Dingen die niemand weet – Alessandro D’Avenia

De debuutroman ‘Wit als melk, rood als bloed’ van Alessandro D’Avenia vond ik erg mooi, ik was dan ook benieuwd naar dit nieuwe boek. Net als in ‘Wit als melk, rood als bloed’ staan hier jongeren centraal.  De zomervakantie nadert het einde en de mooie veertienjarige Margherita staat op het punt om naar haar nieuwe school, het lyceum, te gaan. Ze vindt het spannend, maar heeft er ook veel zin in om een nieuw leven te beginnen.  Dan krijgt ze op de laatste dag van de vakantie, via het antwoordapparaat, te horen dat haar vader het gezin gaat verlaten en stort haar onbezorgde leventje in. Margherita voelt zich enorm alleen en verlaten. Ze gaat naar haar nieuwe school, maar heeft er nu niet veel zin meer in; ze verzet zich, is brutaal, vindt moeilijk aansluiting maar is vooral erg verdrietig.

Door de leraar Italiaans en Latijn komt ze in aanraking met prachtige literatuur en klassieke mythologie , waarin ze zichzelf kan verliezen. Ook sluit ze vriendschap met Marta die uit een leuk en druk gezin komt; Margherita gaat daar veel liever naartoe dan naar haar eigen lege huis. Marta neemt haar mee naar toneel en Margherita ontdekt dat ze daar talent voor heeft. Op toneel ontmoet ze Giulio, ze voelt meteen wat voor hem.  Op school wordt Margherita geïnspireerd door het verhaal van Odyssee van Homerus  en dan besluit ze niet langer af te wachten, maar samen met Giulio haar vader op te zoeken.

Mooi verhaal, prachtig taalgebruik, de gevoelens worden erg uitgebreid beschreven. Er komen veel literaire citaten in het boek voor, die gaan over het leven, de liefde. Het doet filosofisch aan. Alessandro D’Avenia is zelf leraar letterkunde, dat kun je goed merken in dit boek. Het is net of D’Avenia zoveel mogelijk van zijn kennis in het boek probeerde te stoppen, vaak is het mooi, maar soms ook net teveel van het goede.

•  Heeft uw bibliotheek Dingen die niemand weet?
•  Voor degenen die het Italiaans beheersen: de website van Alessandro D’Avenia

Gelukkig zijn we machteloos – Ivo Victoria

In de komkommertijd regeert de angst voor een mysterieuze ruis. Het is een hete zomer en in heel het land verdwijnen jonge meisjes. Hysterische huisvrouwen koppelen de verdwijningen aan de ruis die zij menen te horen. Tijdens een tuinfeest komen twee families bij elkaar ‘niet uit vrijheid maar afhankelijkheid’. Op het perfect onderhouden gazon zitten de familieleden bij elkaar rond tafels gevuld met een overdaad aan eten. Vrolijk babbelend wordt de schijn opgehouden. Tot het moment waarop de veertienjarige adoptiedochter Billie verdwijnt. Als vervolgens blijkt dat Ome Lex ook van het toneel is verdwenen, zijn de familieleden tot elkaar veroordeeld.

Ome Lex is geen echte oom, maar een oude vriend van de familie. De mater familias Martha heeft hem uitgenodigd om oude tijden te doen herleven. Dit icoon van een zorgeloze jeugd met viltstiften, grappen en liedjes blijkt misschien toch niet te zijn wie iedereen dacht…

Victoria schetst een wereld waarin de volwassenen doen alsof. Dit uit angst om hun ware ik te laten zien. Angst als leidraad voor hun bestaan. Want zelfs als het [ogenschijnlijk] goed gaat, zal onheil zich aandienen als een donderslag bij heldere hemel. Martha is ervan overtuigd: ‘Het ongeluk kent de geur van wie angstig is. Het heeft geduld, het komt je zoeken, in de nacht, wanneer je eindelijk slaapt, en niets meer verwacht.’. Iedereen speelt een rol. Verstopt achter een fototoestel, verpakt in de moederrol, schitterend in de glansrol van weduwe of generaal. Iedereen. Behalve de kinderen. En juist de onschuld is in dit boek het slachtoffer van de ongrijpbare angst.

Met zijn prachtig treffende taal weet Victoria haarfijn de gevoelens en verlangens van de personages neer te zetten. Vanwege de constant voelbare spanning leest het boek als een wrange thriller. De intrigerende personages hebben stuk voor stuk een geheim. De lezer worstelt zelfs tot na het eind van het boek met vragen. Wie is toch Ome Lex en wat wil hij? Waar zijn al die meisjes gebleven? Op wie kun je rekenen als je zelfs niet op jezelf kunt vertrouwen?

Heb geen angst: lees!

• Heeft uw bibliotheek Gelukkig zijn we machteloos?
• Prijswinnend weblog Ivo Victoria
• Juryrapport nominatie Libris Literatuurprijs 2012

Mijn zus woont op de schoorsteenmantel – Annabel Pitcher

Vijf jaar geleden is de zus van Jamie om het leven gekomen door een terroristische aanslag.  Jamie is nu tien jaar oud en weet er niet veel meer van, hij mist z’n zus ook niet echt en hij heeft nog nooit om haar dood gehuild.

Wat Jamie wel weet is dat het leven behoorlijk veranderd is sinds Rose dood is. De tweelingzus van Rose, Jasmine, is wel verdrietig dat Rose er niet meer is en ook zijn vader en moeder zijn helemaal veranderd. Zijn moeder heeft het gezin verlaten en zijn vader drinkt vooral veel bier en is niet gezellig. Jamie begrijpt er helemaal niets van. Waarom bewaart zijn vader de urn met het as van Rose op de schoorsteenmantel en praat hij tegen haar, legt hij er eten en kadootjes neer? En waarom komt zijn moeder hem niet opzoeken? Hoe komt het dat Jasmine bijna niets meer wil eten en waarom wordt z’n vader boos als  Jasmine haar haar roze verft?

Op school is het ook al niet leuk, Jamie wordt er gepest en het enige meisje waar hij het goed mee kan vinden is Sunya, maar Sunya is een moslima en zijn vader zegt altijd dat Rose dood is door de moslims en dat moslims de vijand zijn. Hoe kan het dan dat Sunya heel lief en aardig tegen hem is? Jamie worstelt met al deze vragen waar niemand een antwoord op lijkt te hebben.

Mijn zus woont op de schoorsteenmantel is een hartverscheurend verhaal, het wordt verteld vanuit Jamie’s perspectief, je leert hem goed kennen, je voelt met hem mee en gaat een beetje van hem houden. Mooi, ontroerend, spannend, grappig en verdrietig verhaal.  Nuchter en op een directe manier geschreven, een knap debuut van Annabel Pitcher!

• Heeft uw bibliotheek  mijn zus woont op de schoorsteenmantel?
• Volg Annabel Pitcher op twitter
• De website van Annabel Pitcher

De vrouw met de sleutel – Vonne van der Meer

Als Nettie na het overlijden van haar man alleen komt te staan, blijkt haar financiële positie niet zo rooskleurig als ze had gedacht. Op haar 59e ziet ze zich genoodzaakt een baan te zoeken, maar wat voor baan? Ze heeft voor haar huwelijk een blauwe maandag voor de klas gestaan, maar het enige dat ze leuk vond aan lesgeven was voorlezen. Ook voor haar nu volwassen kinderen heeft ze dat veel gedaan.

Dit brengt haar op het idee om mensen ‘s avonds voor het slapen gaan voor te gaan lezen. Ze zet een advertentie, waarin ze haar voorleesdiensten aanbiedt en, om vervelende reacties voor te zijn, geeft ze aan dat ze beslist geen seksuele bedoelingen heeft.

Tot haar verbazing krijgt ze hierop 23 brieven, waaruit ze tenslotte een zestal selecteert. Daar zitten onder andere een alleenstaande weduwnaar bij, een meisje van 11 dat al een tijdje ziek thuis is, een eenzame stewardess die, tussen haar vluchten in, thuis slaapproblemen heeft; kortom, een bont gezelschap.

Voor al deze mensen kiest Nettie zorgvuldig bijpassende verhalen om voor te lezen. Veel van deze verhalen heeft Vonne van der Meer ook opgenomen in dit boek. Maar niet alleen de voorgelezen verhalen komen aan de orde: elke persoon waar Nettie komt, heeft zo zijn eigen verhaal, soms leuk, soms spannend, soms verdrietig.

Volgens het beproefde recept van haar boeken Eilandgasten,  De avondboot en Laatste seizoen, heeft Vonne van der Meer weer een verhalenroman geschreven. Deze gaat zelfs nog iets verder, want ook het schrijven van verhalen is een thema. Aan de 11-jarige Renée, die een traumatische ervaring heeft gehad, legt Nettie uit hoe je een verhaal kunt opbouwen, spanning kunt creëren en hoofdpersonen geloofwaardig kunt beschrijven.

De vrouw met de sleutel (de titel verwijst naar het feit dat Nettie  ’s avonds zelf met de sleutel toegang heeft tot de huizen van haar cliënten),  is een sympathiek boek. Het is niet al te zware kost, heel geschikt om te lezen voor het slapen gaan, maar het heeft inhoudelijk ook zeker wat te bieden. Aanbevolen!

• Informatie over Vonne van der Meer
• Heeft uw bibliotheek De vrouw met de sleutel?
• Inkijkexemplaar van De vrouw met de sleutel

Het scherventapijt – Loes den Hollander

Centraal staan 3 vrouwen, Annelies, Charlene en Marieke.

Annelies heeft een weekendhuwelijk met Dennis en heeft grote behoefte te weten wie haar vader is. Samen met haar zussen zorgt ze voor hun steeds meer dementerende moeder.

Marieke is een wat oudere vrouw die altijd graag kinderen heeft gewild maar deze nooit heeft gekregen. Ze heeft samen met een team verpleegkundigen de zorg voor haar man Thomas die een zware vorm van dementie heeft.

Charlene heeft een dochtertje en probeert zich zoveel mogelijk los te maken van haar koude, harteloze familie.

Plotseling komt Dennis, de man van Annelies, door een daad van zinloos geweld om het leven en blijken de levens van de drie vrouwen onlosmakelijk met elkaar verbonden.

De drie vrouwen krijgen ieder op hun eigen manier met verlies te maken, waarbij de rol van ouder en kind in verleden, heden en toekomst de rode draad in het verhaal is.

Het boek wordt vanuit het perspectief van de drie vrouwen geschreven.

De auteur laat genoeg ruimte om de verschillende karakters tot hun recht te laten komen en zij laat de lezer voor ieder personage sympathie ontwikkelen.

Het is een boek dat lekker wegleest, hoewel het geen literaire thriller is zoals we dat van Loes den Hollander gewend zijn, heeft het boek mij toch tot het einde weten te boeien.

• Heeft uw bibliotheek Het Scherventapijt?
• Voor meer informatie zie de website van Loes den Hollander?

De omweg – Gerbrand Bakker

Een vrouw laat haar echtgenoot en haar baan achter in Amsterdam envertrekt naar Wales. Daar huurt ze een afgelegen oude woning. Haar enige gezelschap bestaat uit de schapen in het naburige weiland en een tiental ganzen op haar erf. De reden waarom ze daar zit is in het begin niet duidelijk, gaandeweg kom je erachter dat er zich iets heeft voorgedaan in haar baan als universitair docent, een verhouding met een student hoogstwaarschijnlijk.

Ze verkent geleidelijk aan de omgeving van haar nieuwe woonplaats en probeert de tuin en het erf op orde te brengen. Als ze door een das gebeten wordt gaat ze naar een arts in het naburige stadje. Soms haalt ze brood bij de bakker en ze laat haar haar kort knippen bij de plaatselijke kapster. Dat zijn zo ongeveer haar sociale contacten. Verder probeert ze zich bezig te houden met haar proefschrift over de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson.

Na enige tijd krijgt ze bezoek van een jonge man die bezig is een nieuw lange-afstandswandelpad uit te zetten die gedeeltelijk over haar erf zal voeren. Ze biedt hem een overnachting aan, maar uiteindelijk blijft hij hangen, als een soort reddende engel. Hij helpt haar met de klussen, maar als blijkt dat ze tekenen van ziekte en de daarmee gepaard gaande uitvalsverschijnselen begint te vertonen, ontfermt hij zich over haar en wordt hij meer dan alleen een klusjesman.

Intussen probeert haar man in Amsterdam te achterhalen, in samenwerking met haar ouders en een politieagent, waar zijn vrouw gebleven is. Samen met de agent vaart hij naar Engeland om haar op te halen. Hij heeft gehoord van haar ziekte en hoopt haar snel mee te kunnen nemen naar Nederland. Zal hij nog op tijd komen?

Gerbrand Bakker heeft een mooie en indrukwekkende roman geschreven. De stijl is sober en hij gebruikt geen woord teveel, maar wat een zeggingskracht! Je moet vooral tussen de regels door lezen, want heel veel wordt alleen maar gesuggereerd. Prachtige beschrijvingen van de natuur in Noord-Wales, ook. Leesclubs zullen hun hart kunnen ophalen aan dit boek!

• Informatie over Gerbrand Bakker
• Heeft uw bibliotheek De omweg?
• De omweg is genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2011