogels op Schiphol moet verjagen om de veiligheid van de vliegtuigen te waarborgen. Samen hebben ze een zoon, Olivier. Ze leven rustig en gemoedelijk samen in Schalkwijk, een tussen weilanden en water gelegen dorp vlakbij Haarlem. Op een dag komt de politie aan de deur om Marie Lina op te halen. Ze heeft een vrouw aangevallen en die is daarbij omgekomen. In deze fascinerende vertelling ontrolt het verhaal zich hoe dit zo gekomen is.

Louise Bergman is veertig jaar eerder opgepakt voor de doodslag op een bejaarde man waarvan zij de verzorgster was. Na een aantal dagen in de cel en indringende verhoren raakte ze zo overstuur dat ze bekende. Ze kreeg een gevangenisstraf in de Bijlmerbajes. Pas nadat ze vrij kwam kreeg ze in de gaten wie de echte dader was. Marie Lina kwam dat ook te weten. Al de traumatische jeugdherinneringen en dit weten maakte een diepe haat in haar wakker. Zij begon de dader te stalken en het eindigde met een doelbewuste daad om wraak te nemen.

Het mooie van dit boek is dat er grote tegenstellingen zijn tussen het dagelijks leven, dat vredig en idyllisch is en de vreselijke gebeurtenissen die er zich in afspelen. Onder een vredige familiegeschiedenis ligt een laag van dood en pijn.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologische roman

Layers – Ursula Poznanski

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Dorian leeft noodgedwongen op straat en weet zich daar maar net staande te houden. Hij leeft van wat mensen weggooien en van wat hij zich kan toe eigenen uit de afvalbakken van de supermarkten. Sinds zijn moeder is overleden, is hij slachtoffer van zijn vader, die zijn frustratie en verdriet op hem botviert. Hij krijgt ruzie met een andere dakloze, Emil.  Op een morgen wordt hij wakker naast het bloedende lichaam van Emil. Er lijkt geen leven meer in. Dan stopt er een zwart busje naast hem en de bestuurder biedt hem onderdak en een veilige schuilplaats aan. In de overtuiging dat hij Emil vermoord heeft, gaat hij op het aanbod in om maar uit handen van de politie te blijven. Hij wordt opgevangen in een villa waar meer straatschoffies een tweede kans krijgen. Hij voelt zich in de villa aangetrokken tot het meisje Stella en zij valt ook voor hem. De zon begint weer een beetje voor hen te schijnen.

De leider van het project, Bornheim, is een weldoener. Uiteraard moet Dorian ook klusjes doen. Het begint met folders uitdelen op straat. En daar heeft hij een eerste rare ervaring: hij wordt door sommige brildragers uitgebreid bekeken. Al gauw mag hij pakketjes bezorgen bij directeuren en dat gaat hem prima af. Tot één van de ontvangers helemaal uit zijn bol gaat als hij met zijn pakketje arriveert. Hij vlucht met het pakketje en kan dan zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en bekijkt wat er in zit. Het blijkt een visionar, een soort virtual reality bril met een extra werkelijkheid, een layer.

Dorian krijgt via de visionar opmerkelijke berichten door. Hij ziet posters met opsporingsbevelen voor hemzelf. Hij wordt gewaarschuwd de stad niet te verlaten. Dat wil hij eigenlijk ook niet omdat hij Stella uit handen van Bornheim wil redden. Hij moet dus onder de radar blijven, maar wil toch uitzoeken wat Bornheim verder van plan is om dat eventueel te verijdelen. Steeds wanneer hij de bril opzet, verschijnt er een mededeling: “x dagen tot dag nul“. En op die bewuste dag komt alles tot een apotheose.

Poznanski heb ik eerder in de Boekendeler besproken met het boek Erebos. Ook hierin speelt de virtuele (spel)wereld een belangrijke rol. De figuren die ze beschrijft zijn levensecht en eigentijds. Je wordt eigenlijk onmiddellijk met hen het verhaal ingezogen. Het zijn page-turners van de eerste orde met een verrassende  plot.

Jurgen Peeters vindt in zijn recensie op Tzum dit verhaal niet overtuigend en te uitleggerig.

Cato Draaisma is in haar recensie op Atheneum vrij wat positiever.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politieke roman, Psychologische roman, Thriller/misdaadroman, Young adult