Dag voor nacht – Frederick Reiken

Frederick Reiken heeft met zijn mozaïekroman Dag voor nacht een prachtig samenstel van levensverhalengeschreven.  Alle tien verhalen zijn uiteindelijk met elkaar verbonden, maar ze zijn zo overtuigend geschreven dat vrijwel alle ook op zich zelf zouden kunnen staan.

Frederick Reiken refereert duidelijk aan Borges, maar hij blijft niet hangen in mystificaties en labyrinten. Rode draad in Dag voor Nacht is de geschiedenis van  Beverly Rabinowitz die als vijfjarig meisje via Litouwen uit Polen aan de jodenvervolging is ontsnapt. Dit drama klinkt door in alle verhalen totdat het uiteindelijk samenkomt in de laatste twee. Niet alle draadjes worden verklaard en dat is ook in lijn met de levensgeschiedenissen. Max geeft een cruciaal feit door aan Beverly Rabinowitz  en beseft aan het eind dat hij niet langer de hoeder van dit verhaal is en “dat het me toescheen dat dit het laatste moment van mijn leven was dat ik iets van belang of betekenis zou doen (..) Ik had niets meer te zeggen.”

De verhalen hebben verschillende stemmen en vormen, zoals dagboekaantekeningen, dromen en een politieverhoor. De getekende levens van volwassenen worden effectief afgezet tegen de beslommeringen van hun tieners en tegen de uitbundige wereld onderzee en de Israëlische woestijn.

Toch zijn ze stilistisch een eenheid, waardoor je als lezer wel de ervaring hebt een lang verhaal te lezen. Vooral de geschiedenis van Beverly Rabinowitz, haar recalcitrante dochter Jennifer, de verliefdheid van Jordan en het verhaal van de Amerikaanse Vicky die naar de Israëlische woestijn trekt, vond ik de hoogtepunten van de roman.

Een echte aanrader voor liefhebbers van mozaïekfilms als Magnolia en Babel en romans van David Mitchell (Wolkenatlas), of je moet natuurlijk willen wachten op de verfilming – want die zal er wel komen.

• Heeft uw bibliotheek Dag voor nacht?
• Voor meer informatie zie de website van Frederick Reiken